Welkom op Zeg maar Yes!

Vertel...hoe is jouw kind van de speen afgekomen?
L is nu 2 jaar en 3 maanden, en heeft alleen met slapen nog een speen. We willen in mijn man zijn vakantie ermee gaan stoppen en ben opzoek naar inspiratie:-)

Uit mijn verhaal kan je denk ik weinig inspiratie halen haha.
L was geloof ik net geen 3 toen ik zag dat haar speen stuk was. Dit was tijdens het naar bed gaan ritueel. Toen heb ik het met haar besproken dat de speen stuk was en dat we geen nieuwe hadden (ik wist dat er op zolder nog wel een verdwaalde speen lag, maar dacht gok het er op). Maar dat ze nu ook al een hele grote meid is en hem ook niet nodig heeft. Daar was ze het wel mee eens. Ze is gaan slapen en we hebben haar nooit weer over die speen gehoord haha. Ik denk dat we daar wel geluk mee hebben gehad.

Wij hebben het een paar weken geleden vrij cold turkey gedaan! Ik was er zo bang voor maar het viel me alles mee.
Hij had de speen sowieso alleen met slapen in z'n bed.
Toen heb ik 's ochtends een keer gezegd dat 's avonds z'n speen weg zou zijn. Dat die niet meer voor grote jongens is. Speen er stiekem af gehaald en in de kast gelegd (toch nog maar even niet echt definitief weggegooid) en 's avonds z'n doekje gegeven zonder speen er af. Hij was wel echt intens verdrietig toen ie er achter kwam. Het was echt heel erg zielig, hij was echt zo oprecht verdrietig erom. Moest zelf zo slikken om m'n tranen in te houden. Rustig uitleggen dat de speen niet voor grote jongens meer was en dat hij zo'n grote jongen is (bewust niets gezegd over dat spenen voor baby's zijn). Hij ging zelf nog op zoek naar de speen maar uiteindelijk accepteerde hij het. Hij heeft wel z'n doekje een week (ofzo) lang uit bed gegooid.
Uiteindelijk accepteerde hij dat weer.
Na nacht 3 hadden we al een oppas thuis en dat vond ik ook spannend maar ook dat ging heel goed.
Intussen heeft ie heel af en toe het erover maar dan met ik wederom uit dat hij zo'n grote jongen is en dan is 't wel weer oké. En z'n doekje slaapt weer bij 'm. Dat mag gewoon.

E heeft hem aan Sinterklaas gegeven, savonds was ze wel verdrietig en de week erna ook nog een paar keer maar het viel alles mee.
Wel even voorbereiden, of samen weggooien oid.
Ik denk trouwens dat we er nog 4 op de kast hebben liggen ?

Wat goed om te lezen.

Wij willen in onze vakantie stoppen met de speen voor S. Ze is dan 18 maanden. We kunnen haar niks uitleggen denk ik, dus het zal wel een beproeving worden. Dat maakt dat ik ook wel denk om nog langer te wachten, haha!

In elk geval moeten we m overdag beter opbergen, want met een luier verschonen ziet ze 'm en wil 'm dan ook even. Verder heeft ze de speen alleen met slapen en soms in de auto als ze erg gaat zitten jengelen.

Oh, E is van eind april en hij is afgelopen december mee gegaan dus ze was ruim 2,5jr.

Ons zoontje begon er op te kauwen en i.p.v. steeds een nieuwe te kopen, heb ik op een bepaald moment het speen gedeelte eraf geknipt. Steeds korter, tot hij alleen dat ‘schildje’ nog over had.
Bij dochter weet ik het niet meer. Volgens mij gewoon ineens gestopt onder het mom van:’ je bent er nu te groot voor’.

Mijn oudste dochter heeft m zelf in de prullenbak gegooid toen ze 2,5 jaar was, op de dag dat ze ook over ging naar een groter bed. Cold Turkey dus. Dat ging helemaal goed! De tweeling is net twee en hebben ‘s nachts nog een speen. Ik hik er nu weer een beetje tegenaan.

Mijn oudste was net 2 en toen hebben we hem in haar schoen gestopt voor babypiet. De volgende ochtend zat er een cadeau in haar schoen. Ik had het ergste verwacht aangezien ze echt een speenverslaafde was, maar afgezien van een paar dagen moeizamer in slaap komen en wat meer huilen daarbij, viel het mee. Na een paar dagen was dat namelijk ook weer voorbij. Echt vragen naar de speen deed ze niet en ik heb nog wel een paar keer benoemd dat hij nu bij babypiet was en dat ze het zo goed deed als grote meid zonder speen.

