Welkom op Zeg maar Yes!

Avond aan avond, zitten we in de woonkamer zonder tv, radio of enige vorm van afleiding omdat zoonlief (2e klas havo/vwo) uuuuuren huiswerk moet maken. Hij doet er zo enorm lang over, werkt langzaam, raakt alsnog afgeleid van zijn eigen gedachten. Hem op zijn kamer aan zijn bureau zetten werkt niet, dan komt hij niet tot werken.
Het voelt momenteel alsof ik zelf weer de volledige 2e klas havo/vwo moet doen. En de resultaten zijn matig. Zoon heeft er weinig trek in, heeft adhd (vandaar de constante afleiding), vind het allemaal niet zo interessant, maar doet wel mee als ik hem aanzwengel en aan de gang druk.
Ik kan niet meer. Ben het beu, ik wil ook weleens een doordeweekse avond na werken en eten lekker een serie kijken oid.
Ik vraag me af, in hoeverre is dit nog normaal?
Als ik niks of minder doe met hem en zijn schoolwerk zakt hij een heel eind af. Daar heb ik an sich geen problemen mee (ook met de route vmbo-mbo-hbo kom je een eind) maar ik voel me schuldig wanneer ik hem laat zitten met zijn werk.
Ik heb even meningen en inzichten nodig van een ander.
Hoe doen anderen dit. Ik heb het al wel bij school aangegeven, weinig reactie. School legt de schuld bij het kind dat hij niet bij de les blijft en andere dingen daar zitten doen. (Maar ja executieve functies en impulscontrole is wel heeeeel moeilijk bij een puber met adhd volop in ontwikkeling)

Ach wat zielig. En ook dat hij het zo braaf doet (met aansturing), wel een toppertje hoor ❤️. Wat vindt hij er zelf van hoe het gaat? En gebruikt hij medicatie voor zijn ADHD?

Lieve reactie.
Nee hij slikt geen medicatie. Dit eigenlijk omdat ik dit niet zie zitten na mijn eigen ervaringen met die middelen. Enorme pieken in emoties en energie, niet slapen en enorm afvallen, dit maakte dat dagelijkse verplichtingen en taken niet echt beter gingen. En er soms hyperfocus ontstond op verkeerde dingen ipv. belangrijke taken/huiswerk.

Zoonlief is sociaal emotioneel ook gewoon nog erg jong, ik denk zeker wel 3 jaar jonger dan hij daadwerkelijk is, totaal nog niet toe aan de verantwoordelijkheid en planning die bij deze hoeveelheid huiswerk komt kijken.

Hier nog geen middelbare school maar volledig online onderwijs. Het is dus mogelijk om je compleet af te laten leiden en niets te doen. Ik hoef eigenlijk niet veel te doen dus dit klinkt voor mij echt extreem.

Wat ik me afvraag wat biedt school aan huiswerkbegeleiding? Welke mogelijkheden zijn er? Zijn er bijvoorbeeld groepen na school waar ze dit doen?

Ik ben docent op een middelbare school. Er worden bij ons vele vormen van begeleiding aangeboden voor leerlingen als jouw zoon. Dat kunnen gesprekken met de mentor zijn, dus wat algemener, maar ook specifieke begeleiding door collega's van het zorgteam die kijken wat bepaalde leerlingen nodig hebben met hun problematiek.

Uren huiswerk maken is voor een 2e klas niet normaal. En al helemaal niet dat jij er een tweede baan bij hebt op deze manier. School kan niet zomaar het hele probleem bij je zoon neerleggen, ze zouden eens goed samen met jullie moeten kijken waarom het zoveel tijd kost. Is het alleen afleiding? Of snapt hij het eigenlijk niet echt en kan hij zich daarom niet concentreren? Veel scholen bieden een huiswerkklas aan, na schooltijd nog een moment om onder toezicht huiswerk te maken.

Ik ben ook benieuwd hoe hij er zelf in staat. Wat wil hij ermee? Ik zou je aanraden om toch eens een gesprek aan te vragen op school en dan samen op zoek gaan naar oplossingen. Sterkte!

Nou ik snap heel goed dat je dit niet trekt, klinkt mij erg extreem in de oren. Ik zou m ten eerste toch op zijn eigen kamer aan het huiswerk proberen te krijgen. Dan beinvloed het niet zo de rest van het gezin. En als hij dan niks doet, tja dan zou ik hem toch maar een niveau laten afstromen. Planning/organisatie/concentratie etc zijn ook cognitieve vermogens, en daarmee zit hij nu blijkbaar niet op havo/vwo niveau. Misschien wel als hij wat ouder is, dan kan hij het er altijd nog achteraan doen.
En ik zou ook zeker school hierin betrekken wat al gezegd wordt.

