Welkom op Zeg maar Yes!

Wanneer doen jullie dat?

Als iemand zegt: "Je mag Amanda zeggen." Hoe ga je die persoon dan aanspreken? Met jij/je of u? Ook wanneer die persoon boven je staat?

Bij een voornaam hoort 'jij' voor mijn gevoel, dus ja.

Bij een voornaam hoort 'jij' voor mijn gevoel, dus ja.

+1

Bij een voornaam hoort 'jij' voor mijn gevoel, dus ja.

+1

+2

Als iemand zelf aangeeft dat je diegene met zijn/haar naam mag aanspreken, dan zou ik ook gewoon 'je' zeggen.
Wanneer dat nog niet is gezegd, dan houd ik 'u' aan (wanneer iemand ouder is en al helemaal wanneer diegene hoger in de rang is).

Dan ben ik nog zo gek niet.

Ligt er aan. In België spreek ik iedereen met u aan, omdat ik ook gewend ben van de jeugd onderling dat ze dat ook tegen elkaar doen. Op een of andere manier klinkt die u dan wel minder formeel dan u tegen een oudere dame in Nederland. In Nederland spreek ik enkel onbekende volwassen/oudere mensen met u aan. Op mijn werk dus ook de ouderen waar ik nog niet vaak mee heb gewerkt. Na verloop van tijd als we elkaar wat kennen ga ik automatisch over op je/jij, tenzij ik merk dat iemand u/mevrouw/achternaam wel prettiger vindt.

Eigenlijk gebruik ik u dus niet veel, alleen in formele situaties en in België.

Met jij/je. Sowieso spreek ik mensen niet snel met u aan.

In eerste instantie met u, volwassenen dan hè. Als ze aangeven dat ze met hun voornaam of je/jij aangesproken willen worden stap ik over. Ik heb dat altijd al gedaan, van kleins af aan al.

In eerste instantie met u, volwassenen dan hè. Als ze aangeven dat ze met hun voornaam of je/jij aangesproken willen worden stap ik over. Ik heb dat altijd al gedaan, van kleins af aan al.

Dit. Soms twijfel ik wel bij mensen van mijn leeftijd.

Als iemand zelf aangeeft dat je diegene met zijn/haar naam mag aanspreken, dan zou ik ook gewoon 'je' zeggen.
Wanneer dat nog niet is gezegd, dan houd ik 'u' aan (wanneer iemand ouder is en al helemaal wanneer diegene hoger in de rang is).

Rang in wat voor opzicht? U is niet echt meer van deze tijd, in winkels, op straat en dmv email zie je meer jij, je, dan u.

In Nederland spreek ik de dokters ook gewoon aan met jij/je. Ik vind dat het niet aan 'rang' ligt, maar meer aan de attitude van mensen.

Meestal spreek ik mensen met jij/je aan, en niet zozeer met u. Dit komt denk ik ook door het dialect wat ik spreek. In ons dialect is iedereen "ge" er wordt geen onderscheid gemaakt in jij en u. Als verschilt dit per dorp, een paar kilometer verderop is "ge" u en "dich" jij.

Ik spreek mensen eigenlijk altijd bijna met u aan, zo van huis uit mee gekregen. Mensen van mijn eigen leeftijd of jonger meestal wel met je/jij. Maar zoals laatst was ik bij de HA, was pas 1x bij hem geweest en hij is ook nog vrij jong maar zeg dan toch U, maar hij zei zelf gelijk al "zeg maar jij hoor, volgens mij schelen we maar een jaar of 3".

Onbekenden die ouder zijn dan mij, spreek ik aan met u.

Met jij/je. Sowieso spreek ik mensen niet snel met u aan.

Ook in de omgeving waarin ik nu werk vind ik het fijner om de persoon in kwestie met je aan te spreken omdat ik echt wil dat we op hetzelfde level zitten en ze zich thuis voelt met mij om haar heen. Hetzelfde met voorstellen, op school vinden ze echt dat je jezelf met voor en achternaam moet voorstellen, maar ik ben gewoon niet zo formeel opgegroeid en ik vind dat ook niet passen in de 'ambiance' (haha, of hoe noem je dat?) waarin ik werk. Ik wil het ijs juist zo snel mogelijk breken en een open houding naar elkaar hebben.

Voor mij is dat iets wat met formaliteit/traditioneel benaderen niet heel snel gaat.


Oudere mensen spreek ik trouwens wel altijd met U aan. Sowieso doe ik dat in mijn privé leven wat meer. Van die mensen hoef ik verder niets en vind ik het dus niet erg om die afstand te bewaren.

In eerste instantie met u, volwassenen dan hè. Als ze aangeven dat ze met hun voornaam of je/jij aangesproken willen worden stap ik over. Ik heb dat altijd al gedaan, van kleins af aan al.

+1!

