Welkom op Zeg maar Yes!

Ik zit nu op een station te wachten om over te stappen. Toen kwam er zonet een man naar me toe met de vraag of ik alsjeblieft iets kon missen. Hij moest namelijk terug naar Amersfoort (zo'n twee uur hier vandaan), en hij had geen geld.

Ik was de enige op het perron verder dus uit zelf bescherming heb ik direct gezegd dat ik geen cash heb. Heb ik wel, maar ik durf m'n portemonnee niet te pakken, zo in m'n eentje ben ik te kwetsbaar.

Maar eigenlijk is dat toch stom. Wat als die man nou eens oprecht is? Wat als ik in zo'n situatie zou zitten, echt geen geld meer om thuis te komen en iedereen poeiert je af. Ik denk dat er maar weinig mensen zouden zijn die echt geld geven. Is dat eigenlijk niet erg?

Ik geef dan niks omdat ik bang ben voor mijn eigen veiligheid, wat een verstandige keuze is lijkt me. Maar toch zou ik eigenlijk gewoon wél eens iemand zou willen helpen. Gewoon eens in de goedheid van de mens geloven en als ik iemand daarmee thuis krijg, is dat fijn. Hoe vaak ik wel niet met nog maar een tientje op zak heb gereisd en als ik dan ergens in de penarie was gekomen had ik t misschien ook zo op moeten lossen door te vragen aan mensen. Had ik dan ook geen geld gekregen? Ligt dat aan het feit dat het een man is die het vraagt? Durf je te gokken dat zoiets oprecht is of niet? Anderzijds wat doet die kerel hier als ie al geen geld had?

Wat zou jij doen? En wat is de reden als je geen geld geeft? Of wat is de reden dat je het juist zou wel doen?

Ik heb wel eens geld gegeven aan iemand die erom vroeg. Het kwam toen eigenlijk niet echt in me op dat het onveilig was om mijn portemonnee te pakken. Ik heb mijn tas ook los aan mijn schouder, als iemand me zo in het openbaar wil beroven dan pakt hij vast wel mijn hele tas.

Ik zou waarschijnlijk precies hetzelfde als jij gereageerd hebben, zeker als er niemand anders in de buurt was. En me dan achteraf afvragen of ik niet toch geld had moeten/kunnen geven, of ik mezelf dan niet beter had gevoeld. Maar dan is het dus al te laat ;-)

Geld geven doe ik niet, ik vertrouw dat niet zo. Ik heb het wel vaker in de trein gehad dat mensen met die vraag naar me toe kwamen, maar ben er nog nooit op ingegaan. Wat ik wél zou kunnen doen als een dak- of thuisloze mij bijvoorbeeld om geld vraagt, dat ik een broodje of een warme koffie of thee voor ze zou kunnen kopen. Ik help liever met spullen.

Edit: ik moet trouwens ook eerlijk zeggen dat ik liever ook geen geld geef of uitleen aan bekenden.

Ik vind dat wel lastig hoor. In hoeverre kan je inschatten of het oprecht is?

Ik had laatst zoiets: ik liep in de stad en een man vroeg me om wat kleingeld want 'hij had enorme honger en geen geld om iets te kopen'. Ik had toevallig net een broodje bij bakker Bart gekocht, dus ik gaf hem dat broodje en dacht dat hij daar heel blij mee zou zijn, Hij smeet het broodje op de grond, liep boos weg en riep nog wat na. Dus... honger?

nee dat zou ik niet doen. Wel bijvoorbeeld aan de kassa wanneer mensen iets te weinig bij hebben maar niet zo op een station. Hij wil met de trein dus snapt vast wel dat dat geld kost.

nee dat zou ik niet doen. Wel bijvoorbeeld aan de kassa wanneer mensen iets te weinig bij hebben maar niet zo op een station. Hij wil met de trein dus snapt vast wel dat dat geld kost.

