Welkom op Zeg maar Yes!

Onze oudste is HS en op dit moment is het heel heftig met haar. Ik heb wel eens een boek gelezen maar wil graag wat meer lezen over hoe we haar kunnen helpen.

Zelf krijgt ze prikkel verwerkings therapie en dat helpt haar wel maar ik wil graag wat meer hou vast (krijgen ook wel tips van haar therapeut hoor).

Daarnaast is ze extreem faalangstig. Heeft iemand toevallig tips voor training oid. Ze is pas 5 en het is zo heftig voor haar en voor ons.

Wat lastig Uffe. Klinkt heel lastig voor haar en voor jullie.
Heb je het idee dat ze naast hooggevoelig ook een hele sterke wil heeft? Dus uit de overprikkeling zich meer in driftbuien? Zo ja, dan heb ik wel een boek en online video cursus tip voor je. Daar ben ik momenteel mee bezig ivm zoontje. Mocht je meer willen weten, laat het gerust weten.
Maar met pure hooggevoeligheid heb ik geen ervaring dus geen tips.
Wat rot dat ze ook zo faalangstig is.

Ik lees mee uffe. Mijn dochter is even oud, en loopt ook behoorlijk vast op school. Nou ben ik ook zeker van mening dat deze juf er gewoon weinig mee kan, zij uit alleen maar problemen als: ze is zo onzeker/faalangstig, ze trekt zich terug door teveel aan prikkels, haar concentratie zo slecht etc. Maar tegelijkertijd doet ze er niks mee en kijkt het alleen maar aan. Onze dochter lijkt geen klik met haar te hebben dus op alles wat de juf vraagt zegt ze (haar standaard antwoord uit onzekerheid): weet ik niet.
Gelukkig (?) gaat ze na dit schooljaar jaar een andere school (verhuizing) en hebben we nu juist een school uitgezocht die heel kind/relatiegericht is ipv prestatiegericht. Hopelijk doet het haar goed. Maar soms maak ik me zulke zorgen over haar. Vooral omdat ik weet hoe ik zelf ben en tegen welke problemen ik (al m'n hele leven) aan loop. Ik zou haar zo graag zekerder zien en beter in haar vel.
Hoe uit het zich bij jou dochter uffe?
Ik ben benieuwd naar jou boek/cursus Marin. Hier heeft dochter een enorm sterke wil/temperament.

Wat heftig voor haar en voor jullie Uffe! Dit boek is net uit en zou je denk ik goed mét haar kunnen lezen. Ik zag er op instagram allemaal goede dingen over voorbij komen in ieder geval.

https://loiskruidenier.nl/product/laat-mij-maar-even/

Mijn kinderen zijn ook vrij gevoelig, maar ze ondervinden er op dit moment geen problemen van. Bij mijn zoontje merk ik wel wat regulatieproblemen, maar hij is natuurlijk pas bijna drie dus dat kan ook goed bij de leeftijd horen.

Bedankt voor de tip teun, ik heb het boek besteld!

Uffe jouw oudste heeft toch ook een ontwikkelingsvoorsprong? Dat icm HSP komt veel voor.

J is ook HSP. Af en toe duwen we hem even over het randje om van zijn onrust af te komen. Niet altijd even lief maar zachtjes een pleister er af trekken is ook niet fijn. Wat ik merk waar hij heel veel aan heeft is af en toe even los masseren, veel uitleggen en echt even rust. Wij hebben in huis ook erg weinig prikkels. Wat hem ook heel erg helpt is een zitzak. Deze heeft hij nu nog niet maar op school en alle plekken waar zo’n ding ligt gaat hij er altijd op zitten/liggen en zie je hem ontspannen. Hij is daarnaast ook strong willed wat lekker botst. Daarvoor vind ik de boekjes van draakje vurig heel fijn. Die zelfde schrijfster heeft ook boekjes van een kabouter, langmuts en die zijn ook leuk. Janneke van Olphen heeft ook mooie boeken en staat echt bekend om haar specialisme op dit vlak.
Het is vooral heel erg zoeken wat voor jouw kind helpt. Hier is het makkelijk dat ik zelf ook HSP ben wat ik lang weggedrukt heb maar wat door mijn burn out helemaal open is komen te liggen. Een aantal van mijn triggers heeft J ook. Zo zijn bepaalde geluiden echt mega vermoeiend. J kan bijvoorbeeld slecht tegen het geluid van de stofzuiger en langsrijdende brommers.
Ik ben ook heel blij dat wij gaan verhuizen. Want dat gaat zeker helpen met het makkelijker verwerken van prikkels.

Ik ben benieuwd naar jou boek/cursus Marin. Hier heeft dochter een enorm sterke wil/temperament.