Mijn jongste besloot na een half jaar zelf dat hij geen zin meer had in zijn speen, dat was ideaal. Hii pakte hem ineens niet meer, dus hebben we hen weggelaten en gekeken wat dat deed en dat ging prima.

Hier toevallig paar weken terug de tut opgestuurd naar de tuttenfee, dag daarna lag er dan een cadeau op de mat.
Hij heeft 2 dagen even flink gemopperd met het naar bed gaan, maar we dan vertelde dat zijn cadeau in plaats van de tut is was het goed.
Nu benoemd hij soms nog tut weg als hij naar bed gaat en zijn tut knuffel ziet maar hij gaat dan wel gewoon slapen!

J heeft tot zijn eerste jaar alleen in bed een speentje gehad. Toen werd hij een keer ziek en vanaf toen is hij echt speenverslaafd. Zijn tandjes staan inmiddels zelfs aal naar voren..

Bij D was dit precies zo en bij hem hebben we gewacht tot hij drie was. Toen kon je hem namelijk goed uitleggen dat hij een beloning kreeg wanneer hij zijn speentje weg zou doen en dat hij hem dan ook nooit meer terug kreeg. Op deze leeftijd (J is nu ook twee jaar en 2 maanden) overzien ze dat nog niet. Bij D zijn we toen cold turkey gestopt en dat ging bovenverwachting goed. Met J gaan we dat dus weer zo aanpakken en mag hij voorlopig nog even genieten van zijn verslaving.

Wil hij de speen niet kwijt aan z'n babybroertje? ?

L was 2 jaar en 10 maanden. We hadden een weekje vakantie. Cold turkey, als ze zonder speen zou slapen mocht ze de volgende dag in de winkel een cadeautje uitzoeken. Ze heeft haar speen aan mijn man gegeven en ging zo slapen.
Volgende dag koos ze een boekje uit in de winkel. 's avonds vroeg ze nog waar haar speen was. Maar toen we zeiden dat die weg was en ze nu dat boekje had, was het goed.
Haar middagslaapje was toen wel over.

Nou net op tijd voor school dan ook Jezzie, dat slaapje ?

Nou net op tijd voor school dan ook Jezzie, dat slaapje ?

Onee ze was nog 2! ?

Hoewel mijn zoon wel sliep tot ruim 3,5. En nu af en toe nog op de bank of in de auto in slaap valt ?

Ik zit hier ook mee, wil ook van het ding af, maar het is lastig. Vorige week kwamen we terug van vakantie en kon ik 'm even niet vinden, dus ik dacht dat we dan maar gewoon meteen konden stoppen. Ze heeft 'm alleen in bed. Maar ze lag al anderhalf uur in bed en ging gewoon niet slapen! Ook niet huilen ofzo, ze lag alleen maar en toen ik om het hoekje kwam kijken, wees ze alleen maar naar haar mond haha. Vond het toen zielig en heb 'm toch weer gegeven. #fail

L. ook hoor, Jezzie! Die deed ook zo lang nog een middagslaapje en als we de middags in de auto zitten valt hij steevast in slaap ?

De oudste was 2,5 ongeveer. Gewoon cold turkey gestopt toen ze haar speen had stuk gebeten, was geen probleem. Bij de middelste kostte het meer moeite. Hij had hem ook alleen in bed en met een jaar of 3 (toen na onze verhuizing alles weer wat rustiger was) geprobeerd, maar hij viel gewoon niet in slaap. Lag te zingen en kletsen in bed en de volgende dag was hij dan stikchagrijnig. Uiteindelijk met bijna 4 weer gedaan en toen ging het goed.
De jongste heeft geen speen, dat scheelt weer!

Mijn zoon was bijna vier en toen gaven we het aan Sinterklaas mee (via de schoen). Net als Kees dus.

Bij beide kinderen vanaf 9 maanden de speen alleen in bed en met ruim 1.5 jaar oud hebben we hem samen met ze in de prullenbak gegooid. We hebben dat beide keren gedaan op een moment dat we vakantie hadden zodat eventuele slapeloze nachten niet zo erg zouden zijn.
De oudste lag iets langer wakker maar ging vervolgens wel gewoon slapen, paar dagen wat korter/ later gaan slapen en daarna waren we er van af.

