Welkom op Zeg maar Yes!

Smaken verschillen, en dus ook waar je op let bij het kiezen van de naam van je kind.
Wat vind jij belangrijk en wat gaf bij jullie de doorslag?

Ik heb gekozen in de poll voor:

Klassieke naam
Internationale naam
Duidelijke spelling
Of het past bij de achternaam
Of het past bij de naam van broertje
Initialen
Vernoemen (maar dat geldt alleen voor tweede en derde namen).

De eerste drie vond ik 't belangrijkste. Ik houd van klassieke namen, met een duidelijke spelling en internationale namen vonden we ook erg fijn. Dat heeft zeker een rol gespeeld.

Oh en een toevoeging: ze hebben beide leuke afkortingen. Daar hebben we ook wel beetje rekening mee gehouden.

Ik heb gekozen voor klassiek/bekend, duidelijke spelling en of het past bij de achternaam. Internationaal vond ik ook wel ietsjes belangrijk, maar was voor ons geen doorslaggevende factor. Met klassiek/bekend bedoel ik vooral dat het een bestaande naam is en niet een zelfverzonnen creatie. Ik vind originaliteit daarin niet zo belangrijk.

Oh ja, dat is ook een goede! Of ze leuke afkortingen hebben. Ja, dat hebben die van jullie wel! <3

Ik vind belangrijk;
- Internationale naam
- Niet veel voorkomende naam (maar ook niet zo uniek dat de naam totaal onbekend of niet te spellen is)
- Mag niet beginnen met een N, liever geen S of R in de naam (lang verhaal)
- En het moet natuurlijk passen bij de achternaam

Dacht dat het onmogelijk zou zijn om namen te vinden, maar na een paar uur zoeken lijkt het toch gelukt te zijn :-)

Leuk Banana, klinkt wel te doen hoor!

En Elliot ja zo interpreteerde ik klassiek in dit geval ook.

Ik heb gekozen voor duidelijke spelling, of het past bij de achternaam, initialen en vernoemen.

Ik ben vooral nogal een zeikerd in de combinatie voornaam + achternaam. Ik vind het bijvoorbeeld niet mooi als de voornaam eindigt op dezelfde letter (of klinkt als) als waar de achternaam mee begint. Als je het achter elkaar uitspreekt, valt er dan een letter weg. Ook vind ik het niet mooi als voor- en achternaam op eenzelfde klank eindigen.

Eigenlijk was dit het belangrijkst en we hebben natuurlijk ook naar de initialen gekeken. Nu heet ze N.L., maar daar zagen we geen kwaad in. En haar naam is simpel qua spelling en dat vind ik ook fijn.

Ik wilde graag een naam

- die je leuk kon afkorten
- liever niet een naam met maar 1 lettergreep
- een naam die past bij (en niet allitereert met) de achternaam
- duidelijke eenduidige spelling (hoewel mensen nu heel vaak bij T er een /h/ tussen zetten 🤷🏼‍♀️)
- niet een al te speciale naam, maar wel uniek genoeg.

Alleen toen vonden we dé namen en voldeden ze niet aan de eerste 2 wensen. Het waren geen eisen dus blijkbaar

Dat je als je de naam hoort je weet hoe je die moest schrijven.

Zou ik nu ook zo willen heten. Sommige namen zijn heel leuk voor kinderen. Maar om nou Billy Mae te heten en 30 te zijn vond ik toch minder.

En geen R op het eind. Want ik vind dat er veel Nederlanders dat zo lui/ zeurend uitspreken.
Noorrrrrr, Klaarrrrr

dat het past bij de achternaam en bij de overige namen.

Oh ik zou best Billy Mae willen heten! Of eigenlijk Billie dan.

- Internationale/klassieke naam
- Duidelijke spelling
- Geen top 10 modenaam
- goed passend bij de achternaam
- geen rare afkortingen mogelijk
- meerdere namen vond ik ook belangrijk, het schijnt nl zo te zijn dat mensen die meerdere namen hebben icm een Nederlandse achternaam onbewust voordelen hebben bij onder andere sollicitaties. Vond dit wel een makkelijke manier om J dit voordeel mee te geven.

De grap is dat je met dit lijstje heel snel op Bijbelse namen uitkomt omdat die vaak internationaal/klassiek en duidelijk zijn terwijl dat totaal geen achterliggende gedachte is.

Ik vind het leuk als je een naam niet veel hoort, maar moet niet een geknutselde naam zijn. En de spelling moet duidelijk zijn, vooral zodat de kinderen later niet altijd hun naam hoeven te spellen. Bij L.uut zal dat misschien nog zijn of je het met een t of d spelt, maar verder zijn ze heel duidelijk allebei.

MdU spellen mensen het wel eens met een D ja?

