Welkom op Zeg maar Yes!

Waar het Yesforum stopte gaan wij door. Meld je nu ook aan en klets mee! Om deel te nemen aan een discussie op het forum moet je jezelf registreren. Hier kun je kletsen over alles wat je bezig houdt. Je kunt een discussie starten of reageren op andere topics. Wanneer je een nieuw topic opent, zorg er dan voor dat je dit in de juiste pijler doet, anders heb je kans dat deze door een van de burgemeesters wordt verplaatst. Zorg er ook voor dat je je aan de regels houdt. Deze kun je teruglezen in de Moderatortopics. Vragen of klachten over een topic? Stel of meld deze dan in het moderatortopic van de desbetreffende pijler of via de button met het uitroepteken in het topic zelf. Daarnaast kun je de burgemeesters ook een PM of een mail sturen naar het mailadres: zegmaaryes@gmail.com. Veel forumplezier!  


Depressie of toch een burn-out?

<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 25 Jan 2018 15:36

Re: Depressie of toch een burn-out?

Ja, sowieso in overleg. Ik slik een hele lage dosis amitryptiline om beter te slapen, er zijn echter redenen om dit niet samen met bepaalde antidepressiva te doen, de therapeut had het over citalopram en daarvan lees ik dus dat het dan goed in de gaten gehouden moet worden dat je geen seratoninesyndroom krijgt. Nou slik ik echt heel weinig, maar toch.
Ik vind het wel spannend, ik heb ADHD maar ik reageer vreselijk slecht op ADHD medicatie, heb onder begeleiding van een specialist op dat gebied wel 6 verschillende middelen geprobeerd. Er waren geen antidepressiva bij overigens. Maar van ritalin kreeg ik juist een verergering van de klachten, ik werd er wel mega gefocust van maar ook verschrikkelijk rusteloos en opgefokt. Dexamfetamine was nog erger, toen moest ik gelijk medicatie gaan slikken om mijn hartslag weer omlaag te brengen en heb ik uren daar gezeten om steeds te controleren of het wel weer beter ging, de tests die ik moest doen om te testen hoe het werkte hoefde ik niet te doen, er was no way dat ik dat middel kon gaan gebruiken.
Daarna heb ik allerlei alternatieve medicatie geprobeerd en bij allemaal was er wel iets waardoor ik het niet kon gebruiken.
Dus eng vind ik het, maar ik reageer al jaren heel goed op een hele lage dosis amytriptiline en melatonine en ook op oxazepam reageer ik goed, moet alleen heel weinig gebruiken en alleen voor het slapen gaan want ik word er een duf konijn van. Ik denk dus dat het heel subtiel en voorzichtig geprobeerd moet worden. De psychiater heb ik al eens eerder gesproken, die heeft hier al eerder op zitten puzzelen en toen besloten mij geen medicatie te gaan geven, maar toen ging het ook alles bij elkaar een stuk beter met me. In ieder geval weet hij wat ik slik, waar ik wel op reageer en waar niet op en welke combinaties wel en niet kunnen. Ik heb daar wel vertrouwen in, ben hoogsten bang dat hij me niets wil voorschrijven.
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Engeltje31

Noob

Berichten: 135

Geregistreerd: 10 Sep 2014 11:11

Bericht 25 Jan 2018 15:43

Re: Depressie of toch een burn-out?

10e.
Laatst gewijzigd door Engeltje31 op 27 Jan 2018 07:26, in totaal 1 keer gewijzigd.
<<

Anoniem229

Bericht 25 Jan 2018 16:38

Re: Depressie of toch een burn-out?

.
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 27 Jan 2018 17:02

Re: Depressie of toch een burn-out?

Ik heb even gemist wat je geschreven hebt Dobby.

Ik heb de drukste dagen overleefd. Enerzijds was de afleiding fijn en voel ik me op die momenten dat ik wat leuks aan het doen ben echt wat beter maar tegelijkertijd kost het ook zo megaveel energie. Gisterenmiddag had ik een lunch met een groep weduwen, heerlijk gegeten, gelachen en gepraat, helaas was er een dame die toen ik wat over mijn depressie vertelde helemaal los ging over dat ze niet in die diagnose geloofde en dat ze ook wat in de hulpverlening deed en dat ze het echt heel erg vond dat ze dat hadden gedaan en zo. Ik heb een paar keer geprobeerd wat er tegenin te brengen maar ze wilde niet luisteren. Toen wilde ik alleen nog maar naar huis, ik had echt knallende koppijn.
Toen thuis een uur op de bank gelegen en daarna kwam de oppas en had ik een avondje weg met mijn man. En hoewel het enerzijds eigenlijk te veel was was het anderzijds dus ene fijne afleiding. We hebben samen een hapje gegeten en zijn daarna naar de film gegaan. Ik was op de terugweg alleen zo moe dat ik mijn hoofd niet meer rechtop kon houden en mijn ogen niet meer open kon houden. Niet dat ik dan kan slapen, maar dat kan ik dan weer echt niet.

Vandaag met vriendinnen en onze kinderen naar een speelparadijs, mijn man moest nog wat afmaken vandaag dus ik was sowieso al alleen met de kinderen. Was super gezellig maar ook enorm overweldigend en vermoeiend. Toen ik thuis kwam kwam mijn man ook snel naar huis en ik moest gewoon huilen toen hij er was. Hij heeft me naar het souterrain gestuurd om lekker in mijn eentje even bij te komen zonder de kinderen.

