Welkom op Zeg maar Yes!

N.a.v. het topic over de zondagsrust vroeg ik me af in hoeverre je respect kunt/moet/wil opbrengen voor mensen die geen respect hebben voor jou. Hoe zien jullie dit?

Ik ben opgevoed met het principe dat je nooit jezelf moet 'verlagen' tot andermans niveau. Geen kwaad met kwaad vergelden dus. Ik blijf eigenlijk altijd netjes en beleefd en probeer altijd begrip op te brengen voor anderen. Ook als ik merk dat zij die moeite niet voor mij nemen.

Eens met Elliot, maar het houdt wel een keer op. Als iemand mij ect respectloos behandeld keer op keer, zal ik daar ook geen begrip of respect meet voor kunnen opbrengen.
Maar zoiets als zondagsrust, ik vind dat geen goede vergelijking. Als die mensen niks willen doen op een zondag doen ze daar niemand kwaad mee, je kunt ze moeilijk dwingen, wat respectloos zou zijn. Andersom dwingen ze je ook niet om geen zondagsrust te houden dus daarin zie ik genoeg respect.

Dat ligt helemaal aan de situatie. Ik probeer zeker niet altijd voor iedereen begrip op te brengen, ik vind ook niet dat dat hoeft.

Eens met Elliot, maar het houdt wel een keer op. Als iemand mij ect respectloos behandeld keer op keer, zal ik daar ook geen begrip of respect meet voor kunnen opbrengen.
Maar zoiets als zondagsrust, ik vind dat geen goede vergelijking. Als die mensen niks willen doen op een zondag doen ze daar niemand kwaad mee, je kunt ze moeilijk dwingen, wat respectloos zou zijn. Andersom dwingen ze je ook niet om geen zondagsrust te houden dus daarin zie ik genoeg respect.

Als je naast mensen woont die er heel strikt in zijn dan word je natuurlijk wel beperkt in je bewegingsvrijheid op zondag, bijvoorbeeld als zij al boos naar je kijken als je in de tuin met je vriendin zit te praten of de wasmachine aanzet, of je met de fiets weg zien gaan.

Ik heb altijd erge belangstelling voor de beweegredenen van mensen. Dat maakt me vaak begripvoller, ook als mensen geen respect voor mij of voor de mensen/dingen waar ik om geef kunnen opbrengen. Als mensen echt te ver gaan dan wil ik dat weleens loslaten, maar meestal blijf ik respectvol.

Het antwoord dat Elliot geeft, dat is natuurlijk het sociaal wenselijke antwoord, maar hoe zit het echt? Als iemand jou behandelt als het laagste van het laagste, kun jij dan echt nog respect opbrengen voor die persoon? Van binnenuit bedoel ik dan hè.

Het antwoord dat Elliot geeft, dat is natuurlijk het sociaal wenselijke antwoord, maar hoe zit het echt? Als iemand jou behandelt als het laagste van het laagste, kun jij dan echt nog respect opbrengen voor die persoon? Van binnenuit bedoel ik dan hè.

Ik kan dat dan tijdelijk, heb best een lange adem, maar uiteindelijk houdt het op. Dit uit zich dan meestal niet in het zelfde soort gedrag, maar wel in het negeren van die persoon.

Nee. En als ik heel eerlijk ben word ik soms ook een beetje kriegel van mensen die altijd alles van twee kanten willen bekijken, overal begrip voor willen kunnen opbrengen en nooit gewoon eens iets of iemand volkomen k*t kunnen vinden.

Om even voor mezelf te spreken. Voor mij is het geen streven om altijd maar respect voor iedereen te hebben. Sommige mensen verdienen mijn respect niet. In de basis heb ik wel respect voor ieder levend wezen en zo probeer ik mijn leven ook in te richten, maar op het moment dat iemand anders actief mijn vrijheid probeert af te nemen, of een bedreiging is voor mijn veiligheid, dan weiger ik nog langer lief en aardig te doen. Mijn begrip houdt ergens op.

