Welkom op Zeg maar Yes!

Hebben jullie onbeschofte opmerkingen gekregen tijdens je zwangerschap? Of in je kraamtijd?

Ik kreeg van de week de opmerking van een familielid dat ik ondanks mijn zwangerschap toch maar moet overwegen om te gaan lijnen, want dat dikke lijf is niet echt charmant

Jeetje. Nee eigenlijk niet. Alleen krijg ik nu al 3x te horen dat ik al best een buikje heb met mijn termijn en dat vind ik ergens ook niet zo leuk.

Wauw! Die kan echt niet! Heb je uitgehaald 🙈

Ik kreeg er gisteren een van de dame van de apotheek.
Niet perse onbeschoft, maar wel dat ik dacht dit hoeft niet. Ik moest iets hebben voor m’n zwangerschap, zegt ze: zo te zien hoef je niet meer lang. Uhm, ik hoop nog 11 weken!

Wow Emma!!

En zo een als Bloom heb ik ook gehad. ‘Hoe lang moet je nog, 2 weken?’ Ik zo ‘nee 10’. O..
Ik hield het maar op onwetendheid.

Nee Bloom dat is ook niet nodig.
Tom, misschien onwetendheid maar vraag dan gewoon hoe lang je nog moet en zeg er verder niets van.
Vervelend Lot dat het je zo onzeker maakt, je hebt vast een prachtige buik!

Heel kinderachtig van mij maar ik heb gezegd dat ik haar dan wel weer zie als ik een poosje moeder ben, dan hoeft ze niet meer tegen m'n dikke lijf aan te kijken
Heb nog wel appjes gehad dat het zo niet was bedoeld maar heb er nog niet op gereageerd.

Oo Emma wat erg! Hoe reageerde?
Ik bedenk helaas altijd achteraf pas een goede reactie terug..
Edit: lees nu wat jouw reactie was. Sterk van je!

Toen ik met ruim 37 weken zwanger op een verjaardag van mijn schoonfamilie was, moest gapen, en mijn schoonmoeder vroeg:
Ben je zo moe van het niets doen de hele dag?

Emma, wat rot om te horen. Zo’n opmerking kan echt niet. Daar staat een zwangerschap los van. Kon je dat duidelijk maken of was je te verontwaardigd?
Edit: lijkt mij een goede comeback. Misschien kinderachtig, maar dat is in dit geval actie-reactie.

Ik heb een aantal opmerkingen heeeel vaak gehad en dat ging wel vervelend, maar mensen willen blijkbaar gewoon graag IETS zeggen over een zwangerschap.
- zijn het er geen 2?
- je hoeft zeker niet lang meer? (Vanaf week 25)
- je draagt hoog/laag/voor/schuin/ondersteboven/stralend/niet stralend, het wordt vast een jongen/meisje
- het is net of je een skippybal/brommerhelm meedraagt.

Bij de stalling van mn motor toen ik vroeg of hij er langer mocht staan.

'Ik hoop voor je dat het gepland is..'

Wat erg Emma. En ad rem van je.
Ik vind echt dat mensen hun mond moeten houden over de grootte van de buik van een zwangere. Of het nou groot is of klein, het maakt niet uit. Er groeit een kind in. Punt.

Ik heb zelf ook heel veel opmerkingen gehad a la wat Bloom te horen kreeg. Verbaasde reacties over als ze hoorden hoe lang ik nog moest of aannames dat ik er bijna was. Ik vond de 37e week het fijnste, vanaf toen kon ik voor m'n gevoel met trots zeggen ja klopt, ik ben er bijna. En toen ik eenmaal overtijd liep vond ik het vreselijk om onder de mensen te komen. 'Oh ben je daar nou nog steeds'. JA.

Eén voordeel van corona is dat mensen niet zomaar ongevraagd aan je buik zitten. Dat vond ik wel een verademing bij m'n tweede zwangerschap. Bij m'n eerste pakten vreemden gewoon m'n buik vast. Behoorlijk bizar.

Ik snap echt niet waarom mensen altijd denken dat het ok is om dat soort dingen te zeggen. Zoiets wil je zelf toch ook helemaal niet horen?
Ik heb er zelf overigens niet zo'n last van, zowel deze zwangerschap als de vorige nooit zulke soort opmerkingen gehad.

Bij de stalling van mn motor toen ik vroeg of hij er langer mocht staan.

'Ik hoop voor je dat het gepland is..'

Ohh ja, die heb ik ook een keer gehad! Van mijn baas🙈 wat een hork was dat.

Ja bijvoorbeeld het UWV die me een brief stuurde over mijn meerlingen verlof waar ik ondanks het overlijden van T. Recht op heb. Ik belde erachter aan en de medewerker gaf aan dat er 1 kind in het GBA geregistreerd staat. Ik gaf aan dat klopt want mijn andere zoontje is overleden. De reactie: niks geen gecondoleerd of wat dan ook maar oh ok. Dat staat niet zo in het systeem. Toen dacht ik echt hallo ding dong beetje medeleven.

