Welkom op Zeg maar Yes!

Ik zag laatst een item op televisie over pesten en het viel me op dat het weer ging over iemand die keer op keer gepest werd. Ze was van school gewisseld en ook op de nieuwe school ging het pesten door. Ook op latere leeftijd in een werksituatie werd ze weer gepest. Nu vraag ik me af hoe dit kan. Heeft iemand een idee?

Wat denk jezelf?

Zelf denk ik dat het dan toch met de persoon te maken heeft.

Omdat het ook vaak iets in het gedrag van de gepeste is wat het pesten triggert. Niet dat dat het pesten natuurlijk goedpraat, maar er is vaak iets in diegene wat bij mensen zo'n reactie uitlokt. Het is uiteindelijk toch een wisselwerking.

Omdat, psychologisch gezien de pester en de gepeste een even groot aandeel hebben. Zij ervaren beide problemen in hun sociaal-emotionele ontwikkeling.

Zo komt het op mij dus ook over. Alsof de gepeste het dus eigenlijk over zichzelf afroepen. Heb dit ook zo ervaren toen ik zelf nog op school zat. Die kinderen zaten al bij voorbaat in de slachtofferrol, waren heel bangelijk en eigenlijk alles wat je zei werd als een aanval opgevat. Wekte bij mij voornamelijk irritatie op en soms ook wel agressie.

Is dit niet het doortrekken naar een andere kant? Eens met Susan, het ligt denk ik in een combi van beiden. Niet alleen bij degene pest, maar ook zeker niet alleen bij degene die gepest wordt. Daarnaast is het een cirkel, zullen de kinderen die gepest worden er in hun zelfvertrouwen en houding niet sterker op worden en zal er hierdoor van een natuurlijke kwetsbaarheid al snel een relatief 'ongezonde' onzekerheid naar voren komen.

Over jezelf afroepen vind ik dan wel weer heel hard klinken. Ik vind het uiteindelijk wel de verantwoordelijkheid van de pester om daadwerkelijk iemand te gaan pesten, het feit dat een ander schichtig is of snel hapt of alles als een aanval ziet of gewoon 'anders' is doet daar niets aan af. Maar het is een feit dat er nou eenmaal gepest wordt, hoe oneerlijk dat ook is, en dat jij dan degene bent die eruit gepikt wordt, daar speelt je houding dan wel een rol in, dat gebeurt niet willekeurig.

Ik zie dat ook wel hoor, dat het over jezelf afgeroepen wordt. Dat dingen al erg snel als pesten bestempeld worden (ook door ouders) maar dat is natuurlijk een logisch gevolg. Als je eenmaal gepest wordt, word je gevoeliger voor opmerkingen. Wat iemand die niet gepest wordt als grapje opvat, pakt iemand die wel gepest wordt natuurlijk heel anders op.

Het zit toch ook een beetje in de natuur van mensen om over andere mensen die er niet-doorsnee uitzien (ernstig overgewicht/ondergewicht, bijzondere kledingstijl, erg slechte huid, zeer klein of juist zeer groot enz.) of 'vreemd' gedrag vertonen te oordelen? Dat doen ook volwassen mensen. Want zodra je dat bij een ander kunt doen hou je de aandacht van jezelf af.

Uiterlijkheden zullen er ook vast mee te maken hebben, maar het gaat vooral om het karakter lijkt me. Zo kan ik me herinneren dat er een nieuw jongetje bij ons op school kwam. Het eerste dat ik dacht toen ik hem zag was: 'die gaat zeker weten gepest worden'. Hij was namelijk klein, had een enorme bril, een buitenboordbeugel pukkels en een enorm bloempotkapsel. Maar dat was dus helemaal niet zo. Hij bleek een heel leuk, grappig, intelligent jongetje te zijn en iedereen mocht hem juist erg graag.

Denk dus dat een uiterlijk er wel voor kan zorgen dat je gepest wordt, het je zwakker kan maken, maar dat je met een sterk karakter alsnog niet gepest gaat worden. Andersom hebben knappe kinderen het misschien makkelijker, maar ook zij kunnen gepest worden als ze slachtoffer gedrag laten zien en erg angstig zijn en sociaal onhandig.

Als je echt heel mooi bent denk ik dat je niet snel op die manier wordt gepest, maar misschien wel gemeen behandeld door seksegenoten die zich bedreigd voelen door je mooie uiterlijk of door mensen van het andere geslacht die door jou afgewezen worden of die denken dat ze je toch niet kunnen krijgen. Al waren de meeste knappe mensen die ik op school kende wel aardig populair.