Dit klinkt echt exact zoals het bij ons gaat met zoon. Alleen zit hij nu in groep 8 en wordt het huiswerk steeds verder opgevoerd ivm voorbereiding op de middelbare. Wat ik wel heel goed vind van de school, maar het valt enorm tegen om zoon zijn huiswerk af te laten krijgen. Gaat hier precies zoals je beschrijft en ik word er ook met vlagen moedeloos van.

Hier alleen nog geen middelbare, maar daar hou ik mijn hart voor vast eerlijk gezegd. We zijn wel aan het kijken hoe we hem nu al kunnen helpen en proberen te bedenken waar hij baat bij kan hebben straks op de middelbare. Maar dat is nog best een zoektocht.

Qua niveau vind ik het vooral belangrijk dat mijn zoon straks ergens op zijn plek zit, wat het ook worden mag. Maar mocht het hier aan de orde zijn zou ik hem niet direct laten afstromen, maar eerst goed kijken waar het hem in zit en wat helpend kan zijn. Mijn zoon bijvoorbeeld is cognitief best sterk en lijkt een voorkeur te hebben voor meer theoretisch leren en minder voor praktisch. Te ver afstromen ivm zijn tempo en concentratie zou hij mogelijk ook niet gelukkig van worden in ons geval, als het dan teveel de praktische kant op gaat. Tenzij hij op de middelbare zou ontdekken dat hij daar wel plezier uit haalt.

Ik ben voor nu steeds bezig met plannen voor hem, in eerste instantie maakte ik de planning en was het al uitdaging genoeg om hem die te laten uitvoeren. Inmiddels betrek ik hem erbij en laat hem meedenken wat handig is. En hopelijk lukt het hem op een gegeven moment zelf te doen, of in elk geval dat hij meer doet en ik eventueel wat bijstuur. Ik vind helpen ook helemaal niet erg en ook best leuk, maar tot op zekere hoogte. Nu neemt zijn huiswerk soms alles over inderdaad, en dat vind ik wel zwaar.

Qua school, wat kan daar eventueel geregeld worden? Mijn zoon zit nog op de basisschool dus dat is anders, maar hij mag nu wat minder werk doen. Met iets minder werk laat hij nog steeds zien de stof te beheersen. En ondertussen werken we wel aan het tempo opvoeren, maar dat blijkt nog best lastig.

Ik weet ook van een van de scholen die we op het oog hebben voor zoon dat ze daar best veel kunnen betekenen. Van wat meer 1 op 1 begeleiding door de mentor tot huiswerkklassen die door school verzorgd worden. En in de brugklas besteden ze veel aandacht aan het leren plannen en zorgt dat hopelijk al een beetje voor een basis.

En wat vindt je zoon er zelf van? De mijne heeft er inmiddels ook echt last van en daarom gaan we goed kijken hoe we hem kunnen helpen. Liever ook geen medicatie, maar ik zou het als uiterste maatregel zeker overwegen voor een proefperiode. Mocht echt niks anders helpen en zoon er zelf voor open staan.

In elk geval super herkenbaar en we zitten hier ook middenin het uitzoeken en uitproberen wat helpend kan zijn.

Lieve reactie.
Nee hij slikt geen medicatie. Dit eigenlijk omdat ik dit niet zie zitten na mijn eigen ervaringen met die middelen. Enorme pieken in emoties en energie, niet slapen en enorm afvallen, dit maakte dat dagelijkse verplichtingen en taken niet echt beter gingen. En er soms hyperfocus ontstond op verkeerde dingen ipv. belangrijke taken/huiswerk.

Zoonlief is sociaal emotioneel ook gewoon nog erg jong, ik denk zeker wel 3 jaar jonger dan hij daadwerkelijk is, totaal nog niet toe aan de verantwoordelijkheid en planning die bij deze hoeveelheid huiswerk komt kijken.

Geen idee hoe lang geleden jij medicatie hebt gebruikt maar is het niet een idee om het toch te onderzoeken welke mogelijkheden er zijn? Want zo verder gaan met hem lijkt me absoluut niet houdbaar. Uiteindelijk is het zijn huiswerk, waar hij verantwoordelijk voor is.

Ik vind het echt absurd dat jij er als ouder zijnde elke avond uren aan besteed met hem maar de optie voor medicatie, volledig lijkt af te schieten. Welke mogelijkheden biedt de school daarnaast aan?

