Welkom op Zeg maar Yes!

Ik ben gevraagd om voor een gezelschap een praatje te houden over mijn generatie; de grenzeloze generatie. Dit praatje is onderdeel van een reeks waarin steeds iemand 45 minuten komt vertellen over zijn of haar generatie, haar ervaringen, angsten en verwachtingen voor de toekomst.

Nou moest ik sowieso even nadenken of ik mijn generatie wel echt grenzeloos vind maar bedacht ik me ook meteen hoeveel soorten grenzeloosheid er bestaan. Nou ben ik wel benieuwd wat jullie bevindingen zijn! Vind jij de generatie geboren na 1986 grenzeloos? En wat versta jij dan onder grenzeloosheid?

Grenzeloos is wel een breed woord! Nu zul je vast niet bedoelen wat ik hier schrijf maar geeft aan hoe breed je het kunt interpreteren..
Ik ben 2 jaar samen met mijn vriend die in Antwerpen woont en zodra ik mijn diploma heb verhuis ik daarheen. Ik heb hem laaaang geleden op vakantie ontmoet en zonder internet zouden we elkaar al lang niet meer kennen, denk aan msn van die tijd, facebook, whatsapp, skype.. Ik denk dat het tegenwoordig veel makkelijker is om een 'grenzeloze' relatie te hebben dan voor 1986.

Wat leuk en lastig tegelijk! Grenzeloos is natuurlijk heel breed interpreteerbaar. Ik denk wel dat onze generatie (haha ik typte per ongeluk relatie) grenzelozer is dan voorgaande generaties. Qua landengrenzen (er zijn veel meer reismogelijkheden dan vroeger en contact met mensen aan de andere kant van de wereld is door de komst van internet ineens heel makkelijk) maar ook qua limitaties. Er worden minder grenzen opgelegd in de zin van regels/normen en waarden. Ik kom niet zo goed uit mijn woorden en weet niet zo goed hoe ik dit duidelijk kan uitleggen, maar vroeger was het bijvoorbeeld heel erg 'not done' om kinderen te krijgen voor het huwelijk, terwijl dat nu heel normaal is. Iedereen is vrijer om zelf zijn of haar leven in te vullen, terwijl er vroeger veel meer in vaste patronen werd gedacht.
Dit is een heel wollig verhaal.

Nou dat was vast ook niet wat zij er mee bedoelden toen ze me vroegen maar dat was wel het eerste waar ik zelf ook aan dacht! Grenzeloos omdat onze communicatie niet meer beperkt wordt door grenzen, de tijd die het kost om een brief te sturen of de hoge kosten die er vroeger bij bellen kwamen kijken. Ook is alles één vliegticket ver weg en zit je zo aan de andere kant van de wereld.

Bijna iedereen kan bijna alles studeren, zeker in het westen. En de wereld ligt aan onze voeten. Drugs, drank, voedsel, we kunnen ons overal aan te buiten gaan en niemand kijkt er echt raar van op. Maakt dat ons grenzeloos? Ik vind mezelf niet grenzeloos en mijn ouders hebben me ook niet grenzeloos opgevoed, maar ik heb wel het gevoel dat ik bijna alles zou kunnen doen wat ik zou willen.

Aan de andere kant maakt de huidige economie ook weer dat ik wel huiverig ben voor mijn toekomst. Want ik studeer nu nog, maar ben bijna klaar en de banen liggen niet voor het oprapen. Dat maakt ook weer dat onze generatie beperkt wordt in de zin dat we van alles kunnen gaan studeren maar dat nu er crisis is veel studies uiteindelijk beperken. Ik heb er dus niet echt een éénduidige visie op.

Ik denk ook dat we meer grenzeloos zijn; letterlijk. De grenzen liggen open. Denk aan Oost- en West Berlijn, wij kennen dat niet, wij hebben gewoon Duitsland, punt. Je kunt gaan en staan waar je wilt en in die zin zijn wij grenzeloos, ja.

Qua gedrag vind ik de normen en waarden vervaagd en zijn we ook grenzeloos. Je kunt je op elke manier uitspreken, zelfs verstoppen achter een beeldscherm en je toch nog uiten, zelfs op een negatieve manier. We houden ons minder aan regels en ongeschreven wetten, alles lijkt te kunnen en te mogen. Vroeger werkte je in mijn ogen meer samen, met de gemeenschap en tegenwoordig viert het individualisme hoogtij, vooral sinds de jaren '90.

