Welkom op Zeg maar Yes!

Hoi!

Het viel me net weer op dat sommige mensen het verschil tussen na en naar niet weten. Zoals bijvoorbeeld 'Ik ga straks na huis'
Hier moet naar staan.

Wil je het woord na gebruiken doe je dat zo: 'ik ga na het eten naar huis'.

Maar waar ik nieuwsgierig naar ben, hoe ontstaat zoiets? Want tot een paar jaar geleden zag ik nooit dat mensen deze twee woorden door elkaar haalden en nu zie ik het steeds vaker.

Hetzelfde als met me/mijn/m'n het is spreektaal. Je knalt het er uit als ik ga ff na me vader toe. Terwijl het in correct Nederlands natuurlijk is ik ga even naar mijn vader toe.

Hetzelfde als met me/mijn/m'n het is spreektaal. Je knalt het er uit als ik ga ff na me vader toe. Terwijl het in correct Nederlands natuurlijk is ik ga even naar mijn vader toe.

Ja, zou het zo ontstaan? Ik zeg nooit ik ga ff na me moeder toe in spreektaal eigenlijk.

Valt mij ook steeds meer op. Geen idee hoe dat kan.. Het verschil in woord is best groot vind ik. Ik vind verkeerd gebruik van jou /jouw ook storend, bijv. bij het topic wat is jou (moet zijn jouw) uurloon. Maar daar kan ik me de fout nog iets beter indenken

Ik snap het ook nooit zo hoe dat nu ineens is ontstaan. Mijn schoonzusje doet dat ook heel veel.

Bijv. deze zin: Ik ga ma is na me huis. (zo erg is zij dan weer niet hoor, maar ze gebruikt erg veel na ipv naar, en ma ipv maar)

ik denk wel dat het door spreektaal komt. Valt mij op dat mensen onduidelijk/snel praten en de uitspraak minder serieus nemen (want: ja dat is spreektaal) en dit in schrijftaal meenemen. Gevolg is dus dat je dingen krijgt als na/naar, is/eens, me/mijn en nog meer irritante wisselingen.

Ja het zijn half ingeslikte woorden dan. Zeker als het snel gaat. Zelf gebruik ik m'n heel vaak ook met typen.

Taal word wel ook echt steeds slechter. Aan de andere kant gaat dat al heel lang zo. Tegenwoordig is het: in het begin. Vroeger was het: in den beginne.

Ik ook niet, ik zeg gewoon naar, maar ik geloof dat in het noorden/oosten van het land 'na' veel gebruikelijker is dan 'naar' om te zeggen. Ik kan het mis hebben, maar daar heb ik het vaker gehoord. Maar echt begrijpen doe ik het ook niet, komt denk ik omdat ik zelf het gewoon goed geleerd heb en me dus gewoon niet echt kan voorstellen hoe je dat fout doet, omdat het voor mij een vanzelfsprekendheid is. Maar ik denk dat als het een vanzelfsprekendheid is om 'na' te zeggen in plaats van 'naar' dat het dan wel veel moeilijker is om het goed te schrijven, omdat het dan tegen de vanzelfsprekendheid in gaat.

Ja het zijn half ingeslikte woorden dan. Zeker als het snel gaat. Zelf gebruik ik m'n heel vaak ook met typen.

Taal word wel ook echt steeds slechter. Aan de andere kant gaat dat al heel lang zo. Tegenwoordig is het: in het begin. Vroeger was het: in den beginne.

Hahaha ja ik ben niet zo'n held op het gebied van spelling. Zeker d's en t's gaat ontzettend vaak fout bij mij.

In het Fries gebruik je hetzelfde woord voor zowel na als naar, dus dat is makkelijk.
Nei it iten gean ik noch even nei de supermerk.
Na het eten ga ik nog even naar de supermarkt.

In het Nederlands zeg en schrijf ik het altijd wel correct. Ik vind het ook heel stom staan als mensen te pas en te onpas na en me gebruiken.

Hier hoor ik het andersom ook vaak (maar dat is al heel lang, niet van de laatste tijd)
bijv. wat ga je naar school doen? ipv Wat ga je na school doen

Vreselijk, je ziet het echt steeds meer. Net als eens en is.

Ik erger me daar altijd aan. Niet zo netjes want ik maak zelf volgens mij ook genoeg spelfouten (maar vertel het me hoor, als ik iets fout doe!).

