Welkom op Zeg maar Yes!

Wanneer vind jij jezelf te oud worden voor een zwangerschap?
Zou je voor een 3e kindje gaan als het leeftijdsverschil met de andere 2 al wat groter is? (6 jaar met de jongste).

Ik dacht dat ik 40 of ouder te oud vond voor een eerste. Een vriendin van mij heeft pasgeleden haar eerste gekregen en ze wordt dit jaar 40. Ik vind er nu helemaal niks meer van, het komt voort uit liefde.

Ik denk ook niet persee dat er een leeftijd op het labeltje geplakt kan worden, maar dat elke situatie anders is. Stabiliteit, gevoelens en andere factoren.

Ik ben zelf ook van 1983 (mits de 83 dat betekent in je naam), en als ik nu een 3e kind zou willen zou ik mezelf denk ik nog niet te oud vinden.

Ik vind mezelf nu met 35 te oud en het verschil met mijn kinderen veel te groot. Maar dat zegt niks over jou hè.

Geen idee eigenlijk, ik heb zelf relatief laat kinderen gekregen, dus ik vind 37 (ervan uitgaande dat dat je leeftijd is gezien die 83) niet oud. Mijn schoonzusje was 37 toen ze haar jongste kreeg en ze is straks 39 als de tweede komt. Ze is pas later de juiste man tegengekomen, dan loopt het gewoon zoals het loopt. Idem met de wens voor een 3e kindje.

Hier zijn de kinderen 2,5 en 5,5 en ik ben 33. Voor mezelf is de grens er nu eigenlijk al wel. Dan is de jongste straks naar school en zit ik alsnog weer thuis met een baby..
Maar dat zegt niks over andere situaties. Ik ken genoeg gezinnen met bv 5 jaar verschil tussen de 2e en de 3e en dat kan gewoon prima natuurlijk.

Ik denk dat dit een keuze is die je alleen zelf met je partner kan maken. Wat anderen daarvan vinden doet er niet echt toe toch? Tenzij papa al 80 is mss, maar ik gok dat dat niet aan de orde is 😉

In mijn situatie zou ik dan 40 zijn bij een eventueel derde kind, dan zit er 6 jaar verschil met nu. Gezien de risico's die ik al loop bij een zwangerschap en het feit dat ik 2 gezonde kinderen heb, zou ik er dan niet meer voor gaan. Als ik jonger was of zwangerschappen makkelijker verliepen, zou ik dat niet zo'n probleem vinden als ik de wens dan had. Ik heb zelf niet zoveel met de beginperiode, en zou na 6 jaar daar niet opnieuw mee willen beginnen. Terwijl het me theoretisch wel leuk lijkt, zo'n kleine baby als de anderen al wat groter zijn.
Als ik op oudere leeftijd nog geen kinderen had, zou ik er zeker voor gaan. Heb niet echt een grens in m'n hoofd dan.

Ik ben zelf 38 en nu zwanger van de tweede. Ik vind mezelf absoluut niet te oud.

Mijn eigen leeftijd zou me er eerder van weerhouden om voor nog een kind te gaan dan het leeftijdsverschil tussen de kinderen.

Soms loopt het leven anders dan je zou willen, dus ik kan me wel voorstellen dat je, wanneer je nog geen kinderen hebt en je op latere leeftijd (na je 30ste of zelfs na je 35ste) nog kinderen zou willen krijgen omdat het eerder niet kon of lukte, er dan nog wel voor kiest.

Ik vind er voor anderen niet zo veel van. Voor mijzelf zou ik 40-42 jaar aanhouden, gewoon tot de leeftijd dat het natuurlijkerwijs kan.

Ik word 40 en zit in de medische molen voor een eerste (en waarschijnlijk ook meteen laatste). Behandelingen worden vergoed tot m'n 43e verjaardag. Daarna zou ik mezelf sowieso te oud vinden.

Ik denk dat je uiterste leeftijd om zwanger te willen zijn, uiteindelijk ook vanzelf verschuift met een eventuele wens. Ik heb een tijd gehad dat ik 35 echt de uiterste grens vond, maar die grens is voor mij inmiddels dus al 8 jaar opgeschoven.

Ik was zelf 37 toen ik zwanger werd van de derde en 38 toen hij geboren werd. Vroeger vond ik dat echt oud klinken, maar zo voelde het helemaal niet. Nu was bij mij het leeftijdsverschil met de andere twee wel wat kleiner (bijna 6 en 3,5 jaar), maar ook dat is maar net wat je zelf wil en hoe je leven loopt.

Voor mezelf zou ik in de 40 vrij laat vinden, maar niet te oud. Een bepaald leeftijdsverschil tussen de kinderen zou me niets uitmaken.

Ik vind 35 al oud, kan je nagaan! Dit is zo persoonlijk en voor iedereen anders.
Ik las laatst een artikel dat een baby met 40 juist veel relaxter werd ervaren dan met 30. Je heby meer levenservaring

Ik zal er vroeger vast anders over gedacht hebben, maar nu ik 34 ben vind ik tussen de 35 en 40 helemaal niet oud! Sterker nog, ik ben nog hartstikke 'jong' voor mijn gevoel 😏 Persoonlijk zou ik het niet fijn hebben gevonden om jong moeder te worden, als ik kijk naar mijn broer en schoonzus dan is het echt niet persé makkelijker voor hen. Wij hebben al zoveel jaar dingen kunnen doen die lastiger zijn met kinderen erbij, vele vakanties, tripjes, etentjes, festivals noem maar op. Die tijd komt nooit meer terug denk ik altijd maar 😄
(Natuurlijk het hele risico van later zwanger worden buiten beschouwing gelaten dan)

Voor mezelf 35, en voor mijn man 40.