We uiten ons in onze kleding, met piercings en tattoo's, aparte stijlen; fashion over function. Auto's zijn niet langer een transportmiddel, maar deel van de lifestyle enz.

In deze tijd, hoeven we in principe de wereld niet meer in, maar brengen alles uit de wereld naar huis; hoe grenzeloos wil je het hebben?

Wat leuk en lastig tegelijk! Grenzeloos is natuurlijk heel breed interpreteerbaar. Ik denk wel dat onze generatie (haha ik typte per ongeluk relatie) grenzelozer is dan voorgaande generaties. Qua landengrenzen (er zijn veel meer reismogelijkheden dan vroeger en contact met mensen aan de andere kant van de wereld is door de komst van internet ineens heel makkelijk) maar ook qua limitaties. Er worden minder grenzen opgelegd in de zin van regels/normen en waarden. Ik kom niet zo goed uit mijn woorden en weet niet zo goed hoe ik dit duidelijk kan uitleggen, maar vroeger was het bijvoorbeeld heel erg 'not done' om kinderen te krijgen voor het huwelijk, terwijl dat nu heel normaal is. Iedereen is vrijer om zelf zijn of haar leven in te vullen, terwijl er vroeger veel meer in vaste patronen werd gedacht.
Dit is een heel wollig verhaal.

Nou ik snap je wel hoor! Daarom vind ik het ook zo lastig om van ál die gedachtes die ik er over heb één verhaal te maken. En het moet nog drie kwartier duren ook hahaha.

Ik voel me inderdaad ook heel vrij en onbeperkt. Maar toch heb ik het gevoel dat ik die vrijheid zelf niet helemaal moet en kan benutten wil ik "goed" terecht komen. Ik heb niet meer het gevoel dat ik maar zomaar elk bijbaantje kan nemen omdat ik geld wil verdienen, want er moet ook een cv opgebouwd worden wil ik aan een baan komen als ik klaar ben met mijn master. Ik vraag me af of ik de enige ben die dat zo ervaart of dat mijn hele generatie daar "last" van heeft.

Oei, lastige vraag!
Ik denk aan grenzeloos op het gebied van reizen, inderdaad zoals gezegd wordt. Een landsgrens is er wel, maar reizen is wel erg gemakkelijk geworden.

Maar ook grenzeloos op het gebied van bijvoorbeeld studeren, je kunt en mag gaan studeren wat je wilt en waar je wilt. De stufi wordt misschien wel iets beperkt, maar er zijn echt tig mogelijkheden (voor de meeste mensen).

Grenzeloos op het gebied van bereikbaarheid. Je kunt altijd iemand oppiepen en iedereen kan ook op de hoogte gehouden worden van je bezigheden.

Grenzeloos op het gebied van overtuigingen. Waar je geboren wordt bepaald niet meer wat je geloof of overtuiging is. Dit geldt overigens ook voor je opleiding en werk, dit wordt niet alleen meer bepaald door je (voor)ouders.

De generatie van na 1986 is in grote mate wel gespaard gebleven door de 'bankencrisis', de periode waar alles grenzeloos was m.b.t. hypotheken en leningen.
Angsten voor de toekomst heb ik zelf niet, maar ik denk dat het wel goed is om met deze jonge generatie kritisch te kijken naar hoe alles ingericht is in de toekomst. Er zijn nu eenmaal dingen die momenteel niet goed georganiseerd zijn. Persoonlijk vind ik dat er te veel opleidingen zijn die geen baangarantie kennen, of nog erger: waar je zeker weet dat je geen baan mee gaat vinden. Het is jaren lang wel erg positief voor geschoteld, terwijl er nu toch echt grenzen blijken te zijn.

Ik denk ook dat we meer grenzeloos zijn; letterlijk. De grenzen liggen open. Denk aan Oost- en West Berlijn, wij kennen dat niet, wij hebben gewoon Duitsland, punt. Je kunt gaan en staan waar je wilt en in die zin zijn wij grenzeloos, ja.

Qua gedrag vind ik de normen en waarden vervaagd en zijn we ook grenzeloos. Je kunt je op elke manier uitspreken, zelfs verstoppen achter een beeldscherm en je toch nog uiten, zelfs op een negatieve manier. We houden ons minder aan regels en ongeschreven wetten, alles lijkt te kunnen en te mogen. Vroeger werkte je in mijn ogen meer samen, met de gemeenschap en tegenwoordig viert het individualisme hoogtij, vooral sinds de jaren '90.