Het antwoord dat Elliot geeft, dat is natuurlijk het sociaal wenselijke antwoord, maar hoe zit het echt? Als iemand jou behandelt als het laagste van het laagste, kun jij dan echt nog respect opbrengen voor die persoon? Van binnenuit bedoel ik dan hè.

Ik denk heus wel eens iets anders dan wat ik daadwerkelijk zeg, maar ik ben eigenlijk echt nooit respectloos in mijn gedragingen naar mensen toe. Dus ja, ik breng eigenlijk altijd respect voor anderen op.

Nee, ik hou het lang vol, maar het houdt de keer op..

Ik ben dus zo iemand die in veel gevallen de andere kant ook wel begrijpt. Neemt niet weg dat ik het vanuit mijn optiek helemaal kut kan vinden wat iemand doet. En als mensen me slecht behandelen terwijl daar geen reden toe is dan houdt het een keer op. En actief mijn vrijheid afnemen of een bedreiging voor mijn veiligheid is natuurlijk een goede reden om die ander niet respectvol te behandelen haha!

Nog even een aanvulling, natuurlijk heb ik ook een grens en zijn er mensen waarvoor ik geen begrip/respect kan opbrengen. Maar dat gaat dan meestal om criminelen of iets in die trant en daar heb ik niet persoonlijk mee te maken. Dus daar hoef ik ook geen respect aan te tonen.

Elliot is my brotha from anotha motha!

Het antwoord dat Elliot geeft, dat is natuurlijk het sociaal wenselijke antwoord, maar hoe zit het echt? Als iemand jou behandelt als het laagste van het laagste, kun jij dan echt nog respect opbrengen voor die persoon? Van binnenuit bedoel ik dan hè.

Ik denk heus wel eens iets anders dan wat ik daadwerkelijk zeg, maar ik ben eigenlijk echt nooit respectloos in mijn gedragingen naar mensen toe. Dus ja, ik breng eigenlijk altijd respect voor anderen op.

Respect hebben voor iemand is voor mij iets van binnenuit, dat heb je of heb je niet. Voor mij is het niet zo dat wanneer je geen respect hebt voor iemand dat je diegene dan ook automatisch respectloos behandeld, dit staat los van elkaar.

Nee. En als ik heel eerlijk ben word ik soms ook een beetje kriegel van mensen die altijd alles van twee kanten willen bekijken, overal begrip voor willen kunnen opbrengen en nooit gewoon eens iets of iemand volkomen k*t kunnen vinden.

Als ik voor mezelf spreek dan vind ik heus weleens mensen volkomen k*t! Maar als mijn ergste boosheid is weggeëbd dan probeer ik een ander toch te begrijpen. Niet eens bewust, gek genoeg, maar meer omdat onbegrip mij denk ik alleen maar meer gefrustreerd maakt.

Ik gedraag me over het algemeen ook niet respectloos naar anderen toe. Ik kan wel een enkel keertje boos worden, maar dat beperkt zich dan meestal tot een venijnige opmerking en dan blijf ik altijd nog wel netjes, ik ga niet ergens een rel staan trappen of mensen uitschelden. Maar ik kan wel gewoon een bepaalde actie onverdeeld negatief vinden en in het verlengde daarvan soms ook gewoon diegene een naar persoon, zonder dat ik dan moeite ga doen om het van alle kanten te bekijken en te bedenken of diegene er een goede reden voor heeft. Het interesseert me ook niet altijd wat voor beweegredenen iemand ergens voor heeft als ik me slecht bejegend voel.

Het antwoord dat Elliot geeft, dat is natuurlijk het sociaal wenselijke antwoord, maar hoe zit het echt? Als iemand jou behandelt als het laagste van het laagste, kun jij dan echt nog respect opbrengen voor die persoon? Van binnenuit bedoel ik dan hè.

Ik denk heus wel eens iets anders dan wat ik daadwerkelijk zeg, maar ik ben eigenlijk echt nooit respectloos in mijn gedragingen naar mensen toe. Dus ja, ik breng eigenlijk altijd respect voor anderen op.