Zure Mat, lijkt me dat dit weinig met een sterk of zwak karakter te maken heeft. Meer met inderdaad individuele eigenschappen, gevoeligheid, perfectionisme, intelligentie, mate van individualisme, etcetera. Wat ook voor de pester geldt.

Ik denk dat pesten bijzonder weinig tot niets met uiterlijk te maken heeft.

Ik denk dat pesten bijzonder weinig tot niets met uiterlijk te maken heeft.

Nou, ik denk wel dat mensen die erg mooi zijn en dat ook van jongs af aan hebben gemerkt daardoor zelfverzekerder zijn geworden. Je hoort toch vaak dat mooie mensen anders worden behandeld en vaak worden bevoordeeld. Dus indirect denk ik dat het wel met uiterlijk te maken heeft, net als dat het voor minder mooie mensen een reden kan zijn om zich al onzeker te voelen. Daarbij zal een afwijkend uiterlijk niet maken dat je structureel gepest wordt, maar het geeft pesters wel een ingang om vervelende opmerkingen te maken. Niet dat mooie mensen nooit gepest worden en minder mooie altijd, maar ik denk niet dat het er compleet los van staat.

Ik zie dat ook wel hoor, dat het over jezelf afgeroepen wordt. Dat dingen al erg snel als pesten bestempeld worden (ook door ouders) maar dat is natuurlijk een logisch gevolg. Als je eenmaal gepest wordt, word je gevoeliger voor opmerkingen. Wat iemand die niet gepest wordt als grapje opvat, pakt iemand die wel gepest wordt natuurlijk heel anders op.

Maar pesten is toch niet alleen maar "grapjes" die gemaakt worden. Al die kinderen die in elkaar geslagen worden door de pesters, die genegeerd worden, die uitgescholden worden en ga zo maar door. Roepen die dat allemaal over zichzelf af?

Schoonheid beschermt je echt niet tegen pestgedrag. Ik denk eerder dat het andersom is. Als je veel positieve aandacht krijgt en populair bent, dan zie je er knapper uit, omdat je een zelfverzekerde houding hebt en een mooie stralende uitstraling hebt. Als je daarentegen wordt gepest, dan zie je vaak een gebogen, schuchtere houding, angstige blik in de ogen, vaak wordt er minder aandacht aan het uiterlijk besteed om maar niet op te vallen. Daar wordt je dus vanzelf lelijker van.

Ik zeg ook niet dat het je beschermt, maar ik denk dat het wel in je voordeel is en dat het er zeker wel mee te maken heeft.

De kinderen die bij ons werden gepest waren niet zozeer lelijk, maar kwamen wel uit een problematische gezinssituatie. Als ik nu terugkijk, denk ik dat ze daardoor kwetsbaar waren, niet voldoende sociale vaardigheden hebben kunnen opbouwen.

Bij ons op school werd er niet extreem gepest, je hoorde er hooguit niet bij en je kreeg af en toe wat vervelende opmerkingen te incasseren. Meestal was je dan een beetje een nerd, je had niet zo'n grote bek en je hoorde gewoon niet bij het populaire groepje. Er waren wel van die populaire types die echt heel onaardig konden zijn. Maar echt dat keiharde pesten zoals je het in die programma's ziet heb ik bij mij op school niet echt zien gebeuren.

Er was wel een meisje dat zelf vond dat ze gepest werd, maar dat heb ik ook nooit gezien, ze lag gewoon niet zo lekker in de groep. Ik ben wel een tijdje oppervlakkig met haar omgegaan, maar ze was ook gewoon niet echt leuk, ze was heel snel verongelijkt over dingen en enorm klagerig. Maar het was meer dat mensen haar niet mochten dan dat ze echt enorm gepest werd. Zij is uiteindelijk wel van school gegaan om die reden.

Haha, ja zo was het in mijn beleving ook. Wij probeerden soms echt wel leuk om te gaan met die meisjes die gepest werden, maar ze waren gewoon echt saai en klagerig en negatief. Dus hadden wij dan na een paar dagen ook geen in om met hen om te gaan. Bij mij op school werd wel zwaar gepest. Als in, meerdere uren ergens opsluiten, kleding onder de douche gooien tijdens het gymmen, tot aan in elkaar trappen, bedreigingen. Heb daar zelf ook wel aan mee gedaan. Ik vond het wel spannend, kijken hoe ver je kan gaan. Het geeft ook een sterk wij-gevoel, het maakte de vriendschap tussen mijn vriendinnen sterker, omdat we een gedeelde vijand hadden. Ook dit zie je bij dieren.