Waarschijnlijk trap ik nu een open deur in, maar ik vak een beetje over de opmerking 'ook met de route vmbo-mbo-hbo kom je een eind'. Het geeft mij een beetje het gevoel dat hij pas een beetje waarde geeft aan de maatschappij als hij in elk geval maar eindigt op minimaal hbo.
Gezien de struggles met het huiswerk: misschien is leren helemaal niet zijn ding en is hij meer een jongen van de praktijk? Zou het echt zo erg zijn als mbo voor hem het beste en fijnst haalbare is, op een manier waarop hij én jullie nog een stuk vrije tijd over hebben?

Qua medicatie ben ik het eens met Mori. Ik heb adhd, (nog) geen medicatie en ik gok dat mijn hyperfocus vaker op de verkeerde dingen ligt dan wanneer ik wel medicatie zou gebruiken. Ik zou me daarin dus wel verder verdiepen, en vooral ook vragen wat hij zelf zou willen oo dat gebied. Het ene medicijn is het ander niet en je zoon is ook jou niet. Op een goede manier ingesteld, zou medicatie hem juist bij zijn huiswerk/schoolwerk heel erg kunnen helpen.

Even snel antwoord op wat antwoorden/opmerkingen die me opvallen.

Wij zijn zelf ondernemers met een mbo achtergrond dus jammer dat de opmerking over de route vmbo-mbo-hbo verkeerd wordt opgevat, ik probeerde alleen maar duidelijk te maken dat het me geen moer kan schelen dat hij eventueel afzakt.

Verder heb ik zelf ook adhd. En meerdere middelen geprobeerd. Je kan helaas niet kiezen waar je hyperfocus, of concentratie, naar uitgaat. Aan een taak starten ging wel iets beter, maar goed. Zoon is nu al zeer licht van gewicht en een korte slaper, dit gaat medicatie niet beter maken. Ik denk dat een ouder heel goed kan beslissen wat en of het een goed idee is om aan te beginnen, of niet. Zodra zoon iets aan het doen is wat zijn interesse heeft zijn de resultaten groots, maar ook dan duurt het lang.

Ondertussen heb ik nu een gesprek met de mentor op de agenda staan om het bovenstaande duidelijk te maken. Maar het gaat allemaal zo traag. Ik wil gewoon een plan en overleg met het zorgteam.

Verder zag ik dit voordat hij naar de middelbare ging al aankomen. Hij is eind groep 7 getest op adhd en zijn iq (130+) hierdoor heeft de basisschool ism middelbare naar keuze het niveau min of meer door gedrukt terwijl wij toen al sceptisch waren.
We hebben een oudere dochter op het vwo, ik zag hem dat werk écht nooit gaan doen. Daar is hij het kind niet naar.
Echter beloofde school koeien met gouden hoorns.

Waar het me nu ook om gaat is dat ik me schuldig voel naar hem toe. Ik gun hem de wereld en zijn eigen klas en vriendjes en goede cijfers.

Overigens ben ik het eens met jullie dat het absurt is dat ik iedere avond uren aan zijn huiswerk zit.
Wat is eigenlijk wel normaal? Hoeveel per dag/week?
Dochter was altijd super zelfstandig, soms alleen wat moeilijk te begrijpen tekst uitleggen maar verder deed ze alles zelf.

Ik voorzie dit ook bij mijn zoon. Door zijn autisme en add komt hij nauwelijks zelf tot werken toe en als hij bezig is dan is hij snel afgeleid. Hij krijgt, groep 7, al best wel wat huiswerk en als ik daar niet naast ga zitten, gebeurt er echt helemaal niks. Bij mijn dochters, ook add, gebeurt er ook vrij weinig, maar mijn zoon spant de kroon. Dan maar praktijk gericht vervolgonderwijs vind ik niet per se een goede tip. Onvoldoende studievaardigheden betekent niet dat je in plaats daarvan goed bent met je handen en meer baat hebt bij praktijkgericht leren. Mijn zoon heeft intellectuele uitdaging nodig in combinatie met extra begeleiding op studievaardigheden en plannen. Het enige wat hier helpt is medicatie en toch het helpen bij structuur en beginnen. We hebben nu met school een plan van aanpak om begeleiding langzaam af te bouwen en het hem steeds zelfstandiger te laten doen, maar daar is wel medicatie voor nodig en nog steeds heel veel begeleiding en ondersteuning van mij.

Goed dat je een gesprek gepland hebt. En wat ben jij een lieve en betrokken moeder dat je er zo met hem voor gaat zitten. Moet je ook echt met hem meedoen met alles of zou je er bijv. ook (tot er een betere oplossing komt) naast kunnen zitten met je eigen laptop en koptelefoon bijvoorbeeld? Zo is er toch controle en voelt hij zich niet zo alleen maar kan jij misschien toch even iets voor jezelf doen?

