Welkom op Zeg maar Yes!

Oke, help! Hahah

Hoe houden jullie het gezellig aan tafel? Vaak zitten wij met 2 of 4 kinderen aan tafel. En meestal moppert/zeurt/piept er altijd wel 1, 2 of 3 van de kinderen. Hierdoor raken wij dan weer geirriteerd (want hee, we doen ons best om lekker te koken) waardoor de sfeer niet verbetert.

Tot 10 tellen helpt alvast iets

Het is vast herkenbaar. Zou graag horen hoe jullie het doen.

Ik ben gewoon opgehouden met me druk maken over hoeveel ze eten.. de jongste is geen goede eter en gaat altijd miepen. De oudste begint pas wanneer man zijn bord al leeg heeft..
Als we ons er druk over maken, hebben we steeds alleen onszelf ermee, haha.
Ze moeten altijd alles proeven en eet de jongste dan niet, dan maar niet. Jammer dan.
Ik vind een beetje gezelligheid aan tafel dan toch belangrijker.

Hm mijne is pas bijna 2 dus ik weet niet of je er wat aan hebt. Maar ze hoeft niets te eten wat ze niet wil, ik zorg dat er tenminste altijd 1 ding is wat ze wel lekker vindt en als ze bij voorbaat niks wil haal ik de druk eraf door te zeggen dat ze niks hoeft te eten (en dat is ook zo). Tenzij ze heel moe is, helpt dit vaak genoeg om haar in ieder geval rustig aan tafel te krijgen en vaak ook nog wel wat te eten.

Ik ben gewoon opgehouden met me druk maken over hoeveel ze eten.. de jongste is geen goede eter en gaat altijd miepen. De oudste begint pas wanneer man zijn bord al leeg heeft..
Als we ons er druk over maken, hebben we steeds alleen onszelf ermee, haha.
Ze moeten altijd alles proeven en eet de jongste dan niet, dan maar niet. Jammer dan.
Ik vind een beetje gezelligheid aan tafel dan toch belangrijker.

Ja zo sta ik er ook in. Alleen als 1 zegt: ik hoef niet, hoeft de rest ook al niet. Terwijl die het prima eten.
En eens mbt de gezelligheid. Alleen hoe doe je dat dan met 'honger'?

Hm mijne is pas bijna 2 dus ik weet niet of je er wat aan hebt. Maar ze hoeft niets te eten wat ze niet wil, ik zorg dat er tenminste altijd 1 ding is wat ze wel lekker vindt en als ze bij voorbaat niks wil haal ik de druk eraf door te zeggen dat ze niks hoeft te eten (en dat is ook zo). Tenzij ze heel moe is, helpt dit vaak genoeg om haar in ieder geval rustig aan tafel te krijgen en vaak ook nog wel wat te eten.

Dit vind ik een mooie insteek. Maar hoeft ze dan ook niet te proeven?

Hm mijne is pas bijna 2 dus ik weet niet of je er wat aan hebt. Maar ze hoeft niets te eten wat ze niet wil, ik zorg dat er tenminste altijd 1 ding is wat ze wel lekker vindt en als ze bij voorbaat niks wil haal ik de druk eraf door te zeggen dat ze niks hoeft te eten (en dat is ook zo). Tenzij ze heel moe is, helpt dit vaak genoeg om haar in ieder geval rustig aan tafel te krijgen en vaak ook nog wel wat te eten.

Dit vind ik een mooie insteek. Maar hoeft ze dan ook niet te proeven?

Nee. Maar tot nu toe werkt dit zo goed.. gister aten we knolselderijlasagne. Dat hoefde ze niet. Dat dacht ik al dus ik gaf haar yoghurt erbij. Daar begon ze mee en ze wilde meer. Dus ik gaf meer. Begint ze halverwege dat tweede bakje ook ineens aan de knolselderijlasagne en at ze daar best veel van. Elke keer ben ik weer verbaasd dat dat het werkt.
Ze eet ook wel eens alleen de yoghurt (of iets anders) dan en proeft ze het anderen eten en vindt ze het op dat moment niet lekker en eet ze het niet. Of ze proeft helemaal niet.

Vraag me nog maar eens als we peuterpuberteit to the max krijgen, maar ik hoop hier wel aan vast te houden ook als ze minder goed eet.

Onze T van 4 eet mega sloom.
Hij is met alles bezig behalve eten.
Maar hij lust wel alles.
We zitten soms 1 uur aan tafel. Verschrikkelijk vind ik dat. Zodra mijn man en ik beginnen te praten met elkaar wil hij aandacht en stopt hij met eten. Dus praten we nu maar niet.
Het gaat echt hapje voor hapje en dan haalt hij het eerst nog 3x van zijn vork af om het te ontleden.

