Welkom op Zeg maar Yes!

Ik vraag me af, eigenlijk doordat BabyBoy in haar reacties en onderschrift zo trots is op 'haar' stad, of jullie dat ook zo ervaren.

Ik heb dat eigenlijk helemaal niet. Ik vind mijn woonplaats niet iets over me zeggen en ik ervaar al helemaal geen trots. Nu is het wel zo dat er woonplaatsen zijn waar ik echt niet wil wonen, omdat ik ze niet bij me vind passen. Ook wil ik per se niet in vinexwijken wonen (zal je zien dat ik er in de toekomst ooit terecht kom, oh ik hoop het niet). Wel, vond ik het heel erg leuk om in Amsterdam te wonen. Op mijn 16e had ik bedacht dat ik moest vluchten uit de 'ons kent ons' cultuur en meer wereldwijs moest worden. Daar vond ik Amsterdam geschikt voor en ik was misschien ook best wel een beetje trots dat ik daar helemaal alleen was gaan wonen en een leven had opgebouwd (uiteindelijk bestond 80% van mijn vriendengroep dan wel weer uit Brabo's, die zoeken elkaar misschien toch wel weer op). Ik voelde me wel altijd import en absoluut geen Amsterdammer. Zo tot zover mijn bijdrage Ben benieuwd hoe het bij jullie is.

Wat je schrijft over Amsterdam is voor mij wel heel herkenbaar.
Ik vond het super stoer dat ik het in m'n eentje aandurfde om naar de grote stad te vertrekken.
Nu, 8 jaar later zou ik niet meer weg willen.

Oorspronkelijk kom ik uit Friesland. Prima voor een weekendje en ik kan er ook best op afzeiken, maar als een niet-Fries aan 'mijn' stad komt en commentaar geeft, schiet ik keihard in de verdediging haha.

Verder heb ik ook echt wel een paar plaatsen waar ik absoluut, nooit van m'n leven gevonden wil worden.
Rotterdam staat in dat lijstje op eenzame hoogte...
Vrienden van ons wonen daar en elke keer als we daar zijn denk ik echt: nee nooit! Een beetje wat jij met een Vinex wijk hebt AnnaK ;)

Leuk topic! Ik heb op verschillende plekken in NL gewoond, van klein dorpje tot nu 'grote' stad. Een stad kan ik mijzelf beter mee identificeren qua mentaliteit, maar trots voel ik niet zozeer. Wel blij dat ik in A'dam zo'n fijn plekje heb, met in de zomer het leukste terras van de stad! ----> vind ik zelf dan he. ;-)

Ooh La La, dat heb ik ook met Rotterdam! Bah!

Ik woon niet op een hele bijzondere plek, ik voel me hier niet vreselijk thuis of iets.

Het stadje waar ik 18 jaar heb gewoond ga ik wel graag heen, maar ik voel me er verder niet mee verbonden.

Ik kom uit een stad. En wat mij opvalt is dat de mensen die hun stad zo ophemelen zoals bb dat doet vaak wat lager opgeleid zijn. En wat oh la la zegt herken ik ook wel een beetje hoor. Het is vooral dat mensen vooroordelen hebben en je dan in de verdediging schiet.

Ik ben opgegroeid in een mega klein dorpje, waar geen supermarkt te vinden is, de boodschappenwagen een keer in de week voor de deur stopt en waar iedereen elkaar begroet. Iedereen weet alles over elkaar, verschrikkelijk. Ik ben daarna met mijn man naar Eindhoven vertrokken. Die stap was in mijn ogen gigantisch. Opeens woon je midden in de stad, waar je niets weet van/over elkaar en waar de buurman je niet eens begroet. Ik moet eerlijk bekennen dat ik mij er niet altijd even veilig voelde. Wanneer ik bv op een werkdag naar mijn auto liep kwam ik standaard langs zwervers, die mij dan weer aanspraken. Of wanneer ik op een zaterdagavond langs een grote groep jongeren moest lopen, kreeg ik het wel even benauwd. Nu woon ik in een groter dorp. We hebben een station, meer dan genoeg winkels, toch dat ons kent ons gevoel, maar toch anders. Ik zou nergens anders willen wonen.

Ik wil absoluut niet in Helmond wonen. Rotterdam staat trouwens ook in mijn 'daar wil ik absoluut niet wonen lijst', maar dat is eigenlijk nergens op gebaseerd, behalve dan misschien op het accent, want ik ben er maar een keer geweest en dat was toen het al donker was. Ik heb daar toen gegeten bij Ivy, maar dat heet nu anders. Dat was erg lekker (chefkok is een Brabander haha).