Behalve de directeur van het bedrijf waar ik werk. Iedereen noemt hem bij zijn voornaam, maar zegt wel u

Als iemand ouder is dan ik, zeg ik altijd u. Tenzij er is gezegd dat ik iemand bij de voornaam kan aanspreken, dan zeg ik wel je/jij. Stuur ik een mail maar iemand die ik niet ken (en dus niet weet of die persoon ouder/jonger is), schrijf ik altijd u. Heb ik het idee dat het om iemand gaat waarvan ik denk dat die jonger of ongeveer even oud is, probeer ik het ge-u een beetje te omzeilen..

Ik ben daar echt heel slecht in, ik spreek bijna niemand met U aan. En dat is niet omdat ik geen respect voor diegene heb, of wat dan ook, maar gewoon omdat ik het niet gewend ben, het niet bij me past en ik het moeilijk vind om te zeggen.
Ik zeg dus bijna altijd 'je'; ik heb er gelukkig nog nooit een vervelende reactie op gehad, dat scheelt .

Maar goed, niet verkeerd om mezelf hierin te scholen om toch vaker U te gaan zeggen.

Als iemand ouder is dan ik, zeg ik altijd u. Tenzij er is gezegd dat ik iemand bij de voornaam kan aanspreken, dan zeg ik wel je/jij. Stuur ik een mail maar iemand die ik niet ken (en dus niet weet of die persoon ouder/jonger is), schrijf ik altijd u. Heb ik het idee dat het om iemand gaat waarvan ik denk dat die jonger of ongeveer even oud is, probeer ik het ge-u een beetje te omzeilen..

Ik heb nog wel de uitzondering dat als ik iemand mail die ik niet ken dat ik altijd dhr of mw schrijf en altijd u zeg. Echt 9 van de 10x mailen ze terug, beginnen al met mijn voornaam alleen omdat ik met voornaam met achternaam afsluit is dat geen reden om mij dan aan te spreken bij mijn voornaam tenslotte heb ik het zelf wel netjes gedaan. Vaak na over en weer mailen doen ze dat ook pas bij de 2e of latere mail.

Begrijp niet dat mensen zeg maar het lef hebben om een vreemde die ze niet kennen en al helemaal niet de leeftijd weten dat ze ze met je aanspreken. Mochten ze iemand gegoogled hebben en de leeftijd weten, dan nog vind ik het niet echt kunnen.Zodra iemand mij terug mailt met je en ik wil weer terug mailen, dan doe ik hetzelfde omdat diegene het ook bij mij doet en ermee begonnen is.

Ik merk wel dat reisorganisaties wel weten hoe het hoort en bij mij iig tot nu toe ALTIJD u tegen mij zeiden en dat ik dat ook ben blijven doen naar hun. Ook mails van de tandarts zijn altijd met u.

Ik zeg echt tegen niemand u. Ik heb het nooit geleerd, vind het onzin en ik woon nu in een land waar echt nooit u wordt gezegd, zelfs niet tegen de koning. Ik heb er ook nog nooit commentaar op gehad van iemand, dus ik hou het lekker zo.

Met u. Ik wil ook geen je/jij van een onbekende naar mij toe horen.
In het ziekenhuis spreek ik ze daar ook gewoon op aan want daar jijen ze nogal eens.

Met u. Ik wil ook geen je/jij van een onbekende naar mij toe horen.
In het ziekenhuis spreek ik ze daar ook gewoon op aan want daar jijen ze nogal eens.

Hoe spreek je die mensen er dan op aan? Ik vind het ook wel eens vervelend dat ik met "je" aangesproken wprd bij dat soort instanties.
Ik zeg zelf eigenlijk altijd u, ook in winkels tegen mensen waarvan ik zie dat ze ongeveer even oud zijn. Het is gewoonte bij mij.

Ik zeg echt tegen niemand u. Ik heb het nooit geleerd, vind het onzin en ik woon nu in een land waar echt nooit u wordt gezegd, zelfs niet tegen de koning. Ik heb er ook nog nooit commentaar op gehad van iemand, dus ik hou het lekker zo.

Wat vind je er onzin aan? Het is toch gewoon netter naar vooral ouderen toe? Ik ben best wel verbaasd over deze reactie.

Ik ben daar echt heel slecht in, ik spreek bijna niemand met U aan. En dat is niet omdat ik geen respect voor diegene heb, of wat dan ook, maar gewoon omdat ik het niet gewend ben, het niet bij me past en ik het moeilijk vind om te zeggen.
Ik zeg dus bijna altijd 'je'; ik heb er gelukkig nog nooit een vervelende reactie op gehad, dat scheelt .

Maar goed, niet verkeerd om mezelf hierin te scholen om toch vaker U te gaan zeggen.

Hier net zo, alleen bij echt oudere mensen zeg ik u en mensen die er heel deftig uitzien. Al ga ik dan bij deftige mensen vaak al snel weer over op je als ik denk dat dat kan.