Welkom op Zeg maar Yes!

Nu we toch bezig zijn...wat is het meest gulle dat jij hebt gedaan?

Nu we toch bezig zijn...wat is het meest gulle dat jij hebt gedaan?

Jij?

Poeh... Daar moet ik even goed over nadenken. Ik ben sowieso heel gul, al zeg ik het zelf. Ik geef dingen altijd graag weg. Zo hebben we veel meubels zomaar weggegeven. Geef ik kleding vaak weg. Kunnen mensen hier altijd blijven eten. Eens bedenken of er iets met kop en schouders bovenuit steekt...

Ik heb niet echt iets, helaas bedenk ik me achteraf altijd dat ik wel iets had kunnen doen. Ik geef wel veel weg, geef snel rondjes en trakteer snel, maar ik weet niet of dat echt gul is. Ik bedoel, soms geef ik dingen weg uit gemak, net als trakteren; even snel betalen is gewoon makkelijker...

Van mezelf uuuuh ik zou graag guller willen zijn bij een vriendin die het minder breed heeft. Maar omdat ze een echte Dagobert Duck is en heel knieperig is, zorgt dat ervoor dat ik minder gul ben. Ze gunt mij ook niks. Terwijl ik echt wel weet dat ze het soms zwaar heeft.

Ik denk dat veel mensen dat moeilijk te beantwoorden vinden omdat wij als 'gevers' dan eerder gaan denken in de waarde van geld, terwijl 'ontvangers' juist misschien een veel kleiner gebaar wat we deden veel guller vonden.
Edit: sowieso ben ik gul, maar veel specifieke voorbeelden alweer vergeten (die de ontvanger misschien juist weer onthouden heeft vanwege het gebaar).

Ik vind dat erg lastig om van mezelf te zeggen.
Een aantal jaar geleden heb ik wel een paar klasgenoten van de basisschool erg blij gemaakt met de opname van de musical uit groep 8. Als een van de weinigen had ik daar de beelden van en had deze van video op dvd laten zetten. Voor een aantal klasgenoten heb ik toen gratis en voor niets kopietjes gemaakt. Ze waren dolgelukkig met dat stukje jeugdsentiment.

Maar of dit nu onder gul valt?

Een tas met sportkleding aan een forumster gegeven.

Ik hou altijd wel van kleine cadeautjes geven; bosje bloemen, doosje chocola, betalen als ik met iemand ergens ga lunchen ofzo.
En ik heb al mijn babyuitzet gratis weggegeven aan mensen die het goed konden gebruiken (al is dat ook wel een beetje makkelijkheid, want ik hou er niet van om alles uit te zoeken en los te gaan prijzen enzo)

Dat heb ik ook bazinga...impulsief reageren lukt mij vaak niet. Daardor ben ik ook minder gul misschien. Ik denk teveel na.
Wat ik mij kan bedenken:
-mijn ouders hebben 2500 bij de IB geleend destijds, en ik wilde na het afstuderen snel van die schuld af (stond op mijn naam). Mijn ouders konden het niet meteen ophoesten, dus heb ik de helft betaald en aangegeven dit niet meer terug te hoeven.
-we hebben een naast familielid veel spullen en kleding gegeven, toen ze naar NL kwam met kids en slechts 2 tassen.
-laatste weken hebben we met regelmaat mensen aan de deur gehad, die gratis kinderschoentjes oid kwamen ophalen nav FB weggeefhoek. En wij waren er mooi vanaf.

Ik vind dat heel lastig te beantwoorden omdat sommige dingen voor mijn gevoel normaal zijn. Zo heb ik voor het laatst een lunch betaald voor mijn vriend en een etentje voor mijn moeder.
Als ik dan iets moet noemen wat ik misschien gul zou noemen, zijn het de spulletjes die we aan onze allochtone buren hebben gegeven. Ze kwamen hier met helemaal niks en toen heb veel dingetjes uit mijn inrichting getrokken om hun huisje wat aan te kleden

Ik heb al mijn babyspullen inclusies kamertje etc etc aan mijn zus gegeven. Echt van kruik tot badje en noem t maar op. Ze moesten denk ik alleen zelf nog een kinderwagen kopen.
Ze heeft ook een zoontje dus alles schuif ik door nu.