De dag dat ik moest bevallen hadden we een controle in het ziekenhuis. De verpleging had niet in het dossier gekeken en ging de CTG aanleggen voor een tweeling, nogal pijnlijk. Dus ik zei dat hoeft niet hoor want 1 is overleden.

Veel opmerkingen positief en negatief over mijn buik. Ik heb het allemaal maar genuanceerd. Want als iemand vraagt hoe ver ik was, dan geven ze altijd een tegen reactie, zoooo, owww. Nou truus, had een kleinere buik, Jantje was echt veel aangekomen, bla bla bla. Weetje niet iedereen komt elke dag een zwangere tegen. En als zwangere leefde ik bij de week.


Maar energie zuigende opmerkingen vond ik:

Bij de eerste, in de kraamweek willen langs komen. ‘Maar wat doe je dan de hele dag’ 🙄
Krijgen jullie vanavond nog meer visite als we weg zijn.
Nee lullo’s ik heb een kind gebaard, ben geopereerd, liters bloed verloren. Ik ben blij als ik nog een slok lauwe thee kan drinken. En om 8 uur ga ik slapen.

Of kraambezoek dat het alleen maar over zichzelf had.

Dankzij Corona zat er een goede filter op, dus bij de tweede eigenlijk weinig energie zuipende opmerkingen gekregen.

En toen ik weer aan het werk ging. Was er een klant die helemaal los ging over de opvang en dat haar dochter haar kinderen (en zij zelf) niet naar de opvang bracht. Ik luisterde er niet eens naar. Maar mijn collega (man) kwam er later op terug hoe onbeschoft hij het vond.

Laat je niet gek maken met opmerkingen over je buik!

Naar en koud, zulke reacties, Frantine. Heb je wel het idee dat mensen in je omgeving het verdriet dat je om F hebt herkennen? Of moet je ‘blij’ zijn met de geboorte van 1 kind?
Lijkt mij lastig dat verdriet en vreugde zo dicht bij elkaar zijn.

toen ik van de eerste moest bevallen, lag ik even op een bed (geen verloskamer) toen heb ik meerdere verpleegkundige gezien. ‘Ik las dat dit je tweede is, hoe ging je eerste bevalling’

Dat was een miskraam.

Zo maar je hebt al een kindje.

Dit is mijn tweede zwangerschap en mijn eerste bevalling!

Ohh die opmerkingen over je lijf vind ik altijd zo idioot. Alsof het feit dat je zwanger bent een soort vrijbrief is om allerlei ongevraagd commentaar te krijgen over je omvang. Nee. Niet ok.

Fantine, wat ontzettend onbeschoft zeg, niet normaal.


Toen ik zwanger was van de oudste ging mijn schoonmoeder mee naar de geslachtsecho. Onderweg zei ze dat ze zeker wist dat het een meisje was, want als je zwanger bent van een jongetje zie je aan de achterkant niet dat je zwanger bent, en ik droeg volgens haar helemaal rondom. 😣
Buiten dat het heel onnodig en onbeleefd was, was het ook gewoon niet waar. Ik hing non stop boven de pot, was 15 kilo afgevallen en was, naar mijn eigen bescheiden mening, echt wel mooi zwanger.

Toen ik zwanger was van de tweeling kreeg ik heel vaak van die kutopmerkingen als: oh jemig een tweeling, dat lijkt me echt verschrikkelijk!
Eh, ok. Ik heb er ook niet voor gekozen maar goed, het is nu eenmaal zo. Wat moet ik met zo’n opmerking!?

Ik merk dat mensen het lastig vinden en vinden dat ik blij moet zijn dat ik een gezond kind heb. Zelfs het aangeven bij de gemeente van beide kinderen was moeilijk want dat kan blijkbaar niet een dood en levend kind tegelijk.

Mijn schoonvader zei laatst dat ik het vast later allemaal zou vergeten. Ook heel tactisch.

Wat mensen toch allemaal uitkramen, echt ongelooflijk.
Lijkt me een heel moeilijke situatie Fantine. Ook voor mensen in je omgeving (als in bang zijn dat je het verkeerde zegt). Ik zou zelf ook wel twijfelen wat nou het juiste is om te zeggen. Want het is heel dubbel denk ik toch? Neemt niet weg dat medeleven tonen wel het minste is dat je kunt doen.

Er zijn geen rare of onaardige dingen tegen me gezegd, dat kwam wellicht ook door Corona want daardoor heb ik veel minder mensen gezien dan je normaal zou doen. Er was één kennis die zei jeeeetje zijn het er twee?! Maar daar moest ik eigenlijk alleen maar om lachen want mijn buik was gewoon echt niet groot. Oke is goed, Bert.