Ik woon in in een kleine tot middelgrote plaats en hoewel ik er geboren ben, heb ik er niets mee en voel ik me er niet bijzonder thuis. Ik geloof dat er ook wel wat vooroordelen zijn over de inwoners van de plaats en provincie waar ik woon, maar ik vind mezelf niet lomp/boers etc. Ik zou weer niet in de randstad willen wonen.

Tijdens mijn studententijd heb ik een tijd in Groningen gewoond, als ik daar weer ben, voelt dat toch vertrouwd, maar nu hoef ik er niet meer te wonen en datzelfde geldt dus voor grote steden in de randstad. Geef mij maar een iets rustigere plaats, maar het liefst wel met alle voorzieningen.

Ik woon in Rotterdam, maar voel mezelf geen Rotterdammer. Ik vind het een geweldige stad, maar ik kom hier niet vandaan, ik woon hier pas een jaar of tien. Ik vind het ook altijd vreemd als mensen zich heel erg gaan identificeren met de stad waar ze wonen, terwijl ze er helemaal niet vandaan komen.
Ook zie ik mezelf wel op meerdere plaatsen wonen. Liever een stad dan een dorp: omdat ik hou van de afwisseling en diversiteit van de stad, en ook praktisch, omdat ik geen auto rijd, en dan heb je op het platteland weinig te zoeken.
Echt plekken waar ik nooit zou willen wonen heb ik niet denk ik. Al trekt het zuiden van NL me niet erg; maar dat komt omdat ik er maar weinig ben geweest en er nauwelijks mensen ken. Verder heb ik vrienden en familie in hele verschillende delen van NL en zie ik overal wel iets leuks.

Ik voel me geen Amsterdammer, ik woon er nu een jaar of 8 geloof ik en heb het er erg naar m'n zin. Ik zou ook wel in Rotterdam (paar jaar gewoond) of Utrecht willen wonen. Of in Haarlem. Of een dorp dat dicht tegen een grote stad aan ligt. Ik wil nooit meer naar een dorp met dorpse, narrowminded mensen. Daar heb ik genoeg van kunnen genieten toen ik jong was.

Ik ben heel vaak verhuisd en mede daarom heb ik me dit ook vaak afgevraagd. Identificeer ik me met een plek en zo ja, waarom en hoe. Voor mij was en is het altijd belangrijk geweest dat ik plezier uit een woonplaats haalde. Ik moet er rond kunnen lopen, om me heen kijken en denken Ja dit vind ik leuk. In Den Haag genoot ik van de architectuur. In Amstelveen miste ik dat heel erg. Ik miste inderdaad de identiteit van de stad. Het had wel een oud dorpscentrum maar daar had ik weinig mee, en het nieuwe centrum was praktisch en fijn qua winkelen maar ik miste de prettige band die ik met een woonplaats blijkbaar wel hebben. Misschien komt het ook omdat ik nooit bewust heb gekozen om daar te gaan wonen maar het kwam omdat m'n vriend daar al woonde. Het heeft ook heel lang geduurd voordat ik alle wegen daar een beetje snapte, terwijl ik daar normaliter veel beter in ben.

Toevallig moest ik gisteren nog denken dat ik feilloos ben over gegaan naar m'n huidige woonplaats. Ik ken het nu al beter dan m'n vorige woonplaats, qua straten al beter dan m'n vriend op sommige plekken, terwijl hij hier praktisch opgegroeid is. Ik haal veel plezier uit het feit dat het een dorp is, net zo'n dorp als waar ik ben opgegroeid. Met veel winkels en voorzieningen, dichtbij een stad, maar wel een dorps gevoel. Ik word blij als ik de buurtsuffertjes lees, als ik door de winkelstraat loop en nu al een favoriete bakker, slager en wijnwinkel heb, als ik langs de bibliotheek loop en bedenk dat ik daar hopelijk later met kindjes ga komen. Dan denk ik Ja, dit precies wat ik wilde, zo'n dorp. Daar pas ik bij, dat klopt gewoon bij hoe ik ben. Toch dichtbij een stad met veel leuke winkels, de stad die ik nu al goed ken en toch dat dorpse gevoel. Ik identificeer me nog niet in de zin van dat ik echt een rasechte H'er ben, immers woon ik er pas drie maanden maar het klopt wel gewoon en voel me al heel erg thuis, eigenlijk heeft het me amper moeite gekost. Dat vind ik heel erg fijn.

