Welkom op Zeg maar Yes!

Ik maak toch even een eigen topic, want ik merk dat ik ergens even mijn ei kwijt wil. Een beetje warrig is het denk ik wel, dat gooi ik maar even op de vermoeidheid.

Mijn baby is (pas!) 3 weken oud en ik merk aan mezelf dat ik soms verwacht dat ze al meer kan dan dat ze ‘hoort’ te kunnen of zo. Weet even niet hoe ik het anders moet noemen.

Ze wil bijvoorbeeld overdag maar zelden ergens anders slapen dan dicht bij mij/bij mijn vriend, ze slaapt sowieso overdag niet heel goed/veel (bedje, box, wandelwagen, op/tegen mij, we hebben van alles geprobeerd). In de nacht wil ze niet in haar wieg en ligt ze dus vaak tussen ons in/op mij (al vind ik dat laatste doodeng). We proberen het wel weer iedere avond, maar vaak denk ik uiteindelijk aan de nachtrust van ons alle 3 en haal ik haar eruit. Wil hier wel een soort ritueel van gaan maken, maar kan dat al op deze leeftijd? Ik merk dat ik dit lastig vind, terwijl het volgens mij op deze leeftijd helemaal niet gek is?

Ik zit nu dus best vaak met haar tegen me aan op de bank, kijk Netflix of iets anders op tv. Of ik ga lekker met haar wandelen. Vandaag heb ik voor het eerst geprobeerd haar in de draagzak te doen, vindt ze nog niet heel erg leuk volgens mij.. Ik vind dit aan de ene kant prima, aan de andere kant voel ik me ergens schuldig dat ik verder niks doe. Terwijl ook dit gewoon moet kunnen met een baby van 3 weken oud?

Ook wordt het slaaptekort steeds meer, ze komt in de nacht meestal nog om de 3 uur, waardoor ik inmiddels doodmoe ben. In de nachten val ik in slaap tijdens de voedingen (ook al doen mijn vriend en ik ze om en om, behalve op zijn werkdagen, dan doe ik het) zij slaapt dan heel goed, ik vind dat eng. Ik probeer overdag wat te rusten, maar tijdens haar slaapjes hoor ik ieder geluidje waardoor ik niet slaap.

Lang verhaal kort; ik vind het best zwaar momenteel, en dan niet per se het zorgen voor mijn baby. Maar ben soms zo onzeker of ik het wel goed doe, ben moe waardoor ik nog meer aan mezelf ga twijfelen. Het komt vast goed, ik ben ook gewoon nog aan het wennen denk ik, maar ik merk dat ik het ergens even kwijt wil (behalve alleen bij mijn vriend, daar bespreek ik sowieso alles mee).

Heeeeel herkenbaar Auxo ik werd in het begin soms echt gillend gek. Geen idee wat ik nou met hem aan moest en we s nachts gek werden van dat gehuil, niet slapen en steeds voeden. Ik denk dat het erbij hoort en je er doorheen moet. Met 3 weken is er gewoon 0 ritme en is dat ook niet af te dwingen denk ik. Dragen gaat L eerst altijd klagen en mekkeren vanaf het begin en wordt na een paar minuten rustig. Doen we heel sporadisch nog wanneer hij onrustig is. Ik heb een Draagconsult gedaan en veel baby’s vinden het blijkbaar maar niks om erin gehesen te worden. Wij doen onze pink in zijn mond en ff rondjes lopen en dan wordt hij rustig en slaapt hij.

De eerste weken zat hij overdag aan me vastgeplakt. Ik vond dat drie x niks. Mijn moeder is hier toen veel geweest om te helpen omdat ik dat intense niet trok. Kun je de zorg met anderen delen overdag? Moeder, zus, vriendin etc?

Inbakeren was voor ons echt de oplossing voor het slechte slapen. We gebruikten de Paco doek en sindsdien sliep hij in zijn co sleeper in de nacht en overdag overal en nergens. We hebben op een gegeven moment de co sleeper ook beneden neergezet overdag.