Onze T van 4 eet mega sloom.
Hij is met alles bezig behalve eten.
Maar hij lust wel alles.
We zitten soms 1 uur aan tafel. Verschrikkelijk vind ik dat. Zodra mijn man en ik beginnen te praten met elkaar wil hij aandacht en stopt hij met eten. Dus praten we nu maar niet.
Het gaat echt hapje voor hapje en dan haalt hij het eerst nog 3x van zijn vork af om het te ontleden.

Dan heb je wel aaaalle tijd om gezellig aan tafel te eten

Wij hebben 1 belangrijke regel aan tafel; als je aan tafel zit, ben je gezellig. Of je nu wel of niet eet, ik hoef er niks over te horen. Ik ben niet degene met honger.
En eigenlijk moet ik zeggen dat de twee oudsten best goed eten. Ze hebben wel beiden hun dingetjes die ze niet lusten, maar ze proeven altijd goed. Alhoewel ook dit in fases gaat.

De jongste is nu bijna 2 en die eet bijna niets en smijt vaak zn bord weg. Maar dat hoort er nu eenmaal bij. Meestal, als hij zit te miepen draaien we zijn stoel even om. Dat vindt hij niet leuk waardoor hij erna wel weer gewoon "gezellig" aan tafel zit.

Wij hebben 1 belangrijke regel aan tafel; als je aan tafel zit, ben je gezellig. Of je nu wel of niet eet, ik hoef er niks over te horen. Ik ben niet degene met honger.

Wat een mooie! Die onthoud ik.

Salome: Hier ook zo'n trage, wij zitten idd ook zo een uur aan tafel elke keer.. Maar ze eet idd verder wel prima, bord eigenlijk altijd leeg. Hopelijk gaat het ooit nog eens sneller, haha.

Sam: Ze krijgen hier sowieso een toetje (yoghurt of vla), ook als er niet/nauwelijks gegeten wordt. Hoor haar nooit over honger, dus denk dat dat wel een beetje meevalt.
Ik dwing ze niet om te eten, maar weiger wel om ze iets anders te geven. Doen we alleen wel eens als iets onverwachts heel scherp is oid, verder niet. We houden er wel altijd rekening mee dat het prima eten voor ze is verder, geen dingen waarvan ik weet dat ze het sowieso niet willen.

Dit vind ik ook lastig, ik vind het namelijk zo irritant als ze bijna niks wil eten! Probeer me er al minder druk om te maken, maar lukt niet altijd. Maar het gaat al beter dan vorig jaar, ze eet nu best regelmatig stukjes groente die ze eerder liet liggen. Vlees gaat er altijd het beste in haha.

Als ze klaar zijn mogen ze gaan spelen. Ze moeten zich alleen wel zonder ons vermaken, want wij zijn nog aan het eten.

Wij laten tegenwoordig wel wat speelgoed toe aan tafel. Geen hele Duplo bouwwerken of treinen maar best één autootje of een boekje. Sindsdien eet hij tenminste íets. Jammer van de regels wat goed is en wat niet, voor nu werkt dit en is het iig gezellig en krijgen we hem überhaupt aan tafel.

Oh en we praten wel tijdens het eten maar ik merk ook dat het hartstikke onhandig is om etenstijd te gebruiken als moment om de dag te bespreken. Als hij praat, eet hij namelijk niet. 💡
Dus gezellig kletsen doen we wel maar geven hem liever ook de tijd om te eten.

Ik maak me er niet druk om. Eet ze dan eet ze, eet ze niet dan eet ze niet. Maar ik heb zo'n hekel aan gemiep, dus als ze ineens vindt dat ze niks hoeft, dan krijgt ze een boterham of yoghurt en dan is het jammer.
Ze proef tegenwoordig wel als we zeggen dat opa en oma hetgeen wat ze moet proeven ook heel lekker vindt. Dus dat is alweer leuk dat ze dan proeft. En soms maak ik ook voor haar poffertjes warm als ik weet dat ze iets echt niet gaat eten.

En als we rijst eten hoeft ze bijv.alleen maar rijst met soep of kale rijst met garnalen. Prima. Succes ermee. Ik doe ook niet moeilijk over geen groente eten.

Ze moet wel blijven zitten tot iedereen klaar is.

Oh en we helpen ook nog wel regelmatig met eten, dus dan wordt ze gevoerd. Dan eet ze wel goed.

(Ik hoop dat Miniessepoes nog gaat antwoorden, ik denk er altijd hetzelfde over als zij)

Hier krijgt iedereen alles op zijn bord (kleine porties) maar er is geen eetverplichting. Eet je niet, prima, eet je wel, top maar eten is geen prestatie die bejubelt moet worden. Er is bijna altijd toetje Griekse yoghurt en soms iets leukers, die hoeven ze niet te verdienen dat hoort bij de maaltijd.
Ze eten tot hun buik vol is, niet tot het bord leeg is. Ik kan niet weten hoeveel honger ze hebben, dus dat bepalen ze zelf. Ze mogen hun mening geven over het eten, maar wel met respect. Ze helpen vaak en snoepen dan vaak al wat van de groente (als dat kan).
We stimuleren wel om te proeven en houden soms het vlees even achter tot een groot deel van de groente op zijn.
Dat is zo’n beetje onze manier en die werkt voor ons fijn.