Ik heb eens een grote doos vol met sinterklaascadeautjes bij mijn ouders voor de deur gezet.
Ik woonde al een paar jaar op mezelf, maar mijn broers woonden nog thuis.
Mijn ouders hadden het toen even heel zwaar qua financien.
Ik heb de doos voor de deur gezet, heb aangebeld en ben hard weggerend.
Het grappige was dat ze heel lang geen idee hadden van wie de cadeautjes kwamen.
Een hele tijd later toen het weer ter sprake kwam was het van: Of heb jij dat gedaan!!
Ja..

Ik kwam op het consultatiebureau tegelijkertijd met iemand die hier in de straat woont. We raakten aan de praat en hun hebben een tweeling, net zo oud als mijn zoon. Hun zijn vluchtelingen en wonen nu met z'n 4en in een 2kamer appartement en hebben maar rond te komen met een erg klein bedrag (iets wat wij per week besteden, daar moeten hun een maand mee doen) en dat dan met een tweeling!
Zij kon geen borstvoeding geven en ik had het zo met hun te doen, in het gebrekkig Nederlands ben ik heel veel van hun te weten gekomen. Ik kwam ze laatst tegen bij de Lidl en heb spontaan een pak luiers gekocht voor hun en in de winkel ernaast een doos flesvoeding. Hun zoontjes zijn kleiner dan mijn zoon dus ze krijgen van mij kleding te leen (niet de hele dure die wij hebben gekregen maar bijvoorbeeld kleertjes van de Zeeman en de Hema), past het hun ook niet meer, dan geeft ze het weer terug en krijgt ze weer een paar nieuwe setjes mee. Niet heel veel setjes maar een stuk of 5-6 zodat ze wat extra aanvulling heeft op de 4 setjes die ze heeft (4 setjes samen dus niet voor ieder kind).

Als bedankje kreeg ik laatst een lekkere pan met eten, echt iets uit hun land. Dat vind ik dan weer heel leuk want zo leer ik ook eens wat andere smaken kennen. Ondanks dat hun erg weinig te besteden hadden, konden ze dit terug geven dus dat vond ik wel mooi.

Ik verras iemand graag zomaar of als bedankje voor bijvoorbeeld oppassen met een kleinheidje. Een tijdschrift, een bijzondere fles wijn, iets leuks voor in huis, iets handigs voor in de keuken, enz.

Mijn zusje heeft het niet breed, ze leven momenteel in de bijstand. Toen ze zwanger was kregen ze heel veel babyspullen, nu nog gaat alle kleding van N. naar mijn nichtje toe. Ook krijgen ze geregeld wat leuks of nuttigs van ons en kunnen ze altijd geld lenen (kleine bedragen, groot hebben we zelf helaas ook niet).

Ik kwam op het consultatiebureau tegelijkertijd met iemand die hier in de straat woont. We raakten aan de praat en hun hebben een tweeling, net zo oud als mijn zoon. Hun zijn vluchtelingen en wonen nu met z'n 4en in een 2kamer appartement en hebben maar rond te komen met een erg klein bedrag (iets wat wij per week besteden, daar moeten hun een maand mee doen) en dat dan met een tweeling!
Zij kon geen borstvoeding geven en ik had het zo met hun te doen, in het gebrekkig Nederlands ben ik heel veel van hun te weten gekomen. Ik kwam ze laatst tegen bij de Lidl en heb spontaan een pak luiers gekocht voor hun en in de winkel ernaast een doos flesvoeding. Hun zoontjes zijn kleiner dan mijn zoon dus ze krijgen van mij kleding te leen (niet de hele dure die wij hebben gekregen maar bijvoorbeeld kleertjes van de Zeeman en de Hema), past het hun ook niet meer, dan geeft ze het weer terug en krijgt ze weer een paar nieuwe setjes mee. Niet heel veel setjes maar een stuk of 5-6 zodat ze wat extra aanvulling heeft op de 4 setjes die ze heeft (4 setjes samen dus niet voor ieder kind).

Als bedankje kreeg ik laatst een lekkere pan met eten, echt iets uit hun land. Dat vind ik dan weer heel leuk want zo leer ik ook eens wat andere smaken kennen. Ondanks dat hun erg weinig te besteden hadden, konden ze dit terug geven dus dat vond ik wel mooi.

Wat lief van jou!