Ritueel hebben we nu nog steeds niet. Ik denk dat een kind van 3 weken dit niet snapt. Ze hebben namelijk geen idee van waar ze zijn of waarin ze liggen en snappen die associaties denk ik ook nog niet. We grappen nu nog dat als we l. In zijn co sleeper in de badkamer leggen hij het vast best vindt want weet hij veel dat hij in de badkamer ligt 🤣.

Ah Auxo, ten eerste hartstikke logisch dat je moe bent. Met een baby is het ook gewoon zwaar en er zijn gewoon amper oplaad momentjes want het gaat maar door. En met vermoeidheid is alles ook nog even lastiger te relativeren.
Elke drie uur komen is ook gewoon pittig, want dat betekent ongeveer anderhalf uur rust / slaap in alle realiteit. I know. Het is heel vermoeiend. Het hoort wel een beetje bij deze fase. Waarmee ik je gevoelens niet wil bagatelliseren, juist niet, het is juist herkenbaar. Maar het hoort er inderdaad gewoon wel bij. En het wordt beter. 😊

Stel jezelf eens de vraag hoe erg het is om nu veel te Netflixen en weinig verder te doen? Wat wil je verder doen? Misschien helpt de gedachte dat je verder niet zoveel hóeft te doen wel. Deze eerste periode met je baby is bedoelt om te wennen aan elkaar, te knuffelen, te rusten waar het kan. Ik zou me er zeker niet schuldig over voelen. Deze periode is hiervoor.

Laatst was je zus er even hè? Kan dat wat vaker? Neem écht je rust waar het kan. Al die kleine beetjes helpen (mij) wel echt.

Sterkte! Het is niet makkelijk maar 't klinkt wel alsof je het goed doet hoor!

Oh en het aanbod om die Meyco Swaddle Me' s op te sturen staat nog steeds.

Idd je doet het hartstikke goed. Ik kan ook niet slapen als L slaapt trouwens. S nachts wel maar overdag niet.

Ik heb nog een inbakerslaapzak die wat minder heftig is dan de Paco. Is van love to dream. Mocht je interesse hebben 😊.

Haha ik slaap zelfs zittend nog. 😅

Ahh Auxo slaapgebrek is echt killing! Ik heb ooit met mezelf afgesproken dat ik negatieve gedachten van mezelf niet meer serieus mag nemen igv slaapgebrek.
Als het je helpt zou ik de verdeling van de nachten waar na je vriend moet werken ook nog eens heroverwegen. Zelf vind ik een werkdag minder vermoeiend dan een dag met een newborn als je net bevallen bent. En ik kon overdag helaas ook niet slapen dan.
En het goede nieuws is wel dat baby's uiteindelijk echt langer achter elkaar gaan slapen. Succes!

Er zijn al heel veel goede dingen gezegd door anderen. Het wordt echt beter, ook al kan je dat misschien moeilijk geloven als je er zo in zit. Neem je rust door lekker op de bank te liggen. Misschien kan je proberen om een T-shirt van jou om het matrasje te doen, dan ruikt het naar jou. Wellicht lukt het dan wel om s nachts in het eigen bedje te slapen.

En misschien toch nog even proberen met de draagzak. Hier was dat wel echt de oplossing om zoon te laten slapen. Want ook al willen ze niet slapen, ze hebben het echt nodig. Van week 2 tm week 8 was met m’n zoon echt drama, alleen maar huilen als hij wakker was. Het was toen echt wakker worden - luier verschonen - drinken - terug de draagzak in en lopen om hem in slaap te krijgen (hij wilde niet bij ons op de arm slapen).

Bij de tweede heb ik hetgeen wat zou "moeten" losgelaten en dat gaf enorm veel rust. Het eerste halfjaar sliep ze alleen op me, dus veel in de doek en dan gaan wandelen of boodschappen doen met de oudste. Erin meegaan was het makkelijkste. In een eigen bed slapen, ritme, komt vanzelf. Een baby laat zich niet regisseren, dus waarom energie stoppen om het toch anders te proberen.

Je vriend zou wel meer nacht kunnen doen denk ik. Als hij het één keer doet heb je wel 5 à 6 uur slaap te pakken en dat scheelt echt heel veel.