Hier is de jongste en enorme kieskeurige eter. Drama.
Ze moet altijd 1 hapje proberen. Van sommige dingen weet ik dat ze het heel vies vind, dan krijgt zij tomatensoep. Maar dat ga ik niet met alles doen want dan eet ze 5 dagen in de week alleen die soep.
Als ze niet wil eten, dan niet, maar ze krijgt ook niks anders (wij hebben nooit toetjes).
Vinden jullie dit zielig? (Want ja in principe kunnen ze gewoon het eten dat ze vies vinden, eten.)

Ja dat laatste doen wij ook Soleil. Als er iets bij zit waarvan ik weet dat ze er hard op gaan dan hou ik daar een deel van achter. Meestal zijn dat vissticks, stokbroodjes, kroepoek, worstjes, dat werk. En dan moeten ze eerst de groenten opeten voor ze nog wat van de rest mogen.

Hier is de jongste en enorme kieskeurige eter. Drama.
Ze moet altijd 1 hapje proberen. Van sommige dingen weet ik dat ze het heel vies vind, dan krijgt zij tomatensoep. Maar dat ga ik niet met alles doen want dan eet ze 5 dagen in de week alleen die soep.
Als ze niet wil eten, dan niet, maar ze krijgt ook niks anders (wij hebben nooit toetjes).
Vinden jullie dit zielig? (Want ja in principe kunnen ze gewoon het eten dat ze vies vinden, eten.)

Nee dat vind ik niet zielig vanaf een jaar of 3, 4. Daar onder denk ik niet dat ze het snappen en wilde ik wel graag dat de honger weg zou zijn ivm m’n nachtrust.

Vinden jullie het niet lastig om eten weg te gooien? Daar heb ik altijd moeite mee.

Vinden jullie het niet lastig om eten weg te gooien? Daar heb ik altijd moeite mee.

Ja dit vind ik lastig. Zowel voor het milieu als zonde voor het geld. Maar ik weet niet hoeveel trek ze heeft en als ze dan (veel) laat liggen, tja. Daar moet ik dan maar mee dealen. 😶

Vinden jullie het niet lastig om eten weg te gooien? Daar heb ik altijd moeite mee.

Ik geef weinig op het bord en als ze meer wil, krijgt ze dan meer. Meestal gaat dit aardig.

Ik pas het eten niet meer aan op de kinderen. We hebben een paar goede gesprekken met T gehad over zielige kindjes en hoe we altijd ons best doen om iets lekkers te koken en op de een of andere manier gaat dat nu Supergoed. Hij zegt nog weleens dat hij iets niet zo lekker vindt maar zegt er meteen achteraan dat hij het wel probeert, en soms jokt hij en zegt ie met een vies gezicht ohhh lekker mama 🤪 dan zeg ik wel dat ie dat niet hoeft te zeggen en dat het niet erg is dat hij het niet lekker vindt. We benadrukken dat je soms een paar x iets moet eten voordat je echt weet of je het lust en daar is hij wel geïnteresseerd in. Hij weet iig echt dondersgoed dat hij niet keihard z’n negatieve mening mag verkondigen want dan wil M het meteen ook niet meer.

Verder lukt het goed het gezellig te houden! T eet wel langzaam als ie iets niet zo lekker vindt maar dan hoeft hij ook zeker niet per se z’n bord leeg te eten. Beiden moeten ze allebei wel altijd alles proeven, dat vinden we heel belangrijk en lukt ook altijd. Ik ben er trouwens ook eerlijk in als ik iets niet lekker vind. Dat gebeurt bijna nooit maar nu met HF weleens. Dat vinden ze dan heel grappig en maakt het denk ik ook wat laagdrempeliger om het er gewoon over te hebben (en vervolgens dus wel te eten!).

Toetje krijgen ze sowieso altijd, wat ze ook eten of doen.

Ohja dingen als ‘dit is vies’ of ‘dit is smerig’ accepteer ik absoluut niet aan tafel en dat weten ze Ze mogen prima iets minder lekker vinden, en dat mag je dan 1 keer zeggen. Daarna weten we het en hoeft het niet meer genoemd te worden.

Vinden jullie het niet lastig om eten weg te gooien? Daar heb ik altijd moeite mee.

Hele kleine porties! Een tweede portie mag altijd (komt zelden voor) maar zo is het veel behapbaarder (letterlijk) voor die kinderen. En gooi je ook minder weg. Want dat vind ik idd ook zonde. Dingen als droge pasta bewaar ik wel gerust nog.