Haha ik heb best vaak dingen die ik hoor dat ik denk hey daar klopt niks van.

- doe je knipperlicht uit (ipv aan) dan denk ik huh? Hij moet toch aan?
- hetzelfde als een vrouw die het erover had dat ze haar trouw ring aan deed, om toch?
- mijn man zegt heel vaak en verders? Dat moet toch gewoon verder zijn.
- schoenen uitlopen, of klopt dat wel? Ipv in lopen.

Verder raak ik zelf vaak in de war van wanneer je nou eindigt met D en T

Shy tijdens het inlopen van je schoenen lopen ze vaak iets uit. Om de zin lekker vaag te houden.

Shy, wat mij echt heeft geholpen met een d of een t o het einde is het werkwoord lopen. Dus vervang het woord waar je over twijfelt door lopen. Dus bijvoorbeeld 'vervang het woord waarover je loopt door lopen' hier schrijf je loopt duidelijk met een t, dus is twijfelt ook met een t! Snap je 'm? Toen dit kwartje bij mij viel is mijn leven voorgoed veranderd (hier is veranderd een voltooid deelwoord dus gaat dat werkwoord lopen niet op)

Doe je 'hij verandert steeds meer' kun je wel weer lopen gebruiken om te testen 'hij loopT steeds meer'

Oja en vaak woorden tussen haakjes zetten waar het niet hoeft, daar erger ik me ook aan!

Shy tijdens het inlopen van je schoenen lopen ze vaak iets uit. Om de zin lekker vaag te houden.

Oke dus je loopt ze uit in plaats van in haha

Shy, wat mij echt heeft geholpen met een d of een t o het einde is het werkwoord lopen. Dus vervang het woord waar je over twijfelt door lopen. Dus bijvoorbeeld 'vervang het woord waarover je loopt door lopen' hier schrijf je loopt duidelijk met een t, dus is twijfelt ook met een t! Snap je 'm? Toen dit kwartje bij mij viel is mijn leven voorgoed veranderd (hier is veranderd een voltooid deelwoord dus gaat dat werkwoord lopen niet op)

Doe je 'hij verandert steeds meer' kun je wel weer lopen gebruiken om te testen 'hij loopT steeds meer'

ik snap hem bijna

Haha Shy, snap ik! Ik moest het zelf ook een paar keer lezen, en iemand heeft het me een paar keer moeten uitleggen, en toen viel ineens het kwartje

Ik denk dat het ook dialect is. Ik ben er zelf ook niet heel goed in hoor. Ik vind het juist vaak gek dat mensen woorden helemaal verkeerd schrijven, daar ben ik zelf dan wel beter in (denk ik).

Ik denk dat het ook veel met luiheid heeft te maken. Ik irriteer me er mateloos aan.

Een vriendin stelt vaak een vraag als: 'Wie gaat er mee na het strand?' Mijn antwoord is steevast: 'Waar wil je heen NA het strand dan?' Maar ze leert het niet.

Ik denk dat het ook veel met luiheid heeft te maken. Ik irriteer me er mateloos aan.

Een vriendin stelt vaak een vraag als: 'Wie gaat er mee na het strand?' Mijn antwoord is steevast: 'Waar wil je heen NA het strand dan?' Maar ze leert het niet.

haha had niet van jou verwacht!
Haha ja dat zeg ik dan ook wel eens!

Shy tijdens het inlopen van je schoenen lopen ze vaak iets uit. Om de zin lekker vaag te houden.

Oke dus je loopt ze uit in plaats van in haha

De schoen loopt uit als in wordt op sommige plekken wat groter maar jij loopt ze in.

Shy, wat mij echt heeft geholpen met een d of een t o het einde is het werkwoord lopen. Dus vervang het woord waar je over twijfelt door lopen. Dus bijvoorbeeld 'vervang het woord waarover je loopt door lopen' hier schrijf je loopt duidelijk met een t, dus is twijfelt ook met een t! Snap je 'm? Toen dit kwartje bij mij viel is mijn leven voorgoed veranderd (hier is veranderd een voltooid deelwoord dus gaat dat werkwoord lopen niet op)

Doe je 'hij verandert steeds meer' kun je wel weer lopen gebruiken om te testen 'hij loopT steeds meer'

Smurfen werkt voor mij nog beter, nooit kromme zinnen, want dat woord smurf je overal gemakkelijk tussen