Ritme vind ik trouwens sowieso een beetje overrated. Doet A eindelijk een middagdutje van 1 tot 3, gaat ze ineens weer skippen. Het blijft altijd rommelen tot ze beginnen te peuteren. Dan vinden ze ritme en voorspelbaarheid wel belangrijk.

Bedenk je ook dat die baby's nog veel liever in ons hadden gezeten. Liefst nog een maand of 3, het is dat het niet past, anders waren we langer zwanger geweest. Ze snappen er niks van, alles is anders daan daarbinnen..ineens is het koud, horen ze andere geluiden en wat al niet meer. Dat is voor een kersverse baby misschien nog wel heftiger dan dat het voor ons is.

Ik weet nog dat mijn zusje tegen me zei dat ik aan het einde van de dag tevreden moest zijn als S ik gewoon weer alle voedingen had gegeven, haar een paar keer een schone luier had gegeven en naar haar had geluisterd als ze huilde. Meer hóeft nu niet op een dag, dat komt echt vanzelf weer.
S was een vreselijke huilerd, veel en heul hard, ging van 0 naar 100 binnen de seconde, verschrikkelijk dus ik werd gillend gek, ik was onzeker en gestrest as hell, maar het heeft me niks geholpen, integendeel. Super moeilijk, maar probeer je er aan over te geven dat baby's (veel) huilen (tenzij je denkt dat er wat is, maar volgens mij las ik ergens dat je dat gevoel niet hebt..en dat gevoel heeft vrijwel altijd gelijk!!), dat je nergens aan toe komt en je weinig slaapt. Dat geldt voor bijna alle nieuwe ouders..dat is niet erg, je hoeft niks anders van jezelf te verwachten dan er 'gewoon' zijn voor je lieve N.

Je doet het goed lieve Auxo. Onzeker zijn is niet erg, laat het er zijn en vecht er niet te veel tegen, daar voel je je niet beter door.

Ja MDU heeft ook een goed punt vind ik. Google eens op vierde trimester / fourth trimester. Beetje zweverig misschien maar ik heb het wel echt zo ervaren. Die baby's moeten echt een beetje landen op de wereld.

Ja ben ik het mee eens. En andere moeders doen ook maar wat en ik was idd blij als we allemaal nog leefden aan het einde van de dag.
Pluspunten voor een douche en schone kleren
Super pluspunten als je een was gedaan hebt.

Fantine, ik kan inderdaad terugvallen op mijn ouders/zusje en eventueel schoonouders, maar ik vind het lastig om hulp te vragen. Vorige week bood mijn zus het aan, was heel fijn, maar ik vind het dus moeilijk om dat vaker te doen. ‘Fijn’ dat je het herkent en bedankt voor je fijne reactie.

Marin, jij ook (weer!) bedankt voor je fijne reactie. Ik heb een inbaker doek, een Paco Piccollo, daar willen we inderdaad mee gaan beginnen. Weet niet of er veel verschil zitten tussen die doeken?

Joey, we doen de nachten als mijn vriend moet werken op deze manier met een reden die ik niet nodig vind om hier te vermelden, gelukkig heeft hij na woensdag 2,5 week vakantie en kunnen we het weer gaan verdelen. Ik hou inderdaad maar in mijn achterhoofd dat dit niet voor altijd duurt haha.

Kaat, ik wil het inderdaad blijven proberen komende week. Ook fijn om dan even mijn handen vrij te hebben. Al ligt ze soms wel even in de box, maar dat is dus echt iedere dag anders en wil ook graag eens wat eten tussendoor en zo.

Nan, ik snap wat je bedoelt wbt mijn vriend, maar dit houden we nu even zoals het nu is, met een reden waar ik liever niet teveel over deel hier. Het is even zwaar, maar dit heb ik geaccepteerd. Ik vind je reactie wel fijn, dat loslaten is een goede.

MdU, bedankt voor je fijne en lieve reactie. Ik heb inderdaad niet het idee dat er iets ‘mis’ is met haar. Ze huilt ook lang niet heel de dag, denk nog niet eens een uur per dag, maar tijdens het huilen voelt het alsof ze mega lang en veel huilt. En dat wordt door die vermoeidheid ook weer wat erger.

