Welkom op Zeg maar Yes!

Wie is er nog meer trots op iemand anders?

Ik merk nu ineens hoe trots ik op mijn broer ben omdat hij morgen de marathon van New York gaat lopen. Als ik de foto's op facebook voorbij zie komen van het ophalen van zijn startbewijs en hoe stralend hij dan op de foto staat. Ben ik als kleine zusje wel trots dat hij zo een uitdaging aan gaat. Zeker omdat ik weet waar hij vandaag komt qua emotionele achtbaan.

Ik ben ook trots op mijn broer. Hij heeft een behoorlijke carrièrestap gemaakt en begint binnenkort bij de Tweede Kamer.

Ik ben super trots op m'n zus. Ze heeft door haar harde werken haar droombaan gekregen. Om dat te vieren neem ik haar daarom volgende week mee uiteten.

Ik ben trots op mijn broer(tje). Hij heeft zeer ernstige hersenvlies ontsteking gehad toen hij twee was. Volgens artsen zou hij altijd geestelijk beperkt blijven. Maar op zijn 22e is hij afgestuurd als co- piloot en is hij daarom in Turkije gaan wonen. Nu op zijn 26e is hij gezagvoerder en vliegt hij de hele wereld over. Ja, daar kan ik echt met een trots gevoel naar kijken. Vooral omdat hij ook iedereen zo versteld heeft doen staan.

Wat goed Toos!!

Wow Toos, het zit blijkbaar in de familie, stelletje doorzetters!

Ik ben heel trots op mijn moeder. Mijn vader is vijf maanden geleden overleden en haar leven stond de laatste jaren alleen maar in het teken van hem en zijn ziekte. Ze deed dat altijd met liefde, maar het betekende wel dat ze na zijn dood echt opnieuw een eigen leven moest opbouwen, ze had voor haar gevoel helemaal geen ritme/planning meer. Ondanks haar verdriet heeft ze zich ontzettend sterk getoond en heeft ze in korte tijd heel wat nieuwe (sociale) bezigheden gevonden.

Ik ben trots op mijn moeder, ondanks haar eigen ziekte staat ze nog steeds voor me klaar en als ik haar opbel vraagt ze altijd eerst aan mij hoe het met me is. Het is zo'n schat voor iedereen in haar omgeving. Ik sta er steeds weer versteld van hoe sterk ze is.

Ook ik ben trots op mijn lieve moeder. Ondanks dat ze ongeneeslijk ziek is, blijft ze positief en krachtig.

Wat zijn hier veel meiden met een ernstig zieke moeder, heftig hoor! Heel veel sterkte en een dikke knuffel voor jullie allemaal

...

Ook ik ben trots op mijn moeder.
Het was de zin waar ik dinsdag mijn toespraak bij de uitvaart mee afsloot.
Ik ken niemand zo volhardend, zo vol wilskracht en positiviteit als mijn moeder.
Terwijl ik dit typ.. kan ik gewoon niet geloven dat ze er niet meer is.

Mijn achternichtje loopt nu ook de marathon van New York, ze loopt voor KiKa.

Leuk Susan, mijn broer moet nog 7 km ongeveer. Net de 35 km gepasseerd.
Hij heeft geld ingezameld voor 'het vergeten kind'. Maar eerlijk gezegd, loopt hij vooral voor zichzelf. Hij heeft het 5 jaar geleden ooit gezegd en nu maakt hij het het waar.

Volgens mij zit zij nu op 25 kilometer. Knap hoor, ik doe het ze niet na.

Ik ook niet, ik was vorig jaar bij een 10km loop al verveeld.

Ook ik ben trots op mijn lieve moeder. Ondanks dat ze ongeneeslijk ziek is, blijft ze positief en krachtig.

Dit geldt voor mij inderdaad ook ..

Ook ik ben trots op mijn moeder, al dan niet van een wat andere aard. Zij is over een paar maanden gediplomeerd verpleegster. Ze heeft vier jaar lang keihard gestudeerd in een klas vol jonge jongens en meiden. Een dag school, vier dagen werken in het ziekenhuis. Heel veel leren, verslagen maken, presentaties geven.. elke dag was ze wel een paar uur voor school bezig. Nu nog overigens, al is ze er bijna. Ze heeft tegenslagen onderweg gehad, waaronder collega's die alles afkeurden en er alles aan deden haar maar niet te laten slagen. Maar op haar 54e heeft ze binnenkort een volledige, vierjarige opleiding afgerond. Iets wat ze uiteindelijk altijd gewild heeft. Ze heeft alvast voor na haar studie ergens anders een fijne baan aangeboden gekregen, waarbij ze zich weer verder gaat specialiseren in de neurologie. Ik ben trots!

Voor de meiden met zieke moeders en overleden moeders, jullie zijn terecht trots op jullie moeders! Wat een sterke vrouwen.

Wow, Parisienne, wat goed!

Ik ben heel erg trots op mijn zusje. Als tiener was ze behoorlijk lastig, dus we hielden ons hart vast. Nu is ze een sterke jonge vrouw met een vaste baan en een leuke vriend, vol wijsheid, en alles wat ze ten slechte gebruikte in haar puberteit, gebruikt ze nu ten goede. Aangezien ik haar sinds haar 15e grotendeels heb opgevoed, ben ik gewoon supertrots op haar.

Ik ben heel trots op mijn moeder. Mijn vader is vijf maanden geleden overleden en haar leven stond de laatste jaren alleen maar in het teken van hem en zijn ziekte. Ze deed dat altijd met liefde, maar het betekende wel dat ze na zijn dood echt opnieuw een eigen leven moest opbouwen, ze had voor haar gevoel helemaal geen ritme/planning meer. Ondanks haar verdriet heeft ze zich ontzettend sterk getoond en heeft ze in korte tijd heel wat nieuwe (sociale) bezigheden gevonden.

Dit had ik kunnen schrijven, alleen is mijn vader 2 jaar geleden overleden. ♡

Ook ik ben trots op mijn moeder, al dan niet van een wat andere aard. Zij is over een paar maanden gediplomeerd verpleegster. Ze heeft vier jaar lang keihard gestudeerd in een klas vol jonge jongens en meiden. Een dag school, vier dagen werken in het ziekenhuis. Heel veel leren, verslagen maken, presentaties geven.. elke dag was ze wel een paar uur voor school bezig. Nu nog overigens, al is ze er bijna. Ze heeft tegenslagen onderweg gehad, waaronder collega's die alles afkeurden en er alles aan deden haar maar niet te laten slagen. Maar op haar 54e heeft ze binnenkort een volledige, vierjarige opleiding afgerond. Iets wat ze uiteindelijk altijd gewild heeft. Ze heeft alvast voor na haar studie ergens anders een fijne baan aangeboden gekregen, waarbij ze zich weer verder gaat specialiseren in de neurologie. Ik ben trots!

En ook dit had ik kunnen schrijven. ♡
Wat hebben wij toch allemaal mooie mensen om trots op te zijn!