Ik wilde vooral een naam die niet te vaak voor kwam, die internationaal geen gekke dingen betekent (mijn vriend heeft jaren in het buitenland gewoond en op een internationale school gezeten dus veel vrienden overal en nergens), die past bij de achternaam en die past bij het feit dat het waarschijnlijk een enorme kerel wordt. Om het niet alleen maar kracht te geven hebben we hem wel een wat lievere, zachtere tweede naam gegeven.

Ik kreeg voor mijn verjaardag een Cameo van Perez Hilton (lang verhaal waarom haha) en die zei zijn naam voor het eerst echt op zijn Amerikaans “Remzies, such a strong name!” En toen dacht ik ah mooi, dat klinkt ook wel geinig haha en leuk dat hij ook zegt strong name.

Wij wilden een korte Hollandse naam zonder teveel poespas maar ook internationaal uit te spreken. Er is een Engelse versie van zijn naam. Zijn tweede naam heeft een bijzondere en dierbare betekenis.

Haha wat tof Harrison. Klinkt best als een toffe naam zo in het Engels.

Grappig, Mdu. Ik vind juist bij die naam het echt een harde 't klank op het einde!

Mensen spreken de naam van onze dochter wel vaak anders uit dan wij doen valt me op. Niet fout ofzo, maar anders, meer op z'n fonetisch/Nederlands of in het Engels. Vind ik allemaal niet zo erg. Wij zeggen het beetje op z'n Frans maar dat andere is niet persé fout.

Makkelijk te schrijven, geen 'dj' of 'y' en lekker kort. Bij de oudste rekening mee gehouden dat het bij zijn kleur zou passen. Hij bleek geen kleur te hebben haha.

Leuk om te lezen van iedereen.
Wij gingen voor:
- redelijk tijdloos
- meer dan 1 lettergreep
- internationaal (in elk geval geen Joke oid) (sorry voor de Joke’s hier)
- passend bij achternaam zodat er niet iets geks ontstaat (daar let iedereen toch op?)
- geen super populaire naam, maar zeker ook niet zelf geknutseld
- hoe de initialen werden hebben we wel even gecheckt.

Of het past bij de naam van broer/zus vind ik altijd zo’n onzin. Het zijn eigen personen en dat doet me altijd een beetje denken aan Kwik, Kwek en Kwak. Dat je nummer 2 maar een naam geeft omdat dat zo leuk samen staat, maar misschien denk ik nu in de verkeerde richting.

Eigenlijk alleen of het bij de achternaam past.
Verder gewoon wat we beide mooi vonden.

Spencer, ja haha, de enige twee R's die ik ken zijn beide blond.

Ja, gek eigenlijk hè, voor ons klopt het juist ook met die harde t. Blijkbaar kwam het vroeger met enige regelmaat met een d voor. Mensen die de naam al kenden, kenden hem allemaal (whahaa...dat zijn er 3) met een d.

Wij wilden een internationale naam, die paste bij de achternaam van vriend én waar we weinig/geen kindassociaties mee hadden (lang leve werken in het onderwijs!)

Mijn oudste heeft een Friese naam die ook op zijn Nederlands geschreven kan worden ( op twee manieren zelfs), maar het is een naam van 3 letters dus hoe erg is het om het even te spellen.
De jongste heeft een naam die opvallend vaak verkeerd verstaan wordt en ik spel de naam juist vaak om aan te geven dat het echt gewoon een Nederlandse naam is. Terwijl die naam juist echt geen enkele twijfel mogelijk laat qua spelling. Spelling was hier dus geen reden om de naam niet te kiezen.

Mijn voornaam en mijn broer zijn voornaam eindigen met dezelfde klank als onze achternaam, er valt geen letter weg bij het uitspreken ( ligt wellicht ook aan de letter/klank). Ook niet iets waar we op gelet hebben.

Ze hebben beide oud Hollands/ Friese namen dus in die zin wel tijdloos en niet verzonnen, ook geen namen die je nooit hoort maar echt vaak komen ze ook niet voor. Onze voorkeur ging wel uit om ze een naam te geven waarbij de kans klein was dat ze met meerdere kinderen met dezelfde naam in de klas zouden komen, maar ook weer niet te gekunsteld.

Mijn man heeft jaren in Engeland gewoond en heeft wel gekeken of de namen uit te spreken zijn in het Engels en dat is inderdaad zo, ondanks dat ze de namen echt niet kennen is de klank wel prima uit te spreken en betekend het niks vreemds.

We hebben wat betreft de namen van de broertjes er wel op gelet dat het niet een te hoog Jip en Janneke gehalte zou krijgen.