We uiten ons in onze kleding, met piercings en tattoo's, aparte stijlen; fashion over function. Auto's zijn niet langer een transportmiddel, maar deel van de lifestyle enz.

In deze tijd, hoeven we in principe de wereld niet meer in, maar brengen alles uit de wereld naar huis; hoe grenzeloos wil je het hebben?

Ja maar de dingen die ik dikgedrukt heb gemaakt vind ik dan weer niet echt typisch voor onze generatie. Elke generatie kent daarin zijn verlegging van grenzen en uitting denk ik. Denk aan de punkstroming, de hippies, etc.

Oei, lastige vraag!
Ik denk aan grenzeloos op het gebied van reizen, inderdaad zoals gezegd wordt. Een landsgrens is er wel, maar reizen is wel erg gemakkelijk geworden.

Maar ook grenzeloos op het gebied van bijvoorbeeld studeren, je kunt en mag gaan studeren wat je wilt en waar je wilt. De stufi wordt misschien wel iets beperkt, maar er zijn echt tig mogelijkheden (voor de meeste mensen).

Grenzeloos op het gebied van bereikbaarheid. Je kunt altijd iemand oppiepen en iedereen kan ook op de hoogte gehouden worden van je bezigheden.

Grenzeloos op het gebied van overtuigingen. Waar je geboren wordt bepaald niet meer wat je geloof of overtuiging is. Dit geldt overigens ook voor je opleiding en werk, dit wordt niet alleen meer bepaald door je (voor)ouders.

De generatie van na 1986 is in grote mate wel gespaard gebleven door de 'bankencrisis', de periode waar alles grenzeloos was m.b.t. hypotheken en leningen.
Angsten voor de toekomst heb ik zelf niet, maar ik denk dat het wel goed is om met deze jonge generatie kritisch te kijken naar hoe alles ingericht is in de toekomst. Er zijn nu eenmaal dingen die momenteel niet goed georganiseerd zijn. Persoonlijk vind ik dat er te veel opleidingen zijn die geen baangarantie kennen, of nog erger: waar je zeker weet dat je geen baan mee gaat vinden. Het is jaren lang wel erg positief voor geschoteld, terwijl er nu toch echt grenzen blijken te zijn.

Ja precies. Ik heb dus ook het gevoel dat onze generatie wat dat betreft juist het einde is van de echte grenzeloosheid. Maar misschien zie ik dat verkeerd omdat ik zelf in deze generatie zit .

Oh trouwens, over 'angst' in onze generatie; ik ben wel 's bang voor het vele geweld op straat. Vroeger zag je dat toch een stuk minder. Heeft weer te maken met stukje grenzeloosheid op 't gebied van normen&waarden en goed fatsoen, vind ik. De hooligans van voetbal vind ik af en toe eng.

Waar ik dan weer niet bang voor ben, is een derde wereldoorlog; nu wordt 't een nucleaire oorlog, elk grote natie legt er eentje neer en we zijn allemaal weg.

Edit: Uiten van kleding is niet van deze tijd nee, maar we worden niet meer 'hippies' genoemd als je een andere bril op hebt. Het is wel normaler geworden.. Er bestaan minder subculturen, heb ik het idee, omdat het meer geïntegreerd is. In mijn omgeving tenminste ;)

Dat is op zich wel een leuke insteek van je presentatie, het verloop van de grenzeloosheid naar de grenzen die nu toch weer duidelijker worden op sommige gebieden. Zeker als je het hypotheek-stukje meeneemt, duidelijker kan bijna niet.

Oh trouwens, over 'angst' in onze generatie; ik ben wel 's bang voor het vele geweld op straat. Vroeger zag je dat toch een stuk minder. Heeft weer te maken met stukje grenzeloosheid op 't gebied van normen&waarden en goed fatsoen, vind ik. De hooligans van voetbal vind ik af en toe eng.

Waar ik dan weer niet bang voor ben, is een derde wereldoorlog; nu wordt 't een nucleaire oorlog, elk grote natie legt er eentje neer en we zijn allemaal weg.

Edit: Uiten van kleding is niet van deze tijd nee, maar we worden niet meer 'hippies' genoemd als je een andere bril op hebt. Het is wel normaler geworden.. Er bestaan minder subculturen, heb ik het idee, omdat het meer geïntegreerd is. In mijn omgeving tenminste ;)

Nee dan ben je een hipster haha! Grapje.