Het gaat hier om hooggevoelige en strong-willed kinderen.
Mijn psycholoog kwam hiermee en er vielen heel wat stukjes op z'n plek wat betreft ons zoontje.
Ik ben hier nu veel over aan het lezen. Je kunt deze blog van lezen van psycholoog Janneke van Olphen:

https://gevoeligheidgrootbrengen.nl/wel ... lled-kind/

En hier over alleen het hooggevoelige aspect:
https://gevoeligheidgrootbrengen.nl/hoo ... herkennen/

Daar staat al veel uitgelegd en je vindt er de link naar de online videocursus (3 gratis videos van ongeveer 30 min per stuk).

Ze heeft dit boek geschreven wat ik aan het lezen ben:
https://www.bol.com/nl/nl/p/het-hooggev ... rEQAvD_BwE

Er hoort ook een kinderboek bij, al heb ik niet het idee dat mijn zoontje dat bijster interessant vond:
https://www.bol.com/nl/nl/p/draakje-vur ... oductImage


Ik ben er nog niet klaar mee met lezen maar wat ik heb gelezen heeft me al erg geholpen en ik moet oprecht toegeven dat ik beter op niveau blijf en m'n zoontje kan helpen. Ik begrijp hem echt iets beter.

Ah Minx zegt hetzelfde

Hier helpt ontspannen met zand en textuur in z'n handen trouwens erg. Dus daar let ik ook extra op tegenwoordig.
Oh en voor geluiden waar hij slecht tegen kan zetten we sinds kort een koptelefoon op bij hem. Dus stofzuigen, de staafmixer of keukenmachine. Hij vindt het erg leuk om te helpen maar kan slecht tegen het geluid, dus laatst hebben we een cake gebakken met z'n koptelefoon op. Dat werkte heel goed.

Lezen niet. Maar dit helpt mijn zoon en misschien past dit ook bij jullie. Mijn zoon kan nu aanvoelen als hij een mopper heeft (kan verdrietig, boos of gewoon een vervelend gevoel zijn). En dan ga ik naast hem zitten en houd mijn hand op zijn buik (hij heeft het gevoel dat het daar zit) en dan ga ik proberen te voelen wat hij voelt. Dus dan vraagt hij "voel je het al" en dan zeg ik "ja het voelt echt best een beetje rot onderin mijn buik, wat voel jij?" En dan lukt het hem om zijn gevoel te omschrijven. En dan delen we het. Dus het neemt zijn gevoel niet weg, maar hij heeft het gevoel dat hij het deelt. En soms vraagt hij ook om te kietelen (misschien schrikt de mopper daarvan en gaat het weg), of een om te knuffelen.

Het lukt hem nog niet om aan te geven waardoor hij opeens een vervelend gevoel in zijn buik heeft. Het overvalt hem. Ik merk het aan zijn gedrag. En dan gaat hij zitten en dan zegt hij ja, mijn buik voelt niet fijn. Ik voel me niet fijn. En dat starten we het ritueel. Ik heb dit zelf bedacht. En het werkt bij ons. Geen idee of mijn zoon hoogsensitief is. Maar hij kan wel overvallen worden door een vervelend gevoel en zich daardoor moeilijk gaan gedragen. Ik voel door dit te delen een hele sterke band/connectie met hem. Juist als hij het moeilijk heeft.

Ik herken veel van mijn oudste in die eerste link die Marin deelde. Wij lopen er ook tegenaan. Nog nooit aan HS gedacht eigenlijk. Ze heeft een behoorlijke eigen wil en enorm gevoelig voor autonomie. Ze kan zo omslaan, zonder dat wij begrijpen wat er is. Enorm eigen wil. Kan rustig worden van lekker wat aanmodderen met knutselen of fantasie spel in haar eentje.

Wow Marin, bedankt voor die link!!

Wij lopen er tegen aan met ons jongste zoontje en toevallig is vorige week het consultatiebureau langs geweest omdat wij soms niet meer weten hoe we met hem op moeten gaan.
Maar nog nooit van strong- willed kinderen gehoord. Ga dit even goed doornemen.

Wat knap dat je zoontje het op die manier met jou kan delen HGL. Fijn dat het werkt voor jullie beiden.

Wat mooi HGL! Ik vind het gewoon ontroerend om te lezen.

Ik bedoel dit niet aanvallend maar is dit echt iets van deze tijd? Het zijn al zoveel mensen op het forum die hun kinderen hierin herkennen. Vind ik best bijzonder. Of komt het meer voor dan ik denk? Kan het ook zijn dat de maatschappij nu anders is dan toen wij kinderen waren? Of wordt het nu eerder herkend en erkend?