Lieve Auxo, ga asjeblieft niet aan jezelf twijfelen. Het feit dat je dit topic opent betekent dat je het allerbeste met je dochter voor hebt.
Wat bij mij hielp was om er vooral niet te veel over na te denken. Niet nadenken over “hoe het moet”, niet de uren/minuten tellen die ik kon slapen tot aan de volgende fles. Zoveel mogelijk go with the flow. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan, I know.
Enne, kleine N. is pas 3 weken en alles is nieuw. Maar jij bent ook pas 3 weken mama hè, voor jou is het net zo nieuw.

Wat bij mij/ons goed werkte waren de puckababy piep, veel inwikkelen in badcapes/wikkeldekens (nog steeds, hij houd van geborgenheid), als ik hem in de box legde een wat zwaarder deken over hem heen en een opgerolde badcape boven zijn hoofdje gevouwen (ook weer die geborgenheid), zachtjes zingen, in mijn armen in bed liggen dutten, vriendinnen/ouders inschakelen, de “white noise” playlist van Spotify (ik heb een bluetoothspeaker naast zijn wiegje staan) en sinds gisteren heb ik een draagzak en hij slaapt meteen zodra hij erin gaat.
Maargoed, wat voor ons werkt hoeft voor jullie niet te werken. En o ja: volg áltijd je gevoel, wat de rest van de wereld ook zegt. Met alles. Hang in there!

Ja MDU heeft ook een goed punt vind ik. Google eens op vierde trimester / fourth trimester. Beetje zweverig misschien maar ik heb het wel echt zo ervaren. Die baby's moeten echt een beetje landen op de wereld.

Ik ga eens lezen!

Echt doen!! Om hulp vragen. It takes a village to raise a child gaat echt op. Je kunt hulp goed gebruiken en het scheelt echt als je je baby even uit handen kunt geven. Ze merken er echt niks van en krijgen er geen hechtingsproblemen van. Het zijn belangrijke dierbaren in jullie leven. Ik ben al vrij vroeg een x bij een vriendin wezen slapen en ook 2 dagen naar mijn moeder geweest om bij te komen en slapen. Ik had dat echt ff nodig het is zo intens allemaal. Je hele leven staat op zijn kop en de roze wolk bestaat niet.

Paco picollo hadden we, ik zei altijd dat ik hem in zijn dwangbuis ging doen haha. Maar het werkte heel goed! L. was heel onrustig en dit bracht hem tot rust. Is wel een extreme vorm van inbakeren vind ik. Echt heel strak. Puckababy is niet zo exteeem.

Hugo, bedankt voor je tips en fijne reactie. In een wikkeldeken leggen we haar overdag in de box, dat vindt ze inderdaad fijn, iets boven haar hoofdje ga ik eens proberen.

Ik heb net door dit topic besloten morgen langs mijn ouders te gaan. Zij zijn vrij, kunnen zij even met hun kleindochter knuffelen/fles geven en kan ik even iets voor mezelf doen. Zij blij, ik blij. 😊

Ja! Schroom ook niet om echt even boven in bed te gaan liggen. Ik vind dat altijd zo stom als ik bij m'n moeder ben maar het helpt wel. Zelfs als ik niet slaap kan ik iig even 'uit' staan.

Ik heb nu trouwens net ontdekt dat mijn dochter rustig wordt van een doekje over haar ogen, ze ligt heerlijk te slapen. Alleen denk ik dat ik dit in de nacht niet durf te doen.

Marin, ik denk inderdaad dat ze dit uit zichzelf wel zullen zeggen. Of dat ik juist even weg kan gaan, even een rondje wandelen zonder baby of zo. Gewoon even met mezelf en verder niks. Was vorige week ook heel fijn. Maar omdat ze ‘pas’ 3 weken is voelt dat ergens heel apart om nu al te doen.

Ja doekje over oogjes is bekende hier idd ook. Zoontje trok z'n mutsje zelf over z'n oogjes en bij dochter doe ik dat nu ook. Maar snap dat je dat 's nachts nog wat eng vindt.

