Welkom op Zeg maar Yes!

Begin december zijn we met F bij de kinderarts geweest. Ze is gemeten en er is een handfoto gemaakt, waarop te zien is dat zij twee jaar voorloopt qua groei. Momenteel is ze 1.65m en ze is 10 jaar. Er is nog geen sprake van beginnende puberteit, dus de kinderarts verwacht dat er nog wel 20 cm bij komt. Nu is er een mogelijkheid om de groei te stagneren, dit doen ze door de groeischijven in haar knieën kapot te maken.

Wij hebben gezegd dat we dit niet willen, F vindt het zelf ook niet erg om lang te zijn. Maar in hoeverre kan een meisje van 10 dit inschatten? Ze zegt nu ook dat het haar niet uitmaakt als ze langer is dan haar vader, maar ik weet niet of ze kan overzien wat het betekent om heel lang te zijn (qua pesterijen en struggles met kleding en schoenen).

De kinderarts heeft nu haar eindlengte ingeschat op 1.82m-1.90m. Ze grijpen in principe in als de verwachting is dat ze langer wordt van 1.85m, maar goed dat is dus niet helemaal duidelijk. Maar die ingreep kan tot ze 1.70m is en dat zal ze komend jaar wel worden verwachten we (aan haar nieuwe broeken die nu al hoogwater zijn te zien ).

Ik heb een aantal lange vrouwen gevraagd wat hun ervaring is met hun lengte en die waren eigenlijk vrij positief (maar niet langer dan 1.80m). Mijn zusje kent vrouwen die iets langer zijn (rond 1.85m) en die vinden het juist vreselijk om zo lang te zijn en zouden liever zo'n ingreep gehad hebben als dat mogelijk was geweest.

Wat is wijsheid? Ik vind het echt heel lastig. M'n gevoel zegt niet snijden in een gezond lichaam, want ze is verder helemaal gezond, plus ze zegt nu zelf dat ze het niet erg vindt om lang te zijn.

Oei wat lastig. Snap je struggle, en inderdaad, 10 jaar is niet een leeftijd waarop je deze beslissing zelf kan maken.

Ze wordt dus 1.82 tot 1.90 m zegt de kinderarts. Dat is een lastige range, 1.82 is heel erg prima denk ik, en 1.90 is wel echt lang. Maar nou ook weer niet zo lang dat ze boven iedereen uitsteekt, tenminste niet boven een groot gedeelte van de mannen. Nee, ik zou de ingreep niet doen en het zo laten geloof ik. Tuurlijk is het lastig met kleding maar dat is prima oplosbaar, zeker in deze tijd met internet etc. En inderdaad, het is toch een (klein) risico de ingreep.
En wat betreft pesten, ik denk dat daarin zoveel andere factoren meespelen, dat de lengte hierin niet bepalend is. En als ze het dan ook nog eens zelf niet wil. Dan zou ik er niet aan beginnen.

Bij vrienden van ons speelt het andersom. Hun zoontje is kort, zal maar 160-165 m worden. Dat is natuurlijk niet lang als man. Maar hoe erg is dat? Willen we in deze maakbare wereld dat iedereen van gemiddelde lengte is, met gemiddeld gewicht etc.? De een is wat langer, de ander wat korter. De een heeft een scheve neus, de ander flaporen.. juist leuk die varieteit. Zij hebben ervoor gekozen om dit ook gewoon te accepteren, en risico's van groeihormoonbehandeling niet te nemen.

Wat een lastige keuzes inderdaad! Tot wanneer kan er ingegrepen worden? Moet dat echt nu of kan dat bij wijze van over een jaar ook nog?misschien dat ze dan een bewuster keuze kan maken?

Hier juist een klein meisje, geen idee hoelang ze gaat worden want artsen vinden het allemaal wel oke.
Ze is nu 11.5 jaar en zit nu rond de 147 denk ik.

Oh wat lastig! Ik ben ongeveer 1,85 en altijd lang geweest. Ook heel lang de langste van de klas geweest. Ik ben vroeger wel gepest, ik had ook een bril en een beugel en ik kon goed leren, dus er waren naast mijn lengte genoeg redenen om mij te pesten. Maar ik had ook vriendinnen, dus het was absoluut niet alleen ellende, ik had altijd ook mensen die mij wel gewoon accepteerden, maar meidenvenijn zal sowieso moeilijk te vermijden zijn.