Weet ik niet. Ik denk overigens niet dat mijn zoon hoogsensitief is. Maar ik herken het wel dat je je ineens rot/ niet fijn kan voelen en dat je niet weet waardoor het komt. Soms is er een directe aanleiding voor (je vindt iets oneerlijk/het gaat niet zoals jij het wil/je mag iets niet). Maar soms is het een opeenstapeling van de dag, ben je met je verkeerde been uit bed gestapt, vond je iets op school moeilijk, mocht je niet meedoen en dan komt het er thuis uit. Als je dan alleen reageert op het gedrag en een oplossing dan ga je voorbij aan het (fysieke)gevoel.

Ik denk in ieder geval ook dat laatste Fantine. En een combi van wat je zegt. Ik had er zelf veel aan gehad als hier bij mij op jonge leeftijd beter op ingespeeld zou zijn. En ik veel jonger handvatten had gehad om hier mee om te gaan. Het is een mooie eigenschap, maar ik heb er tot op heden vrijwel alleen nadelen van ondervonden.
Wat ook een reden kan zijn dat je er nu meer over hoort, is om dat er steeds meer van kinderen gevraagd wordt denk ik. Maar dat kan ik verder niet onderbouwen. 1/5 vd mensen is een hsp. Het is niet bepaald uniek. Ik denk dat door de veranderende samenleving waarin we leven, dit meer een issue is geworden omdat hsp'ers niet altijd makkelijk in die snelle, drukke samenleving meekomen. En dit geldt denk ik ook voor ass/adhd diagnoses waarvan wel wordt gezegd dat die meer gesteld worden nu.

Fantine, ik denk dat er nu ook meer over bekend is, ook doordat mensen meer vastlopen in het dagelijks leven. Vroeger werd tegen mij gezegd dat ik heel gevoelig was. Ik moest mij maar aanpassen. 2 burn-outs verder weet ik nu beter wat ervoor nodig is om me goed te voelen en ook wat de valkuilen zijn. Pas heel recent is de "diagnose" (bewust tussen aanhalingstekens) hsp gesteld.

Ik herken mijn (vooral oudste) zoon hier ook heel erg in. Bij hem (en bij de jongste) zijn er ook zeer sterkte vermoedens van hoogbegaafdheid (maar niet officieel vastgesteld dmv tests).

Ik denk dat er veel sneller labels geplakt worden tegenwoordig maar ook dat de psychische kennis verder is dan vroeger. De behoefte aan antwoorden daarover zal misschien ook groter zijn. Ik denk dat vroeger al gauw gezegd werd van 'joh stel je niet aan' of 'doe maar gewoon'. De vraag is wat beter is. Te snel labels plakken wil je niet maar mensen (kinderen) kunnen helpen bij wat ze nodig hebben is wel heel fijn.

Ik denk wel dat veel mensen zich snel in zoiets als dit kunnen herkennen. Ik denk dat veel kinderen bijvoorbeeld gevoelig én explosief zijn. Dat ligt waarschijnlijk ook aan hun (hersen) ontwikkeling. Dus ik kan me ook wel voorstellen dat veel ouders het in een bepaalde mate herkennen.

Ik ben in elk geval heel blij met de herkenning van anderen en dat ik een beetje het gedrag van m'n zoontje kan verklaren. Ik denk niet dat dit hem persé definieert maar het verklaart wel veel en dat vind ik echt zo fijn. Ik voel me er een minder slechte moeder door en kan m'n zoontje nu al iets beter begeleiden terwijl ik nog niet zoveel anders doe. Maar begrijp hem echt wat beter.

Dat is wel heel fijn Marin! Kan me goed voorstellen dat het best pittig is. Hoe gaat het nu op school met hem?

Ja wel oké. Nee eigenlijk wel gewoon goed, naar zijn maatstaven. Hij gaat zonder al te veel tegenzin naar school, hij praat er enthousiast over (dat vind ik echt heel wat), kan versjes en liedjes herhalen, heeft twee vriendjes gemaakt (vertelt hij ook over) en hij vertelt ook wel dingen in de klas zei de juf. Maar ze lopen wel tegen de typische dingen van hem aan, dat hij slecht doet wat je zegt, veel begeleiding nodig heeft, snel driftbuien heeft als hij vastloopt. Mede daarom mag hij nog steeds maar halve dagen komen en ze zeiden nu dat dat na de zomervakantie nog even rustig opbouwen wordt. Daar heb ik wel moeite mee. (naast dat ik 't gewoon lange dagen thuis vind maar dat vind ik secundair, hoewel het wel verrekte handig uitkomt dat ik thuis ben, hoe zou dat anders moeten?).
En thuis zit ik as we speak wel gewoon een gesprek met 'm te voeren in het Engels (echte zinnen) en maken we sommetjes. Dat vind ik dan wel lastig, dat dat er op school niet uitkomt. Maar goed, realiseer me ook dat dat early days is, het veilig voelen en wennen is het belangrijkste tot aan de zomervakantie.