Ik vraag me wel eens af of het geweld op straat nou echt meer is geworden of dat we er meer van horen door de (social) media. Zou onze generatie daardoor angstiger zijn? Of is die angst terecht en is het geweld gestegen?

Dat is op zich wel een leuke insteek van je presentatie, het verloop van de grenzeloosheid naar de grenzen die nu toch weer duidelijker worden op sommige gebieden. Zeker als je het hypotheek-stukje meeneemt, duidelijker kan bijna niet.

Ja! Goed plan. Ik vind het sowieso wel echt een interessante vraag. Ik wist ook niet dat onze generatie de grenzeloze wordt genoemd, jullie wel? Misschien kom ik gewoon uit een ei haha.

Oh dit vind ik een heeeeel interessant onderwerp! Ga er even over nadenken en antwoorden als ik meer tijd heb.

Leuk Marin!

Hmm, denk dat we in bijna alles grenzelozer zijn (reizen, communicatie, mogelijkheden, normen/waarden). Maar in één aspect daardoor ook beperkter: minder mogelijkheid tot groei qua welvaart (en dat gaat beetje samen met de economische situatie/huizenmarkt/crisis etc.). Ik denk dat de generatie voor ons, wat dat betreft wel een aantal mogelijkheden heeft gehad die wij nooit zullen krijgen, qua makkelijker een huis kopen, vermogen opbouwen, minder maatschappelijke zorgen qua pensioenen/vergrijzing/oplopende zorgkosten. Wat dat betreft hebben wij denk ik wel wat ingeleverd op eerdere generaties (vooral de babyboomers).

Ha, ik ben dus van vóór de grenzeloze generatie begrijp ik Weet je ook hoe die heet?

Jij bent van de pragmatische generatie Bliss, haha!

Hmm, denk dat we in bijna alles grenzelozer zijn (reizen, communicatie, mogelijkheden, normen/waarden). Maar in één aspect daardoor ook beperkter: minder mogelijkheid tot groei qua welvaart (en dat gaat beetje samen met de economische situatie/huizenmarkt/crisis etc.). Ik denk dat de generatie voor ons, wat dat betreft wel een aantal mogelijkheden heeft gehad die wij nooit zullen krijgen, qua makkelijker een huis kopen, vermogen opbouwen, minder maatschappelijke zorgen qua pensioenen/vergrijzing/oplopende zorgkosten. Wat dat betreft hebben wij denk ik wel wat ingeleverd op eerdere generaties (vooral de babyboomers).

Ja zeker. Denk je dan ook dat die grenzeloze mogelijkheden er voor zorgen dat onze generatie zich ook meer te buiten gaat aan excessen? Omdat het kan?

Ik heb het er net ook met 3 vriendinnen over en toen ik vroeg of zij het gevoel hadden opgevoed te zijn met het idee dat ze alles konden worden wat ze wilden zeiden zij allebei nee. De een voelt druk van de maatschappij om haarzelf te bewijzen en de ander voelde prestatiedrang vanuit haar familie/ouders. Terwijl grenzeloosheid juist doet vermoeden dat alles maar mag en kan. Al zijn onze ouders natuurlijk niet van de grenzeloze generatie.

Een andere vriendin zei weer: onze ouders waren welvarender dan hun ouders en onze ouders wilden dat meegeven aan hun kinderen. Daardoor ligt de wereld meer voor ons open en willen we iets doen wat we vooral leuk vinden en alles meteen goed voor elkaar hebben. Meteen die leuke baan, meteen nieuwe meubels in dat koophuis. Hoewel dat koophuis voor deze generatie natuurlijk weer minder bereikbaar is dan die hiervoor herken ik dat wel. Ik ben wel opgevoed met het idee dat ik zelf moest werken voor mijn geld, maar aan de andere kant was wel altijd alles er. Ik heb niet meegekregen dat mijn ouders met niks moesten beginnen, onze ouders weer wel.

Waarom is er juist voor 1986 gekozen? Want als ik aan 'de grenzeloze generatie' denk, dan denk ik aan de dames en heren die geboren zijn na 1990.