Ik vond echt mijn plek in de 2e klas van het gymnasium. Toen zat ik met gelijk gestemden en ook een aantal lange meiden (waar ik nog steeds bevriend mee ben!). Ik vond het wel lastig dat ik altijd langer was dan jongens die ik leuk vond. Dus ook dat heeft even tijd nodig gehad, maar die jongens kregen op een gegeven moment ook hun groeispurt 😉

Ik weet niet of je iets hebt aan deze ervaring. Ik kan nu zeggen dat ik goed terecht gekomen ben en er niks aan over heb gehouden, maar ik denk dat dit voor 10-jarige die de puberteit nog moet krijgen compleet anders kan zijn/voelen. Ik zou de keuze voor de ingreep in elk geval zo lang mogelijk uitstellen. Zijn er pubermeiden in jullie netwerk met recentere ervaringen qua lengte? Mijn dochter is ook lang (155 cm en 9 jaar) daar is geen sprake van ingreep ofzo, maar ze is op één na ook de grootste in de klas. Ze wordt wel volledig geaccepteerd en heeft wat dat betreft echt een fijne klas. Ben ook wel benieuwd waar ze gaat eindigen qua lengte.

Wat een lastige keuze. Ondanks de lengte vind ik de verdere bouw ook wel veel verschil maken. Sommige mensen zien er heel lang uit, andere met dezelfde lengte ogen dan weer niet zo lang. Geen idee waar dit dan in zit, maar ik denk dat de verhouding ook wel echt uitmaakt. Is ze in zijn geheel lang of heeft ze lange benen? Want als ik het goed lees online zorgt het beschadigen van de groeischijf ervoor dat de benen niet meer groeien?

Ik lees ook iets over een tijdelijke optie, is dat geen optie?

8-plate (tijdelijk): Een plaatje wordt over de groeischijf geplaatst om de groei te remmen. Zodra de gewenste lengte is bereikt, wordt het plaatje weer verwijderd.
Epifysiodese (definitief): De groeischijf wordt (deels) beschadigd of onderbroken, waardoor de groei daar permanent stopt.

Ik ben zelf 184 en ervaar en 0 problemen mee.

Wat heftig Giselle. Verwachten ze medische gevolgen als ze zo lang wordt? Dat zou bij mij de belangrijkste overweging zijn. Ik vind de ingreep echt enorm heftig en mijn eerste gedachte is ook echt niet doen als het ‘alleen maar’ esthetisch is. Zeker omdat ze zelf aangeeft het niet nodig te vinden. Natuurlijk kan ze de gevolgen niet helemaal overzien maar ook haar wens weegt wel zwaar. En idd zoals anderen zeggen zo lang mogelijk uitstellen. In een jaar kan veel gebeuren en wie weet dient de puberteit zich volgend jaar wel aan.

Oh wat lastig! Ik ben zelf 1.82 en ervaar mijn lengte niet als vervelend. Tuurlijk is het wel eens zo dat broeken vinden lastiger is maar eigenlijk tegenwoordig steeds minder. Ik ben nooit gepest met mijn lengte. Dat gezegd hebbende, is 1.82 aan de onderkant van die range en ik zou niet heel veel langer willen zijn. Hoe ingrijpend is het stukmaken van de knieschijven? Hoe werkt dat? Is er een lange revalidatietijd?

Ik zou het denk ik wel doen. Een vriendin van me is 1.94 en zij heeft er echt wel last van. Vaak rugpijn, bekkenklachten etc. Zwangerschap verliep ook niet vlekkeloos hierdoor.
In de puberteit was ze er een tijd super onzeker door . Durfde niet mee op stap te gaan en naar andere plaatsen omdat ze dan telkens opmerkingen over haar lengte kreeg. Uiteindelijk is dat wel goed gekomen maar nog altijd heeft ze veel aanspraak hierdoor. Meestal gewoon positief inmiddels.

Wat een lastige beslissing! Hoe weten ze zeker dat ze zeker dat er nog geen sprake is van een beginnende puberteit? Mijn dochter was op die leeftijd ook best wel lang, denk rond de 1.55/1.60. Ze werd een jaar later, een maand na haar 11e verjaardag ongesteld en sindsdien is ze amper nog gegroeid. Ze is nog steeds kleiner dan ik ben, ik ben iets groter dan 1.70. De enige tekens die er op haar 10e op wezen dat ze eventueel vroeg zou gaan menstrueren waren dat ze al veel last had van zweet(lucht) en haar lengte.

Fijn jullie reacties! Jip en Harrison, ook goed om te horen dat jullie geen last hebben van jullie lengte.