Groot leeftijd verschil tussen de kinderen hebben wij hier wel, nou ja tussen de 2de en 3de. Daar zit 6 jaar tussen. Door omstandigheden.
Mijn man was met de jongste 38 dus voor mij wel meteen teken dat het de laatste was.

Ik denk dat ieder voor zich dat moet bepalen.

Ik denk dat het heel afhankelijk is van het hebben van kinderen en of het je eerste kind is op niet. Ik was 27 toen J geboren werd en een gat van 8 jaar vind ik wel echt groot bv.

Ik heb geen idee. Ik denk dat je die grens toch heel snel gaat verleggen als je een kinderwens hebt en op de leeftijd die je hebt bedacht nog met lege handen staat.

Ik ben 38, wordt dit jaar 39. Ik heb er wel moeite mee dat leeftijdsverschil steeds groter wordt. We zijn nu 3/4 jaar bezig en leeftijdsverschil is 4,5 als ik nu zwanger zou raken. Maar niks aan te doen. Liever groot leeftijdsverschil dan later alleen aan de kersttafel, dus blijven proberen.

Voor een eerste kind zou ik mezelf te oud als mijn lichaam zou aangeven dat het niet meer zou kunnen. En het ziekenhuis zou aangeven dat ze vanwege leeftijdsgrens niet meer zouden behandelen.

Als het om een tweede, derde of vierde zou gaan dan zou ik als ik die wens had het niet te lang uitstellen. Hoe ouder je bent, hoe meer kans op complicaties en miskramen. Dat zou me heel verdriet doen.

En als het onverwachts zou komen, dan zou leeftijd ook geen reden zijn om het niet te houden. Ik ken iemand die op haar 45 onverwachts zwanger raakte van nummer 4. Dat was enorm schakelen. Maar het voelde al vrij snel als een cadeau. Dat kan ik me ook wel voorstellen.

Als het gewenst is dan lijkt me een zwangerschap ongeacht de leeftijd altijd mooi en fijn.

Ik heb altijd gezegd ik wil voor mijn 30e moeder worden. Ik ging scheiden waardoor het leven anders liep dan gepland.
Ik leerde een man kennen met 2 kinderen en toen ik 34 was gingen we voor een kindje van ons samen. Er zit 8 en 6 jaar tussen de kinderen van mn man en onze dochter en ik weet dat dat anders is dan eigen, maar ze zijn zo leuk met hun kleine zusje en ze is zo dol op ze.
Ze vragen zelfs om nog een zusje of (liefst een) broertje.

Ik ben nu 37 en voel mij eigenlijk helemaal nog niet oud. Ik hoop nogmaals zwanger te mogen raken en durf eigenlijk niet te zeggen tot welke leeftijd ik daarmee door zou gaan. De wens is heel groot dus ik denk ook dat dat telkens verlegd.

Ik had zelf in mijn hoofd dat ik graag voor mijn 35ste klaar wilde zijn omdat de risico’s dan gaan toenemen. Maar dat was wel gebaseerd op mijn situatie ( al samen met mijn man sinds mijn 19de, baan, huis ed allemaal op orde). Op een gegeven moment was het gevoel ook “ waar wachten we nog op”.
Als mijn situatie anders was geweest dan weet ik zeker dat ik die grens makkelijk verlegd zou hebben tot minimaal de 40. Denk dat de kinderwens dan echt belangrijker zou zijn dan het getal.
Ik ben nu zelf 35 en zie nog allemaal vriendinnen om me heen kinderen krijgen en vind dat echt totaal niet te oud, voel me ook niet oud. Mijn gezin is wel compleet nu dus het is totaal niet aan de orde, maar mocht het nog gaan kriebelen en mijn man zou het ook willen dan zou ik er nu nog wel voor gaan, zou me dan ook weinig uitmaken dat mijn zoons dan 7 en 4 zouden zijn voordat de baby geboren zou worden.

Ik weet het niet. Ik ben bijna 30 en mijn dochters bijna 8 en 6. Soms is er even een wens voor een derde, maar vaak vliegt dat ook weer voorbij. Ik merk wel dat ik, nu mijn kinderen steeds groter worden, de stap voor een derde kindje steeds groter vind worden. Wij gaan overigens om meerdere redenen niet voor nog een kindje, maar die keus heeft uiteindelijk niks met leeftijd of leeftijdsverschil te maken.

Ik vind mijzelf ook gewoon nog jong trouwens. Geen idee hoe dat over vijf of tien jaar voelt.

Niemand kan de keuze voor een ander maken.

Voor mezelf zou het nu te oud zijn. Ik heb nogal last van lichamelijke problemen en zou een zwangerschap niet aankunnen. Ondanks dat ik 38 ben zou het te zwaar voor me zijn. En dus is het voor mij achteraf gezien maar goed dat ik ze zo jong kreeg. Ze zijn nu 14 en 11, het leeftijdsverschil vind ik nu ook veel te groot.

Maar voor een ander? Lekker zelf weten, als jij je goed voelt, prima toch!

Om mijn leeftijd zou ik best nog kinderen willen, ben 37. Een broertje of zusje voor de meiden zou ik ook best leuk vinden, zij zijn 6. Maar om andere reden wil ik geen kinderen meer. Ik denk dat ik boven de 43 jaar "oud" vind om nog voor een kindje te gaan.