Ik woon met plezier in een groot dorp vlakbij Utrecht. Er zijn genoeg winkels, kroegjes, restaurants en met 8 minuutjes ben je met de trein in Utrecht.
Toch wil ik hier niet blijven wonen, er heerst ondanks dat het een groot dorp is toch wel een 'ons kent ons' mentaliteit. Ik vind het allemaal iets te burgerlijk. Ook zijn er veel vinexwijken, zelf woon ik in het oude gedeelte, het gedeelte wat ik het mooiste vind.

Over een aantal jaar hopen mijn man en ik toch echt de stap te maken om naar Amsterdam te verhuizen. Of Landsmeer bijvoorbeeld. Ik ben er geboren en heb er een aantal jaar gewoond, ik voel me daar gewoon echt thuis.

Ik ben erg trots op waar ik vandaag kom. Woon in een stad vlakbij Utrecht, die door de inwoners altijd liefkozend het stadje wordt genoemd en wil hier oprecht nooit meer weg. Mijn vriend en ik hebben zo'n 10 jaar geleden een zijstap gemaakt naar een stad ernaast, omdat de huizen in "mijn stadje" niet betaalbaar zijn voor starters. Na ongeveer 2,5 jaar toch een huis kunnen kopen in een geweldige wijk met goede voorzieningen. Het huis is klein, maar groot genoeg voor ons 4-en en we zitten op een strategische goede plek. Ook onze familie en vrienden zijn echte IJ-ers en we wonen allen dicht bij elkaar.

Overigens wonen hier erg veel mensen die nooit meer weg willen. Veel klasgenoten van vroeger komen ook altijd weer terug als ze gaan settelen. Koningsdag is hier ook altijd één grote reünie; met zijn allen op het grote plein in het stadje, muziekje, drinken en veel gezelligheid met als afsluiter vuurwerk. Nee ik wil hier nooit meer weg!

Ik woon in een dorpje in Brabant en ik vind het heerlijk hier. Ik heb hiervoor in een ander dorp gewoond maar daar kon ik gewoon niet aarden. Hier wel maar dat komt denk ik ook doordat ik hier mijn familie heb wonen en ik de weg weet. En hier ben ik ook geboren. Het is niet echt dat ik trots ben op dit dorp maar ik vind het wel een mooi dorp. We hebben alles hier behalve een station. En dat vind ik soms wel jammer.

Ik woon in de "hoofdstad" van Europa, inmiddels al 9 jaar. Ik voel me nog steeds geen local, ik heb het gevoel dat het juist mijn Nederlandse identiteit heeft versterkt. Ik verdoe mijn tijd graag met het ophemelen van NL met mijn nederlandse vriendinnen hier. Wij kunnen echt u-ren praten over de Hema, de AH, de fietspaden in NL, dat Nederlanders zo lekker duidelijk communiceren, vrolijk(er) en goedlachser zijn, haha! We zien gewoon de slechte dingen in NL niet meer en kunnen ook niet zo goed meer relativeren Maar los van dit alles, wil ik niet meer terug naar NL, ik voel me hier thuis, ben hier gelukkig, en doe (in mijn ogen) het mooiste werk dat er is.

Haha carrie wat grappig ik vind iedereen hier juist heel erg op zichzelf.

Haha carrie wat grappig ik vind iedereen hier juist heel erg op zichzelf.

Oh haha echt? Hmm. Jij woont er niet zo heel lang, toch? Ik woon er met tussenpozen ruim 20 jaar en ja dan ken je zo'n beetje iedereen.

Ik voel mezelf echt een Nijmeegse haha. Opzich ook niet gek want ik ben er geboren en nooit weggeweest. Heb ooit een paar weken in Amsterdam op kamers gezetenmaar wilde het liefste elke dag naarhuis. Dat kan trouwens ook komenomdat ik al samenwoonde met mijn vriend en ik me echt super alleen voelde in Amsterdam.

Afgelopen zomer hebben we op het huis van Harri en veiend gepast en dat was wel mega leuk! Toch waren we beide wel weer blij dat we die mega drukte achter konden laten haha. Vooral mijn vriend wordt paranoia van overal toeristen.

Een dorp zou ook echt niets voor ons zijn. Wil wel in 15 min fietsen in het centrum van een leuke stad zitten. Waarschijnlijk blijven wij dus gewoon lekker in Nijmegen of verkassen naar Arnhem (goedkopere huizen in de stijl waar wij verliefd op zijn). Ik voel trouwens ook 0 haat t.o.v. Arnhem (die stomme en overdreven voetbaldingen altijd.