Carra, er is ons uitgelegd dat er wel wat medische gevolgen kunnen zijn. Dit vond ik nog op het internet:

Lange vrouwen (en mensen in het algemeen) hebben een verhoogd risico op specifieke medische aandoeningen, waaronder spataderen, boezemfibrillatie, perifere neuropathie en bepaalde been- en voetulcera. Hoewel ze een lager risico lopen op kransslagaderaandoeningen en hoge bloeddruk, hebben ze wel een statistisch hoger risico op het ontwikkelen van diverse vormen van kanker.
Fysieke en Orthopedische Gevolgen: Door de grotere lichaamsbouw is er vaak extra belasting op gewrichten.
Risico's op Ziekten: Onderzoek wijst op een verband met boezemfibrillatie (hartritmestoornis) en spataderen, evenals perifere neuropathie en botziekten.
Kankerrisico: Studies suggereren dat lengte gecorreleerd is met een verhoogd risico op het ontwikkelen van kanker.

Voordelen: Lange vrouwen hebben een statistisch lager risico op hart- en vaatziekten zoals hoge bloeddruk en coronaire hartziekten.
Levensverwachting: Lange, slanke vrouwen die fysiek actief zijn, hebben een grotere kans om 90 jaar te worden.

Lengte is natuurlijk maar één factor is en een gezonde levensstijl (bewegen, gezond gewicht) kan de risico's op beperkingen verminderen. Dus in hoeverre deze aandoeningen echt alleen met lengte te maken hebben is de vraag (al is er wel onderzoek gedaan naar kinderen met langere lengte en is aangetoond dat er een grotere kans is op hartproblemen:
Kinderen die bovengemiddeld lang zijn, lopen later, als volwassenen, een groter risico op sommige hartaandoeningen. Maar hun lengte lijkt hen juist weer te beschermen tegen andere hartproblemen. Bij volwassenen betekent een grote lengte een lager risico op kransslagaderaandoeningen, hoge bloeddruk en een hoog cholesterolgehalte. Maar onderzoeken hebben ook aangetoond dat langere mensen een hoger risico lopen op een onregelmatige hartslag, wat kan leiden tot hartfalen.

Dus ja, helemaal zonder risico's is een (te) lange lengte niet. Maar nogmaals, dat is ook afhankelijk van andere factoren.

De ingreep is redelijk veilig, hoewel ook daar natuurlijk weer complicaties kunnen optreden (algemene problemen, zoals een infectie of trombose, maar er kan door de operatie een beschadiging van bloedvaten, zenuwen of het gewricht ontstaan. Ook is het mogelijk dat de remming van de groei niet symmetrisch verloopt, waardoor een standafwijking van het been kan ontstaan, zoals een O‐been of X‐been. Als dit in een vroeg stadium wordt opgemerkt, is soms een tweede operatie noodzakelijk om het restant van de groeischijf te beschadigen of om de stand te corrigeren).

Wat er precies gebeurt bij de ingreep is het volgende: De groeischijf wordt met een boortje en lepeltje voor circa 50% be‐
schadigd. Er ontstaat een zogeheten ‘incomplete botbreuk’. Het restant van de groeischijf blijft intact. Op de plaats waar de groeischijf beschadigd wordt, groeit binnen enkele weken normaal botweefsel. Hierdoor wordt de lengtetoename van het bot bijna helemaal geremd. Zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant van het boven‐ en onderbeen worden de groeischijven deels kapotgemaakt. Een vijfde groeischijf is de groeischijf van het kuitbeen, die ook beschadigd wordt. In totaal ontstaan er dus vijf littekens van ongeveer 1 cm elk.

Het herstel duurt zo'n 6 weken, waarvan 2 weken amper de benen belasten (wat voor onze ADHD'er misschien nog wel de grootste uitdaging zou worden) en daarna nog 4 weken met krukken lopen.

Ik heb een goede vriendin die boven de 180cm is, ikzelf ben maar 164cm dus dat verschil zie je goed. Zij heeft er geen last van, qua kleding is tegenwoordig zoveel mogelijk voor lange benen. Er zijn ook speciale kleding winkels voor lange mensen. Zij heeft verder ook geen lichamelijke klachten vanwege haar lengte. Haar man is ergens boven de 190cm.

Ik vind het nogal een heftige operatie voor iets wat niet volledig accuraat kan worden ingeschat.