Respect hebben voor iemand is voor mij iets van binnenuit, dat heb je of heb je niet. Voor mij is het niet zo dat wanneer je geen respect hebt voor iemand dat je diegene dan ook automatisch respectloos behandeld, dit staat los van elkaar.

Dan kun je toch ook bijna nooit beoordelen of die ander nou geen respect voor je heeft of je alleen respectloos behandelt? Dus dan gaat je hele verdere argumentatie niet op want je weet helemaal niet of die ander geen respect voor je heeft dus of jij dan ook maar geen respect hoeft te hebben, want behandelen en hebben staan los van elkaar volgens die beredenering.

Elliot is my brotha from anotha motha!

Dan kun je toch ook bijna nooit beoordelen of die ander nou geen respect voor je heeft of je alleen respectloos behandelt? Dus dan gaat je hele verdere argumentatie niet op want je weet helemaal niet of die ander geen respect voor je heeft dus of jij dan ook maar geen respect hoeft te hebben, want behandelen en hebben staan los van elkaar volgens die beredenering.

Het begon volgens mij over buren die afkeurend reageren als jij je niet aan de zondagsrust houdt. Ik denk dat veel van zulke buren het over het algemeen nog netjes houden en op een relatief subtiele manier hun afkeuring laten blijken, dus dat ze je in die zin ook niet echt respectloos zullen behandelen, maar dus ook geen respect hebben voor jouw keuze om niet aan zondagsrust te doen.

Het antwoord dat Elliot geeft, dat is natuurlijk het sociaal wenselijke antwoord, maar hoe zit het echt? Als iemand jou behandelt als het laagste van het laagste, kun jij dan echt nog respect opbrengen voor die persoon? Van binnenuit bedoel ik dan hè.

Ik denk heus wel eens iets anders dan wat ik daadwerkelijk zeg, maar ik ben eigenlijk echt nooit respectloos in mijn gedragingen naar mensen toe. Dus ja, ik breng eigenlijk altijd respect voor anderen op.

Respect hebben voor iemand is voor mij iets van binnenuit, dat heb je of heb je niet. Voor mij is het niet zo dat wanneer je geen respect hebt voor iemand dat je diegene dan ook automatisch respectloos behandeld, dit staat los van elkaar.

Daar ben ik het niet helemaal mee eens, ik vind namelijk dat ik, ondanks dat ik van binnen iemands gedraging afkeur, alsnog respect toon door op te brengen om de personen wel aardig/respectvol te behandelen.

Maar dat weet je toch helemaal niet? Misschien hebben ze dat wel maar vinden ze het alleen maar vervelend dat hun rust verstoord wordt. Oke, de kans is groot dat als ze echt afkeurend reageren dat ze jouw keuzes niet zullen waarderen, maar echt geen respect voor iemand hebben vind ik weer een brug te ver aan de hand daarvan.

Maar dat weet je toch helemaal niet? Misschien hebben ze dat wel maar vinden ze het alleen maar vervelend dat hun rust verstoord wordt. Oke, de kans is groot dat als ze echt afkeurend reageren dat ze jouw keuzes niet zullen waarderen, maar echt geen respect voor iemand hebben vind ik weer een brug te ver aan de hand daarvan.

Dat ligt er dus aan waar het om gaat, als jij echt iets doet wat herrie maakt dan snap ik dat, maar ik lees dus ook over gemeentes waar het not-done is om op zondag was buiten te hangen of een rondje te fietsen. Daar hoef je, als je zelf rust houdt op zondag, natuurlijk geen last van te hebben, als je daarover klaagt dan gaat het je er puur om dat een ander geen rust houdt op zondag. Een wasrek met kleren maakt doorgaans geen lawaai.

Het kán zich uiten in respectloos gedrag naar die ander toe, maar of je wel of geen respect hebt vind ik meer een emotie, dan persé die handeling. Van bepaalde geloven in de wereld is bijvoorbeeld bekend dat er erg weinig respect is voor vrouwen, maar het is niet zo dat ik dagelijks groepen mannen voor mijn deur heb die mij bekogelen, toch is er wel degelijk sprake van weinig respect.