Hmm, denk dat we in bijna alles grenzelozer zijn (reizen, communicatie, mogelijkheden, normen/waarden). Maar in één aspect daardoor ook beperkter: minder mogelijkheid tot groei qua welvaart (en dat gaat beetje samen met de economische situatie/huizenmarkt/crisis etc.). Ik denk dat de generatie voor ons, wat dat betreft wel een aantal mogelijkheden heeft gehad die wij nooit zullen krijgen, qua makkelijker een huis kopen, vermogen opbouwen, minder maatschappelijke zorgen qua pensioenen/vergrijzing/oplopende zorgkosten. Wat dat betreft hebben wij denk ik wel wat ingeleverd op eerdere generaties (vooral de babyboomers).

Ja zeker. Denk je dan ook dat die grenzeloze mogelijkheden er voor zorgen dat onze generatie zich ook meer te buiten gaat aan excessen? Omdat het kan?

Ik denk niet zozeer dat we ons meer te buiten gaan aan excessen. Denk dat de definitie van excessen ook verschuift. Was het vroeger wellicht een zeldzaamheid om een paar maanden te backpacken of een stage in het buitenland te doen, tegenwoordig ben je bijna niet bijzonder meer. Ik denk dat de mate van te buiten gaan niet verschuift, dat die er vroeger ook wel was, alleen wat nu vroeger exces is is nu normaal en als je dat nog steeds als exces rekent dan lijkt het meer. Ik denk dat het feitelijk meer verschuift dan toeneemt.

Waarom is er juist voor 1986 gekozen? Want als ik aan 'de grenzeloze generatie' denk, dan denk ik aan de dames en heren die geboren zijn na 1990.

Omdat ze ergens een grens moeten trekken. Denk dat die bij 1986 net zo verkeerd ligt als bij 1990. Ik ben van 87 en mijn zus van 84. Echt wel dat wij dezelfde grenzeloze generatie zijn hoor..

Ik heb het er net ook met 3 vriendinnen over en toen ik vroeg of zij het gevoel hadden opgevoed te zijn met het idee dat ze alles konden worden wat ze wilden zeiden zij allebei nee. De een voelt druk van de maatschappij om haarzelf te bewijzen en de ander voelde prestatiedrang vanuit haar familie/ouders. Terwijl grenzeloosheid juist doet vermoeden dat alles maar mag en kan. Al zijn onze ouders natuurlijk niet van de grenzeloze generatie.

Een andere vriendin zei weer: onze ouders waren welvarender dan hun ouders en onze ouders wilden dat meegeven aan hun kinderen. Daardoor ligt de wereld meer voor ons open en willen we iets doen wat we vooral leuk vinden en alles meteen goed voor elkaar hebben. Meteen die leuke baan, meteen nieuwe meubels in dat koophuis. Hoewel dat koophuis voor deze generatie natuurlijk weer minder bereikbaar is dan die hiervoor herken ik dat wel. Ik ben wel opgevoed met het idee dat ik zelf moest werken voor mijn geld, maar aan de andere kant was wel altijd alles er. Ik heb niet meegekregen dat mijn ouders met niks moesten beginnen, onze ouders weer wel.

Ik denk dat dat ook samenhangt met al onze mogelijkheden. Daar ben ik op facebook ook wel eens van die nieuwsberichten over tegenkomen. Dat wij juist vanwege al die mogelijkheden, ook zo zwaar de druk hebben die ten zeerste te benutten. Alles is je eigen schuld (niet studeren, niet reizen, niet naar het buitenland - had je maar betere keuzes moeten maken) en je moet gaan voor de top (druk van prestatie/competitie). En dat we daardoor ook weer allemaal die quarter life crisis krijgen achterin de 20, met de vraag wat we allemaal al niet bereikt hadden moeten hebben (iets waar onze ouders op die leeftijd echt nog niet mee zaten).

Ik denk dat jouw laatste alinea meer gaat om milieu/SES dan om generaties. Tuurlijk is de welvaart in onze generatie relatief goed (geweest, of eigenlijk nog), maar er zijn in deze generatie ook genoeg mensen die wél met niets moeten beginnen. Net zoals mijn pap en mam vroeger niet met niets (studieschuld kon worden afgelost en mijn mam had een flatje gekregen van haar ouders) hoefden te beginnen. Sowieso, hoe definieer je "niets" dan?

Ja dat is ook zo inderdaad Whatever. Nu ik er over nadenk hoefden mijn ouders ook helemaal niet met niks te beginnen haha, mijn opa's hadden allebei een heel goede baan. Maar het idee bestaat op de een of andere manier wel een beetje dat de onze ouders vroeger zijn opgevoed met minder weelde omdat hun ouders weer de oorlog hebben meegemaakt (en daardoor zuiniger en bewuster leefden). Toch?