Hé jak. Wat lastig. Wat zitten ze daar tegenwoordig bovenop lijkt het wel. Als ze nu 1.65m en nog zeker 20cm bij komt zou ze 1.85m zijn. Dat lijkt me wel acceptabel. Mijn zus is lang en vond dat wel een ding met relaties idd, ze wilde geen man die kleiner is. Maar dat is gelukt hoor :-). En broeken was ook een probleem maar ook die zijn goed te vinden tegenwoordig. Hoe betrouwbaar zijn die schattingen? Ik zou denk ik ook pas bijsturen als ze uiteindelijk langer dan 1.85m lijkt te gaan worden. Ik vind het heftig klinken.

Wat ik me vooral afvraag is of je een lichaam niet uit verhouding trekt. De groei in de rug gaat tenslotte wel door.

Aan alle kanten zitten voor en nadelen. Lastige beslissing.

Wat Minx vraagt, vraag ik me ook af eigenlijk.

Lot, die schattingen worden gemaakt adhv een handfoto. Er wordt een röntgenfoto gemaakt van de linkerhand
waarop te zien is in hoeverre de groeischijven al zijn dichtgegroeid. Aan de hand daarvan kan de arts de skeletleeftijd of botleeftijd bepalen met behulp van een atlas, waarin röntgenfoto’s staan van jongens en meisjes van verschillende leeftijden. De röntgenfoto van het kind wordt vergeleken met deze reeks foto’s, en de leeftijd die het beste bij het rijpingsstadium van de foto past, is dan de skeletleeftijd. Alleen bij F was er nog wat twijfel omdat de kinderarts nog wel wat kraakbeen dacht te zien en de radioloog zag dit niet. De kinderarts schat de botleeftijd dus in op (eind) 11 en de radioloog op (begin) 12. Als de kinderarts gelijk heeft wordt F dus rond de 1.82m maar als de radioloog gelijk heeft zal het dus eerder 1.90m worden. Ik kan me zo voorstellen dat een radioloog daar meer verstand van heeft (zonder de kinderarts tekort te doen, want zij is juist gespecialiseerd in endocrinologie en heeft dus ook veel te maken met groei van kinderen).

Ik moest wel lachen om het stukje over je zus en relaties, haha. Ik vroeg aan F of ze het erg zou vinden als haar partner kleiner is dan zij en ze zei heel wijs: 'Boeit me niet, als hij maar knap is en lief voor me.'

Minx, om die reden moet op een bepaalde lengte pas worden ingegrepen, omdat zo de verhouding tussen de rug en de benen goed blijft en de winst het grootst is.

In principe is de afspraak nu dat we in het najaar weer naar de kinderarts moeten, tenzij ze weer een groeispurt krijgt en ineens weer een paar centimeter langer wordt, want dan komt die 1.70m natuurlijk wel heel dichtbij. Het lijkt erop dat die groeispurt nu plaatsvindt, ze eet als een bouwvakker en haar broeken (net 2 maanden geleden gekocht) zijn nu al te kort. Dus het kan zomaar zijn dat we er in het voorjaar alweer naartoe moeten en dan wordt er weer een handfoto gemaakt om te kijken of ze dan beter kunnen zien wat de botleeftijd is, in de hoop dat haar eindlengte dan wél beter (of in ieder geval met minder verschil) geschat kan worden. Acht centimeter verschil is natuurlijk best aanzienlijk.

Uiteindelijk zijn die schattingen ook maar schattingen. Ik snap dat ze ergens op gebaseerd zijn hoor, maar lichamen gaan ook gewoon hun eigen weg. Volgens de handfoto's werd ik geschat op ruim 2 meter. Met 10 jaar was ik rond de 1.75, werd ik ongesteld. Toen ik net 11 was ben ik gestopt met groeien toen ik 1.80 was. Mijn dochter werd geschat op ergens rond de 1.76 en is nu 1.68 en volgens de kinderarts ook uitgegroeid.

Ik zou zelf denk ik niet ingrijpen. Als je een beetje tussen de geschatte lengtes in gaat zitten en ze wordt 1.86 dan is dat wel lang, maar voor mij zou dat niet onoverkomelijk zijn.

Ik zou het niet doen.
Mijn dochter schatten ze op 1.82, en 3 van haar 5 vriendinnetjes worden ook zo lang geschat. Ik denk dat er steeds meer mensen zo lang gaan worden?

Ik ben zelf 1.80, en in mijn vriendinnengroep is de ene helft net zo lang als ik, de andere helft veel kleiner en 1 vriendin heel lang (1.92).