Ja ik neem aan dat hij dat idd wel snapt. Anderzijds kan er zoveel aan de hand zijn. Wat als jouw tas gestolen wordt met je portemonnee en je mobiele telefoon er in. Hoe kom je dan ooit thuis als je ergens anders bent? Uiteindelijk zou ik ook geld gaan vragen uit wanhoop. Dan is het maar hopen dat iemand zo lief is het voor me te betalen.

Ik ben op zich onwijs wantrouwend, ik zal niet snel uit mezelf iemand zoiets geven. Inderdaad omdat ze toch liegen en er iets anders van kopen, maar nog meer uit zelf bescherming. Maar eigenlijk vind ik dat soms best erg. Weet jij veel wat voor verhaal er achter zit en wat iemand beweegt zoiets te vragen. Maar uit instinct zeg ik dan toch nee.

Eens met Marin, je tas kan wel gestolen zijn en je kan wel snel naar huis moeten. Ik zou dan inderdaad ook hopen dat iemand me wil helpen.

Ik neem niet aan dat iemand bewust zonder geld van huis gaat en daar om geld gaat vragen voor een kaartje.

Wanneer mijn tas gestolen zou zijn zou ik dat wel erbij zeggen, dat kan natuurlijk nog gelogen zijn maar oke.

Ik zat er net nog eens over te denken en ik zou echt veel eerder geld aan een vrouw geven dan aan een man. En jullie? mannen vertrouw ik nog minder hahaha ( in dit soort situaties)

Ik zou ook geen geld gegeven hebben. Vooral niet als ik helemaal alleen zou zitten. Zo meteen pakt hij hij mij portomenee ook uit mijn hand en heb ik niks meer.

Bovendien kun je volgens mij best wel iets regelen met de ns als er echt iets aan de hand geweest was. Je moet dan toch melden dat je bestolen bent enzo dus dan valt er vast wel iets te regelen.

Ik zou het dus niet vertrouwen.

Nee dit zou ik zelf niet doen. Ook vanwege veiligheid maar anderzijds ook omdat ik het niet nodig vindt.

Zelf zou ik in zo'n situatie gewoon met de trein naar huis gaan en de boete voor lief nemen. No way dat ik anderen om geld vraag. Kan er trouwens ook een boete voor krijgen, bedelen. Niet dat zo'n man die die geen kwade bedoelingen is nou een bedelaar is, maar ik zou het nooit doen.


Als iemand nou midden in de nacht ergens zou staan en er geen openbaar vervoer meer rijdt en echt niet naar huis kan zonder geld voor een taxi, zou ik er misschien wel over nadenken.

Ik heb weleens voor deze situatie gestaan. Mijn ex en ik liepen in Rotterdam even over straat om wat lucht te scheppen toen onze jongste dochter daar op de IC lag. Een jonge man van rond de 35 sprak ons aan en vertelde dat hij er net achter was gekomen dat hij zijn portemonnee verloren was, of gestolen was. Dat hij dringend naar huis moest met de trein omdat zijn vrouw ziek thuis zat met hun kinderen. Wij zijn toen even met hem meegelopen naar het station en hebben zijn treinkaartje voor hem betaald. Ik zou namelijk ook erg blij zijn als ik in zo'n situatie geholpen zou worden.

Ik heb eens een keer 2 euro gegeven aan een man bij het station die aangaf net niet genoeg te hebben voor de bus. Vervolgens fietste hij de andere kant op (bij het station vandaan)... misschien iets te naïef van mij. En gevaarlijk kan het inderdaad ook zijn, daar had ik niet eens zo bij stil gestaan (er waren wel meerdere mensen in de buurt maar ja, wat zegt dat). Ik denk dat ik het een volgende keer niet weer zo snel zou doen.

nee zou ik niet doen

Ik heb weleens voor deze situatie gestaan. Mijn ex en ik liepen in Rotterdam even over straat om wat lucht te scheppen toen onze jongste dochter daar op de IC lag. Een jonge man van rond de 35 sprak ons aan en vertelde dat hij er net achter was gekomen dat hij zijn portemonnee verloren was, of gestolen was. Dat hij dringend naar huis moest met de trein omdat zijn vrouw ziek thuis zat met hun kinderen. Wij zijn toen even met hem meegelopen naar het station en hebben zijn treinkaartje voor hem betaald. Ik zou namelijk ook erg blij zijn als ik in zo'n situatie geholpen zou worden.