Gewoon doen, ze krijgt er niks van hoor. Je hoeft niet 24/7 bij je kind te zijn. Een moeder die weer ff nieuwe energie heeft is ook belangrijk.

Ik zag altijd wel dat ze helemaal met haar hoofdje in het mutsje van haar Koeka deken ging liggen, maar had dit niet eerder bedacht haha. Ze lijkt het echt fijn te vinden zo.

Ik heb nu trouwens net ontdekt dat mijn dochter rustig wordt van een doekje over haar ogen, ze ligt heerlijk te slapen. Alleen denk ik dat ik dit in de nacht niet durf te doen.

Marin, ik denk inderdaad dat ze dit uit zichzelf wel zullen zeggen. Of dat ik juist even weg kan gaan, even een rondje wandelen zonder baby of zo. Gewoon even met mezelf en verder niks. Was vorige week ook heel fijn. Maar omdat ze ‘pas’ 3 weken is voelt dat ergens heel apart om nu al te doen.

Doekje over de ogen zou ik s nachts niet durven omdat ze het doekje ook over haar mond kan krijgen. Maar ieder bepaalt dit voor zichzelf. Ik ben daar wat panisch in denk ik omdat ik in het begin heel bang was om L. Te verliezen omdat ons andere zoontje is overleden.

Ik heb nu trouwens net ontdekt dat mijn dochter rustig wordt van een doekje over haar ogen, ze ligt heerlijk te slapen. Alleen denk ik dat ik dit in de nacht niet durf te doen.

Marin, ik denk inderdaad dat ze dit uit zichzelf wel zullen zeggen. Of dat ik juist even weg kan gaan, even een rondje wandelen zonder baby of zo. Gewoon even met mezelf en verder niks. Was vorige week ook heel fijn. Maar omdat ze ‘pas’ 3 weken is voelt dat ergens heel apart om nu al te doen.

Doekje over de ogen zou ik s nachts niet durven omdat ze het doekje ook over haar mond kan krijgen. Maar ieder bepaalt dit voor zichzelf. Ik ben daar wat panisch in denk ik omdat ik in het begin heel bang was om L. Te verliezen omdat ons andere zoontje is overleden.

Ik vind dat niet panisch, ik vind dat ook eng. Inderdaad om wat jij zegt, ze kan het ook over haar mondje/neusje krijgen. As we speak ligt ie nu ook over haar neusje, maar ze ligt op mijn arm, dan vind ik dat minder eng.

Gewoon doen, ze krijgt er niks van hoor. Je hoeft niet 24/7 bij je kind te zijn. Een moeder die weer ff nieuwe energie heeft is ook belangrijk.

Precies. En het is als je buiten loopt niet alsof er een sticker op je hoofd staat waarop staat dat je een kind van 3 weken thuis hebt zitten. Zo voelt het misschien, alsof anderen dan oordelen, maar dat zit hoogstwaarschijnlijk alleen in je eigen hoofd. En als anderen al oordelen is dat aan hen.
Ik vind er niks geks aan als je zou gaan wandelen. Hartstikke goed juist.

En doekje durfde ik op die leeftijd ook nog niet hoor. Weet niet meer wanneer. Paar maanden oud ofzo.

Doekje over de ogen zou ik s nachts niet durven omdat ze het doekje ook over haar mond kan krijgen. Maar ieder bepaalt dit voor zichzelf. Ik ben daar wat panisch in denk ik omdat ik in het begin heel bang was om L. Te verliezen omdat ons andere zoontje is overleden.

Ik vind dat niet panisch, ik vind dat ook eng. Inderdaad om wat jij zegt, ze kan het ook over haar mondje/neusje krijgen. As we speak ligt ie nu ook over haar neusje, maar ze ligt op mijn arm, dan vind ik dat minder eng.

Ja dan heb je er zicht op. Ik durf dat soort dingen niet. Zijn bedje is altijd leeg, er hangt zelfs niks over de rand bijvoorbeeld een hydrofiele doek. Ik denk dat ik het pas durf wanneer hij zelf een doekje weg kan trekken.