Welkom op Zeg maar Yes!

Ik heb vorig jaar veelal alleen op een team gestaan, hierdoor merkte ik dat ik voor mijn zomervakantie echt op was. Ik kom niet meer fatsoenlijk denken, was in en in moe...
Werd snel geïrriteerd, gebeurde er iets onverwachts had ik echt zoiets pff gaan we weer...

Onze vakantie was echt heerlijk! Ik voelde me zo fijn na die tijd en had redelijk zin om weer te werken.
Maar sinds 3 weken werk ik weer en ik Kom er gewoon niet in. 1 na het ander volgt elkaar op... en ik loop er gewoon achteraan, het zal wel, ik heb er geen lol meer in.

Heb nieuwe collega waar het goed mee klikt die super gemotiveerd is..
Merk zelf dat ik weer meer onrust krijg, dat ik me snel druk maak mijn hoofd loopt weer vol...

Ik denk dat ik het plezier in mijn werk ben verloren, maar aan andere kant ben ik bang dat ik overbelast raak ofzo...
Ik ben minder gaan werken omdat we bezig zijn met onze kinderwens en we al 3 jaar in het ziekenhuis zijn hiervoor....

Wat zou ik moeten doen? Mijn leidinggevende ziet me weer aankomen,vorig jaar al veel verzuimd doo5 ivf/icsi. Nu met ander spoor bezig wat zij niet weet.....nog...
Openheid geven of

Wat ellendig! Ik weet niet goed wat ik moet zeggen of kan adviseren.

Als jij het gevoel hebt overbelast te zijn/raken, is er risico op uitval. Als je dat nu zo duidelijk voelt (aankomen), vind ik wel dat je dit bespreekbaar moet maken met je werkgever. Als je namelijk echt uitvalt, zet je je werkgever voor een voldongen feit. Nu is er misschien nog een oplossing te vinden: minder taken, minder uren, et cetera, et cetera.

Het klinkt alsof er een deel veroorzaakt wordt door je privé situatie en een deel door/op je werk. Ik zou het dus zeker bespreekbaar maken. Dat lijkt me niet gemakkelijk, dus veel succes en sterkte

Ben bang dat ze er beetje klaar mee zijn...
Heb natuurlijk al best veel van ze gevraagd wat ivf betreft...
Ik ben gewoon nog nooit echt weer lekker aan het werk gekomen, ook doordat ik dus alleen er voor stond.

Nu kom ik soms thuis en kan ik weinig hebben, soms word ik al gek van het geluid van het uitruimen van de vaatwasser of filmpjes die mijn man kijkt....

Ik snap je angst dat je werkgever hier niet blij van wordt, dat is natuurlijk helemaal aan de orde als je uitvalt en nooit iets hebt aangegeven. Dan had het misschien voorkomen kunnen worden. Daarnaast ben ik van mening (hoe hard het ook klinkt) dat het niet alleen je werk is wat jou zo overbelast laat voelen en in dit opzicht vind ik het niet fair als je werkgever op een dag de rekening hiervoor wel gepresenteerd krijgt. Als dit onvermijdelijk is, omdat je het echt niet meer trekt is dat al naar genoeg, maar dat is allemaal wel achteraf voor je werkgever. Vandaar dat ik bij mijn advies blijf: maak het bespreekbaar met je werkgever op voorhand en niet pas nadat het kwaad al is geschied. Een werkgever is er net zo goed bij gebaat dat je niet uitvalt en zal dus eerder met je meedenken dan tegenwerken/onverschillig reageren op wat je aangeeft.

Ik probeer privé al van alles doen om mij op de been te houden...

Kan het werk soms moeilijk van mij afzetten, drukte stress maakt dat ik soms het overzicht verlies of dingen vergeet...
Ik ga nu naar medisch maatschappelijk werk, zij erkent de problemen wel en ziet het vaker bij dit soort behandelingen.
Ook zij adviseerde mij toch open kaart te spelen....

Binnenkort loopt het eerste termijn af van het minder werken, weet nog niet zo goed wat ik nu moet doen?

Vind het echt zo vervelend maar stoppen met behandelingen is ook geen optie (nog)

Hallo. Lees je bericht en wilde even reageren. Wat voor werk doe je precies?
Je hebt voor de vakantie al teveel hooi op je vork genomen lees ik. Toen was je al moe, vakantie was lekker, maar toch weer moeite om in je werk te komen. Een dipje in je werk is vrij normaal. Ik herken je stukje wel, ik heb dit namelijk ook gehad en ik heb voor mezelf besloten dat er in mijn werk iets moest veranderen. Ik werk dan al een hele poos op dezelfde plek en was toe aan een nieuwe uitdaging. Ik werk in de zorg en ga nu naar een andere locatie.
Ik denk dat het goed is vooral jezelf af te vragen waar je in je werk precies tegen aan loopt. Wat heb jij nodig om je beter te voelen. Dat vraag ik mezelf dan als ik vast loopt. En de nieuwe collega, daar kun je goed mee en die is gemotiveerd? Wat is de rol van deze collega in jou onrust? Want ik lijk te lezen dat zij de oorzaak kan zijn van je drukke hoofd? Kijk je op tegen haar of tegen haar enthousiaste houding, kleine jaloezie?

Als je het gevoel hebt dat je overbelast raakt moet je snel actie ondernemen voor jezelf. Meer tijd voor jezelf nemen? Keuzes maken in dingen? Ik weet niet of ik dat meteen zou melden op je werk. Probeer te achterhalen voor jezelf waar jij tegen aan loopt, wat zou er moeten veranderen om weer plezier te krijgen in je werk en in wat je doet. Je hebt een kinderwens ook lees ik, wis dat niet uit he. Dat heeft ook wel impact op je denk ik. Blijf vooral bij jezelf. Je kunt openheid bieden, maar hoe kwetsbaar wil jij je opstellen? Moet je leidinggevende alle in en outs weten?

Het komt vast goed! Ik heb ook vaak een druk en vol hoofd maar ik probeer dan te ontdekken wat ik anders moet gaan doen. Mij lukt het vaak zelf tot verandering te komen.

Groetjes Miranda