Heb echt veel te snel getypt op mijn telefoon haha. Sorry voor de fouten en spaties.

.

Haha carrie wat grappig ik vind iedereen hier juist heel erg op zichzelf.

Oh haha echt? Hmm. Jij woont er niet zo heel lang, toch? Ik woon er met tussenpozen ruim 20 jaar en ja dan ken je zo'n beetje iedereen.

Jullie maken me nieuwsgierig! Het lijkt erop dat jullie wonen waar ik zo'n 20 jaar heb gewoond.

Ik woon nu in U. en dat bevalt ontzettend goed! Maar verder zie ik het vooral als een leuke woonplaats, lekker centraal en alles bij de hand, dan dat ik ooit zou gaan praten over 'mijn stadje' o.i.d.

Ik kom uit Amsterdam, geboren en getogen. Ik heb daarna in Hilversum, Steenwijk en Amersfoort gewoond (en tussendoor nog een half jaar in Paraguay) en binnenkort verhuis ik naar Dordrecht.

Ik probeer nog steeds uit te vinden wat ik nou met mijn woonplaatsen heb, wat mijn relatie is tot de plaatsen waar ik woon en hoe belangrijk het is. In Hilversum (wat een dorp is) heb ik me heel erg thuis gevoeld, ik had het naar mijn zin, leerde snel mensen kennen en voelde me er thuis. In Steenwijk heb ik me doodongelukkig gevoeld, ik voelde me een vreemde eend in de bijt, kon er maar niet aan wennen dat je voor bijna alles met de auto moest, dat het centrum weinig voorstelde en hoewel ik er gewerkt heb en op die manier wel mensen heb leren kennen heb ik er nooit vrienden gekregen.
In Amersfoort voel ik me oké, maar ik merk dat ik Amsterdam nog steeds mis. Ik vind Amersfoort zo aangeharkt en keurig en er rijd geen tram. Ik woon er nu zo'n 8 jaar en ik voel me er wel thuis langzamerhand, ken een hoop mensen daar en heb het er naar mijn zin. Nadat A. overleed heb ik ook gezegd dat ik gewoon daar zou blijven wonen, al waren we er voor hem naar toe gegaan.

En toch zeg ik nu bijna zonder blikken of blozen alles op om naar mijn vriend in Dordrecht te verhuizen. Ik vind het wel een beetje lastig, ik wilde in Amersfoort blijven om daar wat op te gaan bouwen. Maar ik ben nog niet echt zo ver geworteld in Amersfoort dat ik er nooit meer weg wil. Ik ga wel gewoon in Dordrecht verder bouwen.

Kortom, ik heb los-vast relaties met de plaatsen waar ik woon. Ik ga overal heen en toch kan ik niet overal zonder meer aarden. Mijn woonplaats is dus zeker belangrijk voor mij en dat heeft denk ik ook veel te maken met of ik er wel pas, of ik er wel tussen pas. Ik ben benieuwd hoe dat in Dordrecht zal zijn, ik heb wel het gevoel dat het een stuk minder aangeharkt is, dat vind ik wel prettig.

Ik zal altijd een beetje Amsterdammer blijven denk ik en ik heb in de tijd dat ik daar woonde ook altijd wel trots gehad dat ik daar vandaan kwam. Gewoon een beetje, je weet wel, fan zijn van Ajax en vinden dat de wereld bestaat uit Amsterdam. Maar mijn moeder en sommige vrienden vinden dat ik geëmigreerd ben sinds ik weg ben uit Amsterdam en ze snappen er niets van dat ik daar niet meer woon.

Haha carrie wat grappig ik vind iedereen hier juist heel erg op zichzelf.

Oh haha echt? Hmm. Jij woont er niet zo heel lang, toch? Ik woon er met tussenpozen ruim 20 jaar en ja dan ken je zo'n beetje iedereen.

Klopt inderdaad. Sporten doe ik zelf in 3 en in de zomer dan in N. Dus dat speelt misschien ook mee. En ik kom uit een dorp in een stad dat was pas echt ons kent ons.

Ik woon hier al heel mijn leven en ik vind het geweldig! Ik hou echt van mijn west-brabants stadje.
Voor een jaar studeer ik in Amsterdam en ik vind het echt vreselijk daar. Die drukte, al die mensen nee echt niks voor mij.