Overigens ben ik het eens met jullie dat het absurt is dat ik iedere avond uren aan zijn huiswerk zit.
Wat is eigenlijk wel normaal? Hoeveel per dag/week?
Dochter was altijd super zelfstandig, soms alleen wat moeilijk te begrijpen tekst uitleggen maar verder deed ze alles zelf.

Mijn dochter zit in vwo 2 en ik zou zeggen dat ze een kwartier tot half uur per schooldag huiswerk maakt gemiddeld. Zoon zit in vwo 4 en in de tweede deed hij er denk ik nog korter over. Dat is volgens school wel weinig. Volgens mij zeggen ze hier op school in de tweede ongever een klein uurtje per dag. Maar dan verschilt het natuurlijk ook nog wel of je je werk op school al maakt in de klas, anders moet je dat thuis doen. In een tussenuur kan je een beetje lanterfanten, maar ook alvast leren of je wiskunde afmaken enz.

Ik vind niet dat zijn huiswerk jullie avonden zó moet beïnvloeden en het lijkt me dat hij uiteindelijk toch moet leren om zelfstandig te werken. Ik zou daarin dus wel patronen proberen te doorbreken.

Hier ook een zoon met ADHD, ondergewicht en een groeiachterstand van twee jaar volgens de handfoto. Hij gebruikt desondanks wel medicatie en heeft er veel baat bij. Meer rust in zijn hoofd, beter in staat tot focussen. Hij (en wij) merken het meteen als hij z’n medicatie vergeet in te nemen. Het eten is zeker een ding geweest in de afgelopen jaren. Hij kon gerust leven op een boterham als ontbijt en dan tot het avondeten niks meer. Nu is hij zestien en hij begint eindelijk te groeien en daarmee ook veel meer te eten, al blijft dit een aandachtspunt.

In eerste instantie wilde ik het niet benoemen, omdat je zelf zo duidelijk tegen medicatie bent. Maar nu ik het bericht van Lady zie wil ik daar wel op aanvullen. Mijn zoon is ook klein en tenger en gebruikt zelfs groeihormonen, omdat hij zo klein is. De kinderarts die zijn groei begeleidt, adviseert alsnog medicatie voor add. Het meekomen op school is zo belangrijk voor zijn welzijn en uiteindelijk komt die groei wel. Dus zowel psycholoog, orthopedagoog, huisarts als kinderarts hebben nadrukkelijk geadviseerd om ondanks groeiachterstand en laag gewicht wel te starten met medicatie, omdat het schoolse leven makkelijker wordt voor zoon en dat is dus ook zo. En voor mijn dochters geldt dit ook. Zijn tweelingzus heeft ondergewicht en loopt achter in groei, maar omdat ze zoveel baat heeft bij medicatie gebruikt ze het toch. En verwachting is dat groei gewoon nog bijtrekt. Ik zou hierin dus geen beslissing maken op gevoel en op je eigen ervaring, maar je laten adviseren door arts en psycholoog en of orthopedagoog.

Ik had ook wel gelezen hoor dat je niet achter medicatie staat maar ik wilde toch de andere kant ook belichten en kan me volledig vinden in post van GSTQ. Als ik je verhaal lees denk ik dat jullie zoon heel veel baat zou hebben bij medicatie.

Mijn zoon is van H/V overgestapt naar klas 3 TL, en een andere school, en dat gaat nu echt fantastisch. Ik zou echt zo snel mogelijk met school in gesprek gaan, je goed laten informeren over medicatie en zorgen voor een plan B: naar klas 3 TL.

Avond aan avond, zitten we in de woonkamer zonder tv, radio of enige vorm van afleiding omdat zoonlief (2e klas havo/vwo) uuuuuren huiswerk moet maken. Hij doet er zo enorm lang over, werkt langzaam, raakt alsnog afgeleid van zijn eigen gedachten. Hem op zijn kamer aan zijn bureau zetten werkt niet, dan komt hij niet tot werken.
Het voelt momenteel alsof ik zelf weer de volledige 2e klas havo/vwo moet doen. En de resultaten zijn matig. Zoon heeft er weinig trek in, heeft adhd (vandaar de constante afleiding), vind het allemaal niet zo interessant, maar doet wel mee als ik hem aanzwengel en aan de gang druk.
Ik kan niet meer. Ben het beu, ik wil ook weleens een doordeweekse avond na werken en eten lekker een serie kijken oid.
Ik vraag me af, in hoeverre is dit nog normaal?
Als ik niks of minder doe met hem en zijn schoolwerk zakt hij een heel eind af. Daar heb ik an sich geen problemen mee (ook met de route vmbo-mbo-hbo kom je een eind) maar ik voel me schuldig wanneer ik hem laat zitten met zijn werk.
Ik heb even meningen en inzichten nodig van een ander.
Hoe doen anderen dit. Ik heb het al wel bij school aangegeven, weinig reactie. School legt de schuld bij het kind dat hij niet bij de les blijft en andere dingen daar zitten doen. (Maar ja executieve functies en impulscontrole is wel heeeeel moeilijk bij een puber met adhd volop in ontwikkeling)