Oei wat lastig! Is er geen groep online van volwassenen die deze operatie gehad hebben in hun jeugd?

Ik weet er te weinig vanaf om goed advies te geven maar ik weet wel dat zichtbaar ‘buiten de norm’ vallen enorm vervelend kan zijn omdat het echt áltijd het eerste is waar mensen over beginnen. Nu ben je vrij snel klaar met je uitleg over lang zijn, maar toch.
En echt, ik zou willen dat we allemaal anders mogen zijn maar dat is tot nu toe echt nog een utopie.

Ik snap wel heel goed dat je dat zegt Feline, van buiten de norm vallen. Maar ja, als we dan allemaal maar van alles gaan doen om binnen die norm te blijven gaat er ook nooit iets veranderen.

Mijn dochter is ook heel lang en inderdaad, iedereen begint er gelijk over. Is ze nog maar 5? Jeetje, ze is echt heel lang. Ik heb voor de mensen ook geen ander antwoord dan: Ja groeien kan ze hartstikke goed!

Ik was vroeger altijd de langste in de klas. Qua schoenen was er op een gegeven moment niks leuks meer te vinden voor kinderen in mijn maat. Ik heb nu gewoon schoenmaat 40, maar dat had ik al vrij snel. Broeken waren of te kort of lang genoeg maar bij mijn taille te breed. Truien idem: mouwen lang genoeg, maar geheel vormloos. Dat is tegenwoordig allemaal veel beter.

Ik denk dat ik het ook niet zou doen.

De medische gevolgen die jij noemt over lang zijn: daar heb ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord of voor gewaarschuwd oid.

Ja, daar heb je ook zeker een punt hoor Carra.
Overigens vind ik lange vrouwen prachtig! Kan echt jaloers worden op die mooie lange benen met die korte stompjes van me 😅

Uiteindelijk is je gezondheid het belangrijkst, zowel mentaal als fysiek en ik vind het mooi dat je dochter aangeeft niets te willen veranderen Giselle! Dat zelfvertrouwen gun ik iedereen

Ben zelf 1.90m als vrouw en ben altijd de grootste van de klas geweest en op mijn 11de was ik al 1.74m.
Als puber vond ik het erg dat ik zo groot was maar nu alleen in vliegtuigen. Er zijn leuke schoen in maat 44 te koop, broeken vinden die lang genoeg zijn wat vroeger een probleem was is nu ook geen probleem meer en ik zie steeds meer meiden om me heen van mijn lengte en groter.

Voorheen gaven ze medicatie om de puberteit te vervroegen maar vanwege negatieve invloed op de vruchtbaarheid doen ze dat niet meer. Ik heb als 11 jarige besloten dat ik dat niet wilde en dan werd ik maar 1.88m (dat was de voorspelling)

Je geeft aan dat er risico’s verbonden zijn aan lang zijn, maar is dat alleen aan de lengte gerelateerd of aa het feit dat we ook meer groeihormoon aanmaken? Dat zou ik nog willen weten.

Denk dat ik zelf bij mijn dochter zo’n ingreep niet laten doen, zeker als de voorspelling is dat ze onder de 2 meter blijft.

Ik ben zelf 1.83m en heb daar echt nooit problemen mee gehad, heb zelf ook een vader van bijna 2 meter en een zusje van 1.85m dus voor ons is dit gewoon normaal en vinden we mijn moeder van 1.65m maar klein 🙃

M’n vriend is zelf ook 1.83m toevallig.

Ik was altijd wel langste in de klas, maar zo in mijn omgeving valt dat helemaal niet zo heel erg op, heb meerdere buurvrouwen die stukje langer zijn nog, dus richting de 1.90m.

Dus als ik zo lees over knieën breken vind ik het wel heel veel voor “weinig” als ik de lengtes voor me zie eigenlijk.

Je hebt tegenwoordig veel lengte maten ook van kleding, het is best normaal om lang(er) te zijn in Nederland ook volgens mij.

Ik begrijp die botmeting niet zo goed.
Bij mijn zoon loopt.zijn skeletleeftijd achter, en daarom zeggen ze juist dat hij langer doorgroeit en (hopelijk) toch wat groter wordt dan zijn normale groeicurve.

Bij jouw dochter loopt de skeletleeftijd juist voor, maar geef je ook aan dat hoe verder dit voorloopt hoe groter ze wordt.
Dat is dan precies omgekeerd van hoe het ons uitgelegd is.