Ik ben als kind en puber gepest. Ik was dik, had krullen en was een veel te jonge leerling, waardoor ik niet wist waar ik precies bij hoorde. Mijn klasgenoten hadden op mijn 14e al seks in de badkuip en ik heb alleen maar stom gekeken, want ik wist wel wat seks was, maar voor mij was dat nog vies. Ik viel gewoon gruwelijk buiten de badkuip. (Boot, I know. Voor we daar een discussie over krijgen)

Toen ik 15 jaar was en mijn eerste diploma in mijn zak had, deed ik de vierde klas nog een keer over en toen was ik één van de aanvoerders van het 'niet pesten' in onze nieuwe klas. Onze mentor, waarmee ik mijn derde jaar inging, zei tegen elke ouder die het wilde horen dat hij nog nooit zo'n leuke klas had gezien/meegemaakt. Ja, we hadden groepjes, maar in principe hoorde iedereen bij elkaar. We accepteerden onze verschillen. Er zat een jongen in andere klas waarmee wij soms les hadden die echt heel makkelijk doelwit had kunnen worden, maar toen het stond te gebeuren vroeg ik of we hem niet gewoon met rust konden laten. En dat hebben we vervolgens, wel in overleg met twee klassen, ook gedaan. Hij wilde niet bij ons horen, wilde geen contact, wie zijn wij dan om dat contact d.m.v. pesten af te dwingen? Gewoon lekker voor in de klas laten zitten en als hij mee wil/moet doen met de rest, niet moeilijk doen. Het enige wat ik na al die jaren nog steeds erg vind is dat ik hem zo nog steeds zie zitten, maar dat ik niet weet hoe hij heet....

Pesters hebben meestal de mee-lachers op hun hand en de gepeste niet het zelfvertrouwen om zichzelf te kunnen redden. Maar kun je jezelf als gepeste nog wel redden? We zijn allemaal anders en ik ben blij dat ik zo'n geweldige 2e vierdejaar met leeftijdsgenoten heb gehad.

Ik denk dat pesten bijzonder weinig tot niets met uiterlijk te maken heeft.

Nou, ik denk wel dat mensen die erg mooi zijn en dat ook van jongs af aan hebben gemerkt daardoor zelfverzekerder zijn geworden. Je hoort toch vaak dat mooie mensen anders worden behandeld en vaak worden bevoordeeld. Dus indirect denk ik dat het wel met uiterlijk te maken heeft, net als dat het voor minder mooie mensen een reden kan zijn om zich al onzeker te voelen. Daarbij zal een afwijkend uiterlijk niet maken dat je structureel gepest wordt, maar het geeft pesters wel een ingang om vervelende opmerkingen te maken. Niet dat mooie mensen nooit gepest worden en minder mooie altijd, maar ik denk niet dat het er compleet los van staat.

Hmm ja oké, indirect heeft het inderdaad wel met uiterlijk te maken. Zo had ik er nog niet over nagedacht.

Haha, ja zo was het in mijn beleving ook. Wij probeerden soms echt wel leuk om te gaan met die meisjes die gepest werden, maar ze waren gewoon echt saai en klagerig en negatief. Dus hadden wij dan na een paar dagen ook geen in om met hen om te gaan. Bij mij op school werd wel zwaar gepest. Als in, meerdere uren ergens opsluiten, kleding onder de douche gooien tijdens het gymmen, tot aan in elkaar trappen, bedreigingen. Heb daar zelf ook wel aan mee gedaan. Ik vond het wel spannend, kijken hoe ver je kan gaan. Het geeft ook een sterk wij-gevoel, het maakte de vriendschap tussen mijn vriendinnen sterker, omdat we een gedeelde vijand hadden. Ook dit zie je bij dieren.

Wow, heftig. Hoe kijk je daar nu op terug?

Maar pesten is toch niet alleen maar "grapjes" die gemaakt worden. Al die kinderen die in elkaar geslagen worden door de pesters, die genegeerd worden, die uitgescholden worden en ga zo maar door. Roepen die dat allemaal over zichzelf af?

Genegeerd worden en uitgescholden worden m.i. soms wel.. In elkaar geslagen worden valt wat mij betreft niet meer onder pesten.