Wat lief en goed van jullie. Scheelt misschien ook dat je ex bij je was. Dat voelt al veiliger. En een kaartje voor hem kopen ipv geld geven is ook heel slim.

Ja dat scheelde misschien wel ja. En ook de omstandigheden. Het was koud, het waaide loeihard, we stonden op het punt om mogelijk ons kind te gaan verliezen. Het allerminste wat we toen konden doen was deze man veilig naar huis brengen door een treinkaartje voor hem te kopen. Zodat hij weer warm en thuis was bij zijn vrouw en kinderen.

Ik zou ook niet zomaar mijn portemonnee trekken hoor.

Dat ligt heel erg aan de situatie en de persoon. Ik denk dat ik wel een beetje kan inschatten wanneer iemand een lulverhaal ophangt op echt oprecht geld nodig heeft om terug naar huis te komen. Ik heb wel een keer een kaartje voor iemand gepind toen bleek dat de kaartjesautomaat geen contacten aannam. Daar was het meisje in kwestie toen ook erg blij mee, andersom zou ik dat ook heel erg hebben gewaardeerd.

Ik zou het niet doen omdat ik als ik alleen in een grote stad, station ben toch wat bang ben dat het een valstrik is en ik zo meteen mijn portemonnee met bankpassen ed kwijt ben. Ik heb er ook altijd dubbele gevoelens bij. Is het echt of niet. Dus gaat me vooral dat ik nee zeg om niet mijn portemonnee te hoeven pakken. Ik heb ook wel eens gehad dat iemand met zo'n verhaal kwam en dan een euro vroeg onder het motto dat hij dan ook een bepaald aantal andere mensen zou vragen en dan uiteindelijk wel aan het bedrag zou komen. Stel dat ik los kleingeld bij me had zou ik het dan misschien wel doen ook al had ik het idee dat dit ook ene geoefend verhaal was. Stel dat in mijn eigen dorp iemand iets zou vragen dan zou ik wel geld geven.

Ik heb het zelf een keer in Barcelona gehad, eerste avond in de stad bij de fonteinshow, gewoon niet goed opgelet, geen geldbuidel bij dus portemonnee en bankpas kwijt en ook de Ov-kaart. Dus ik heb toen ook bij het metrostation om geld gevraagd omdat ik naar mijn hotel terug wilde. Voelde behoorlijk ongemakkelijk en kreeg ook een paar keer nee te horen, uiteindelijk 2 Nederlandse meiden die het poortje openden met hun metro-kaart en ben ik maar zwart meegereden omdat ik dat terugmoest. Maar geld kreeg ik niet en ook niet dat ze een vrij goedkoop metrokaartje voor me wilden kopen.

Ik heb het wel eens gedaan, geld gegeven voor een treinkaartje. Maar het is een veel voorkomende smoes onder daklozen waar je niet direct aan ziet dat ze dakloos zijn, of bij 'oplichters'.

*

Ik geef nooit geld. Ik ken teveel babbeltrucs.
Jammer voor de eerlijke mensen die wel echt in nood zijn.

Ik heb sowieso nooit contant geld, en zou het anders ook niet geven.

Ik heb bijna nooit contant geld bij me en zou t wss niet snel gedaan hebben. Zelfde met geld geven aan mensen die zeggen dat ze er een broodje voor halen. Ik geloof dat niet zo.
En tevens ben ik ook een grote schijterd want stel dat ik beroofd zou worden.