En we hebben op de initialen gelet. De jongste heeft M.M.S en ik weet nog dat er een krantenbericht kwam toen ik zwanger was dat het versturen van een mms-je zou verdwijnen. Maar anders was dat ook geen echt probleem geweest, maar wel opgelet dat het niks vreemds was dus.

Ook hebben we beide kinderen vernoemd als tweede en derde naam, dat vonden we bij de oudste echt belangrijk ( mijn man en zijn vader hebben die naam ook) en bij de jongste leuk om de traditie voort te zetten maar als het nergens naar geklonken had dan hadden we het niet gedaan.

Ik let bijna op alles, maar wel tot op zekere hoogte. Onze kinderen heten N.S. en I.S., maar door hun tweede naam is het N.J.S. en I.G.S. en dat klinkt al heel anders!
Ze zijn in de tweede naam vernoemd naar hun beppe en oma, dat vond ik heel belangrijk. Beide namen zijn prima internationaal uit te spreken en zijn simpel qua spelling.

Wat een interessant topic! Ik vind ieders overwegingen mooi om te lezen. Over dit onderwerp kan ik ook altijd wel met vriendinnen praten, vind ik zo leuk.

Onze eisen waren:
- Klassieke/bekende naam (maar liever geen top 50 naam)
- Duidelijke spelling
- Passend bij de achternaam
- Initialen
- Vernoemen

We hebben gekozen voor Abel en Hugo. De tweede (en derde) naam zijn vernoemingen naar onze vaders en voor de oudste een derde naam met Bijbelse betekenis verwijzend naar ons traject om zwanger te worden.

Bij de tweede is het toch een vrij populaire naam geworden, maar hier in de regio hoor ik hem weinig. Een naam als Joas vind ik mooi, maar hoor je hier juist heel veel, dat vind ik niet zo leuk. Daarnaast weet je het nooit, de naam van onze oudste wordt de laatste vijf jaar steeds vaker gegeven.

Ik vind het mooi als de namen van broertjes/zusjes niet dezelfde beginletter of eindklank hebben, voor de tweede viel bijvoorbeeld Aron of Joël af. Boaz en Thom zijn afgevallen door de combinatie met onze achternaam (rijmend/zelfde beginletter). De initialen zijn uiteindelijk toch 'bekende' afkortingen geworden, maar ook hier geen gekke betekenissen.

Mijn man werkt veel internationaal en die heeft daarom het liefste namen die bekend zijn in het buitenland. Ik wilde juist namen met een Nederlandse klank/uitspraak. Bij de jongens is dat gelukt, de meisjesnaam die we hebben is internationaal niet echt gebruikelijk, maar is ook niet raar.

Mijn vriend is vreselijk dyslectisch, dus het moest een niet al te lastige spelling worden. Daardoor viel er al heel veel af als hij namen hardop voorlas, maakte er echt rare verbasteringen van.
Beide namen komen weinig voor, maar er stonden ook bekendere op ons lijstje.

De naam van de oudste komt in het Arabisch, Engels (Amerikaans) en Frans voor. In het namenboekje bij de verloskundige stond dat het een Friese naam is en in Duitsland komt hij ook voor in andere context. Internationaal gezien dus geen enkel probleem.

Bij de jongste woog het internationale minder zwaar, maar wel weer een naam die niet al te lastig was.

Hun achternaam heeft maar één lettergreep, een voornaam van één lettergreep klinkt dan al snel als een stripfiguur, dus dat hebben we ook meegenomen.

Ik ben vooral nogal een zeikerd in de combinatie voornaam + achternaam. Ik vind het bijvoorbeeld niet mooi als de voornaam eindigt op dezelfde letter (of klinkt als) als waar de achternaam mee begint. Als je het achter elkaar uitspreekt, valt er dan een letter weg. Ook vind ik het niet mooi als voor- en achternaam op eenzelfde klank eindigen.

Ik heb er zelf geen problemen mee, maar snap wel wat je bedoelt! Voor ons valt dan al zeker de helft van de meisjesnamen af, haha. En je komt er vast snel genoeg achter wie ik ben, en dan snap je ook waarom de naam niet met een N mag beginnen ;-)

Spencer haha, goed voorbereid waren jullie! Daar houd ik inderdaad ook rekening mee, kleurtje, plus naam moet in drie talen uit te spreken zijn zonder raar te klinken.

Leuke verhalen van iedereen!
Ik houd trouwens zelf niet veel rekening met de spelling, denk dat bij heel veel namen gevraagd wordt hoe je het moet spellen, zelfs bij iets bekends als Sarah of zo weet je ook niet of het met of zonder h is.
Mijn naam heeft 6 letters en is redelijk uniek maar wordt vrijwel altijd meteen goed gespeld. De achternaam spellen vind ik veel irritanter, dat moet wel een paar keer meestal. Ach ja, alles went...