(sorry Uffe off topic)

Hopelijk kan ie na de zomervakantie gauw volledig mee doen! Fijn dat hij wel enthousiast is 😊. En idd, wat als jij had gewerkt? Hoe hadden ze het dan van je verwacht?

Marin even in dit topic maar kan het niet gewoon zijn dat hij op school te weinig uitdaging krijgt? Als je al engels praat met hem en grote rekensommen maakt, dan is er natuurlijk minder aansluiting als de rest nog tot 10 moet leren tellen.

Mijn dochter herken ik wel in strong willed. Maar net wat hierboven gezegd wordt, in hoeverre is dat een echte diagnose en is het niet iets van nu?
Vroeger werd gezegd dat iemand eigenwijs, koppig en eigengereid is. Een lastig kind.
Dat vind ik moeilijk bij dit soort dingen.

Want ik lees bv minx (sorry alleen jouw naam onthouden) schrijven dat haar zoon een hs kind is. Is dat dan ook daadwerkelijk gediagnosticeerd? Kan dat eigenlijk (staat het in dsm-v)?

Mijn dochter moet nog door de hele mallemolen dus ik wacht nog in spanning af.

Heb je al eens gekeken op de fb pagina hierover? Ik denk dat je daar veel informatie kan vinden.

Ja dat denk ik zeker, maar die eerste periode op school is volgens mij meer om een beetje te landen. Maar ga het zeker na de zomervakantie aankaarten want dan wil ik ook gewoon dat hij hele dagen gaat.

Ik heb verder geen antwoorden op je vragen. Maar ik herken het dat ik 't lastig vind dat het vroeger als lastig werd gezien en nu met een andere benaming. Aan de ene kant heel fijn want lastig (driftbuien) gedrag komt ergens vandaan, aan de andere kant moet je wel alles willen over analyseren? Zo las ik ook dat boos zijn als lastig wordt gezien en huilen als zielig. Dat is wel een goede realisatie, dat beide een uiting van gedrag kan zijn op dezelfde oorzaak. Een puur hooggevoelig kind zal misschien sneller huilen en dan wordt het sneller als zielig opgemerkt terwijl een hooggevoelig en strong willed kind wat driftig wordt door z'n gevoeligheid, wordt gestraft, op de mat gezet, afgedaan als zijnde even afkoelen. Terwijl die net zo goed even een warme arm om zich heen nodig heeft of begrip nodig heeft.

Want ik lees bv minx (sorry alleen jouw naam onthouden) schrijven dat haar zoon een hs kind is. Is dat dan ook daadwerkelijk gediagnosticeerd? Kan dat eigenlijk (staat het in dsm-v)?

Het is geen stoornis maar onderdeel van je persoonlijkheid.

Want ik lees bv minx (sorry alleen jouw naam onthouden) schrijven dat haar zoon een hs kind is. Is dat dan ook daadwerkelijk gediagnosticeerd? Kan dat eigenlijk (staat het in dsm-v)?

Het is geen stoornis maar onderdeel van je persoonlijkheid.

Klopt inderdaad dat het een persoonlijkheidskenmerk is. Het staat dan ook niet in de DSM. De schatting is dan ook dat ongeveer 20% van de mensen dit kenmerk heeft. In dit geval vind ik het dan ook gerechtvaardigd om te zeggen dat je hsp bent en niet dat je hsp hebt.

Ow sorry, dan heb ik het inderdaad verkeerd begrepen.

En marin wat jij zegt, boos wordt gezien als lastig. Terwijl ik weet dat mijn kind overprikkeld is en geen behoeftes heeft van alle gerda's die haar willen laten stoppen. Het enige wat mijn kind dan nodig heeft is een hele stevige knuffel zodat ze dan huilt en weer kan spelen.

Ow sorry, dan heb ik het inderdaad verkeerd begrepen.

Oh dat is toch niet erg, het komt veel voor maar aan de andere kant ook weer niet. Ongeveer 20% geschat dus dat betekend 80% niet. Het is vooral handig als je het kan herkennen. En niet alle mensen die hoogsensitief zijn zijn ook strong willed. Dat is alleen een combi die niet ideaal is. Het is overigens ook een hele mooie eigenschap om te hebben. Het echt intens kunnen genieten of ontroerd raken door mooie muziek hoort er ook bij. J zat laatst Raya and The last dragon te kijken en aan het einde worden ze allemaal vriendjes en hij barstte in huilen uit omdat hij dat zo mooi vond. Waar hij vervolgens zelf ook weer om moest lachen. Maar ook het aanvoelen van anderen en een enorm rechtvaardigheidsgevoel.