Mijn zoon zit ook in de 2e van het havo/vwo. Hij komt 3x per week rond 15.00 thuis eb 2x per week rond 15.45. Zodra hij thuis is begint hij meteen met zijn huiswerk en hij is eigenlijk altijd met een enkele uitzondering daar rond 16.45/17.00 klaar. Doet 's avonds nooit wat.
Wel begint hij 4x per week om 09.00 (gaat om 08.45 de deur uit, staat met ons om 07 15 op en rondom het ontbijten leert hij altijd wat denk een half uur ongeveer.
En in de weekenden op zaterdag en zondag is hij meteen zodra hij uit bed komt 1a2 uurtjes bezig. Zijn resultaten zijn goed.
Oja en hij maakt zijn huiswerk ook beneden in de woonkamer.

Overigens ben ik het eens met jullie dat het absurt is dat ik iedere avond uren aan zijn huiswerk zit.
Wat is eigenlijk wel normaal? Hoeveel per dag/week?
Dochter was altijd super zelfstandig, soms alleen wat moeilijk te begrijpen tekst uitleggen maar verder deed ze alles zelf.

Mijn dochter zit in vwo 2 en ik zou zeggen dat ze een kwartier tot half uur per schooldag huiswerk maakt gemiddeld. Zoon zit in vwo 4 en in de tweede deed hij er denk ik nog korter over. Dat is volgens school wel weinig. Volgens mij zeggen ze hier op school in de tweede ongever een klein uurtje per dag. Maar dan verschilt het natuurlijk ook nog wel of je je werk op school al maakt in de klas, anders moet je dat thuis doen. In een tussenuur kan je een beetje lanterfanten, maar ook alvast leren of je wiskunde afmaken enz.

Dit is wel heel weinig inderdaad. Bij ons op school zeggen ze normaal is gemiddeld 1.5 uur per dag. Bij Luuk is het trouwens ook leren wat er bij zit, hij heeft geen toetsweek maar gewoon alle toetsen verspreid over de weken dus elke week zeker 2 of meer toetsen.
Het daadwerkelijk maakwerk is denk ik maximaal 45min

Een kwartier tot een half uur is erg weinig, ik betwijfel of dan echt alles af is.
Ik merk dat steeds meer leerlingen hun huiswerk niet af hebben.

Maar deze gevechten zijn vervelend, en ook niet vol te houden.

Dat klinkt heel lastig, voor iedereen!

Ik denk niet dat hiermee al zijn problemen opgelost zijn maar wellicht ter aanvullen: mijn zoon is een stuk jonger maar hij heeft heel veel baat gehad bij ergotherapie om hem te leren om te gaan met prikkels en wat hem helpt om tot werken te komen. Bijv. wat te doen als hij teveel auditieve prikkels krijgt of te weinig fysieke prikkels.

Wat jammer dat jullie hierin geen (onder)steun(ing) krijgen van school. Bij mijn oudste dochter op school hebben ze een aparte prikkelvrije ruimte voor kinderen met AD(H)D, autisme en (andere) concentratieproblematiek, waar ze rustig aan hun huiswerk kunnen werken. Is dat er niet op de school van jullie zoon? Het lijkt me in ieder geval belangrijk om dit (nogmaals) met zijn mentor of een leerlingcoördinator te bespreken. Wat wil hij trouwens zelf qua niveau? Is hij vwo gaan doen omdat dat het advies was vanuit de basisschool? Als het niet zijn eigen keuze is zou ik ook hem betrekken bij het gesprek met school en de keuze voor eventueel afstromen aan hem laten. Het lijkt me voor hem ook een uitputtingsslag als hij zo lang met zijn huiswerk bezig is, zeker als de resultaten dan ook nog eens niet lonend zijn. Ik kan me goed voorstellen dat dat totaal niet bemoedigend is voor hem.
Sterkte voor jullie!