De jongste heeft een wat pittiger karakter en werd wel echt boos, hij had een Wubanub waarbij we de speen van het beestje af hadden geknipt en hem het beestje terug gegeven, ging hij op dat knuffeltje zitten sabbelen. Het duurde ook weer een stukje langer voordat hij ging slapen waarbij hij wel echt boos huilde de eerste dagen maar hij werd niet vroeger wakker verder. Was wel even sneu maar binnen een week waren we er vanaf en hebben we nooit meer stress gehad over een vergeten, verloren of kapotte speen en slapen ze even goed als er voor.

Ongeveer vanaf 1,5 hadden ze de speen hier alleen nog in bed(of lange stukken in de auto).

De oudste stopte met de speen rond 2,5 nadat hij zó verkouden was dat hij de speen niet in kon hebben. Neus zo enorm verstopt. Dus toen doorgezet en na paar nachtjes ging dat prima.

Bij de middelste waren we zo rond diezelfde leeftijd de speen en z’n knuffeltjes vergeten op de crèche. Hij moest dus slapen zonder. Toen dat prima ging hebben we de volgende ochtend besproken met hem dat we dan de speen ook wel op de crèche konden laten voor de baby’s daar. Dus hij heeft toen zijn knuffeltjes gehaald en de speen naar de babygroep gebracht. Nooit meer om een speen gevraagd.

De jongste is nog afwachten.. heeft soms overdag nog even zijn speen bij verdriet, maar verder alleen tijdens slaapjes. Zien over een jaar ofzo wel weer hoe we dat gaan aanpakken.

Oudste; speen was kapot, winkels dicht en hij had dus pech. Een nacht wat lastiger ingeslapen maar verder niet meer over gehoord. Hij was net 2 jaar.

Middelste; speen s avonds weggepakt bij zijn bed en niks gezegd. Gewoon om te kijken hoe lang het zou duren voor dat hij hem zou missen. Dat missen gebeurde niet, hij sliep meteen en heeft er nooit meer naar gevraagd. Hij was er verknocht aan en had hem zeker niet alleen in bed. Ook hij was 2

Bij beide kids werden de slaapjes in de middag snel korter en het duurde niet lang totdat ze er klaar mee waren.

De oudste was nog geen 2 gewoon cold turkey gestopt. Helaas begon ze weer toen haar zusje even later geboren was. Ze pakte dus de speen van haar zusje. Later weer eens zonder speen geslapen maar ze knarsen tand dus weer speen gegeven. Maar nu eindelijk sinds een paar maanden is ze speen af.

De jongste is nu ook sinds een maand speen af.

Wouden eerder stoppen maar toen raakte mijn man ziek en wou ik hun die speen niet ontnemen. Ze hebben dus lang de speen gehad maar dan wel alleen tijdens slapen.

Wij zijn ermee gestopt toen D. 2 jaar en 3 maanden was. Ik was toen een week of 12 zwanger en wilde ruim voor de baby‘s kwamen van de speen af zijn om een terugval te voorkomen. De eerste nacht was drama, hij werd een keer of 5-6 wakker en huilde echt hartverscheurend “peeen peeeeeeeeeeen”. Hij heeft toen bij ons in bed geslapen bij wijze van troost. Maar de volgende nacht was er niks aan de hand. Enige nadeel was dat hij direct ook z’n middagslaapje ging weigeren. Heel soms gaf ik hem nog wel zijn speen ‘s middags om mee in te slapen en dan sneakte ik zijn kamer in zodra hij sliep om de speen weer weg te halen. Maar op een gegeven moment heb ik maar gewoon geaccepteerd dat het slaapje klaar was en dat was eigenlijk ook wel prima.

Nu moet hij niets meer van spenen weten, die van z’n zusjes moet hij niet want “spenen zijn voor kleine baby’s”. Net als luiers.

Het duimpje kwam er voor in de plaats en nu duimt ze nog steeds. Heel schattig en vooral rustgevend maar niet goed voor haar tandjes natuurlijk. Duimen jullie kinderen ook?

Nee, O is nooit gaan duimen tijdens/na speengebruik gelukkig. Daar ben ik wel blij om want het is zo lastig af te leren!