(Heel) vroeg onderweg / donker
Doordeweeks vind ik het niet zo erg, dan zit ik vaak met een hoop mensen in de bus, en zit ik dus niet alleen op het perron op de tram te wachten, maar in het weekend, zoals vanmorgen, is het echt uitgestorven en voel ik me niet op mijn gemak. Het perron is onder de grond, en ik moet daar gemiddeld 10 minuten wachten. Daarna moet ik op het station, ook doodstil, wachten op het perron, ook zo'n 10 minuten en vervolgens zit ik eigenlijk alleen in de metro. Ik ben niet bang aangelegd, maar het voelt toch niet helemaal fijn! Vanmorgen moest ik vervolgens nog een kwartier naar mijn werk toe lopen, in het half donker, door een wijk waar ik het niet zo heel erg fijn vindt, ik heb dus mijn vriend gebeld (die sliep) om toch het idee te hebben dat ik er niet helemaal alleen liep.
Hebben andere mensen dit ook wel eens, en hoe ga je daarmee om? Of door het gewoon te doen? Heel vaak vindt mijn vriend het zielig dat ik zo ontzettend vroeg weg moet, dus hij brengt me meestal, maar dat vind ik ook zielig.