Ik had wel een keer dat de meneer bij de garage vroeg of ik nog lang moest en ik echt super dom zei: nou ja ik heb het best druk dus deze werkdag duurt nog wel even. Pas toen ik wegreed viel het kwartje dat hij mijn zwangerschap bedoelde haha. Joe.

Irritant dat je bij instanties tegen dat soort dingen aan loopt.

Ik lees en hoor in mijn omgeving wel meer tactloze opmerkingen van instanties en hun systemen. Zou fijn zijn als mensen daar net iets beter getraind zijn. Zodat je met een opmerking niet wat meer in je put getrapt wordt.

Geen inlevende opmerking hoe je schoonvader denk zo iets te kunnen vergeten.

Oh Fantine wat een verschrikkelijke opmerkingen en dan dat gebrek aan medeleven ook. Ik vind het echt heel verdrietig voor je En dan die opmerking van de schoonvader...
Nou ja Huppekee, al was het niet gepland, dat gaat hem toch niets aan?!
Wat rot Marin dat jij je zo voelde. Wat dat betreft ben ik ook wel 'blij' met Corona al moet ik zeggen dat ik volgens mij wel uitstraal dat ik niet zo zit te wachten op lichamelijk contact
Housebird, dat is ook rot zeg. Gewoon niet lezen...Ik herken dat wel van toen ik een miskraam had, toen moest ik naar de anesthesist voor een curretage. Die zei meid je moet maar denken als het goed is blijft het wel zitten. Toen zei ik nou misschien moet je even lezen maar voorlopig is het juist mijn probleem dat het blijft zitten
Elliot, misschien is een tweeling niet ideaal maar uiteindelijk is het toch gewoon fijn dat je 2 gezonde kindjes droeg...
Soleil, zijn het er geen 2 is ook zo'n flauwe opmerking
Summerlovin, wat stom van je schoonmoeder zeg.

Nu lijkt het wel echt of ik vind dat je nooit iets goeds kan zeggen tegen een zwangere vrouw maar dat is niet zo hoor!

Ik had wel een keer dat de meneer bij de garage vroeg of ik nog lang moest en ik echt super dom zei: nou ja ik heb het best druk dus deze werkdag duurt nog wel even. Pas toen ik wegreed viel het kwartje dat hij mijn zwangerschap bedoelde haha. Joe.

Haha zo lief dit van je.

Jeetje Fantine. Ik kan me wel voorstellen dat het voor sommigen best lastig en dubbel is en met name mensen je niet verdrietig willen maken. Maar sommige dingen zijn echt tactloos ja.

Haha Harisson

Ik vertelde het gisteravond aan mijn vriend en die zei heb je niet gezegd dat het voor een goed doel is.
Uhh kan je niet gewoon tegen me zeggen dat ik er goed uitzie

Er heeft nooit iemand aan m'n buik gezeten (resting bitch face???) gelukkig. En er is ook nooit verwarring geweest over het aantal zwangerschappen en miskramen etc. 1 blik op de monitor en er staat precies hoe de vork in de steel zit.
Wel vaak dat een VK of verpleegkundige vroeg hoeveelste kindje dit was, maar dat was meer voor small talk dan medisch zeg maar.

Ik vond alleen alles over zwangerschapsdiabetes irritant. Vooral de 'ja maar je lust ook wel graag snoep'. Alsof ik het mezelf of ons kind met opzet aan gedaan had.
Zwangerschapsdiabetes is hormonaal en als je geen idee hebt waar je het over hebt hou dan gewoon je mond. 🤯

De ergste reacties bij mij waren dat ik vast te vroeg ging bevallen of een te kleine ongezonde baby zou krijgen omdat ik lekker aan het door sporten was en omdat ik een heel kleine buik had.

En nadat ik bevallen was ging ik voor het eerst weer zwemmen. Komt er iemand naar mij toe (een man) met de opmerking: je geeft toch borstvoeding? Waar zijn die p*rnotieten dan?
Ik stond echt met mijn mond vol tanden.

Gadver wat een opmerking Jip, die laatste.

Ik kan me tijdens de doorgaande zwangerschappen geen vervelende opmerkingen herinneren. Misschien zijn ze wel gemaakt maar ik heb ze iig niet zo ervaren.

Wel nare opmerkingen van zorgverleners gehad tijdens de miskramenperiode. Bijv van 1 echoscopiste toen we zagen bij de 2e zwangerschap dat het hartje niet meer klopte. ‘Waarom zijn jullie hier nou zo emotioneel over? Wat bijzonder. Miskramen zijn heel normaal hoor’. Bah, kan nog de frustratie voelen opborrelen.