Slapen gaat ook echt ruk, steeds slechter eigenlijk. Ik kom slecht in slaap, ben mega onrustig, voel me zenuwachtig etc. , het duurt vaak wel 1,5 uur of meer voor ik in slaap val. En voorheen kon ik daarna wel uitslapen, dan sliep ik tot een uur of 9/10 u maar dat lukt nu ook niet meer de laatste dagen. Ben gewoon rond 7/8 uur wakker en dan voel ik me gelijk weer opgefokt en gestresst waardoor ik ook de rust niet meer heb om opnieuw te gaan slapen. ‘S nachts word ik meestal ook wel een keer (of twee keer) wakker, maar dat heb ik al jaren. Ik slik ook al jaren medicatie om goed te slapen.
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Anoniem229

Bericht 27 Jan 2018 18:36

Re: Depressie of toch een burn-out?

.
Laatst gewijzigd door Anoniem229 op 27 Jan 2018 23:10, in totaal 2 keer gewijzigd.
<<

Anoniem229

Bericht 27 Jan 2018 18:45

Re: Depressie of toch een burn-out?

Engeltje, ik heb je berichtje wel gelezen, maar wist niet zo goed hoe te reageren, omdat je alleen maar schreef dat je ook depressieklachten hebt. Ik weet nu alsnog niet hoe ik het goed verwoord; ik heb je berichtje gelezen in ieder geval. Sterkte.
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 27 Jan 2018 19:14

Re: Depressie of toch een burn-out?

Oh ja, dat had ik wel gelezen. Ik weet dat amytriptiline ook een AD is inderdaad, ik slik 10 Mg, dat is nogal weinig, geloof de laagst verkrijgbare dosering. In ieder geval werkt het niet al AD in deze dosering maar wel voor het slapen.

Dat rusteloze gevoel is vreselijk, wat akelig dat je het de hele tijd hebt zeg! Dat heb ik gelukkig niet, maar wel met vlagen. Dan word ik ook van alles zenuwachtig.

Ik voel me een waardeloze moeder af en toe, ik mis zo veel van de kinderen. Ik heb net even een bordje eten aan tafel gegeten maar ik dacht echt dat ik gek werd, ik kan niks hebben, het gesmak niet, het geklier niet, de geluidjes niet. Nou zijn mijn kinderen ook wel twee stuierballetjes, dat helpt ook niet. Lu. kwam me halen voor het eten, hij wilde zo graag dat ik met hem mee ging, ik eet ook eigenlijk altijd mee, maar nu ging het niet dus ik zei nee. Hij bleef maar dralen en op me wachten en het lukte me maar niet om hem naar boven te sturen. Op zulke momenten hakt het er echt even in.
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Anoniem229

Bericht 27 Jan 2018 19:29

Re: Depressie of toch een burn-out?

.
Laatst gewijzigd door Anoniem229 op 27 Jan 2018 23:10, in totaal 1 keer gewijzigd.
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 27 Jan 2018 22:45

Re: Depressie of toch een burn-out?

Knuffel, ik weet niet wat ik moet zeggen. Dapper dat je knokt.
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Dora

Major Yipyapper

Berichten: 3931

Geregistreerd: 31 Aug 2013 18:27

Woonplaats: In het Brabantse land

Bericht 27 Jan 2018 22:56

Re: Depressie of toch een burn-out?

Lieve pompoen,
Een hele dikke knuffel voor jou, mijn deur staat altijd voor je open en mijn telefoon staat altijd aan voor je.
Trotse mama van;
Grote zus: 18-04-2010
&
Kleine zus: 04-07-2011
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 27 Jan 2018 23:00

Re: Depressie of toch een burn-out?

Lief thanks! :hug:
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Anoniem229

Bericht 27 Jan 2018 23:09

Re: Depressie of toch een burn-out?

Dank je.

Ik haal het weer weg i.v.m. herkenbaarheid.
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 27 Jan 2018 23:20

Re: Depressie of toch een burn-out?

@Dobby, ik zat nog over je reacties na te denken. Ik vind ze echt heel verdrietig. Ik vroeg me af of je je gevoelens hier deelt om mij te helpen of omdat je zelf over je eigen ervaringen wilt praten? Ik lees zowel adviezen als hele verdrietige gevoelens en ervaringen. Ik waardeer je adviezen en bezorgdheid heel erg.
Ik merk alleen dat ik het lastig vind om met de heftigheid en de donkerheid ervan om te gaan. Ik vind het moeilijk je stukjes te lezen en merk dat ik me er tegen verzet. Dat ik enerzijds wil zeggen: “Ja maar zo erg is het bij mij allemaal niet.” en anderzijds wil zeggen: “Ja maar, dat van mij is ook erg.”
Ik heb het gevoel dat dat jouw pijn en verdriet geen recht doet en dat het voor mij niet zo erg helpend is.
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Pineco

Gebruikers-avatar

Yipyapper

Berichten: 1977

Geregistreerd: 01 Sep 2013 09:09

Bericht 28 Jan 2018 00:00

Re: Depressie of toch een burn-out?

Ik heb geen constructieve bijdrage aan dit topic, maar ik wilde het ook niet zomaar wegklikken. Een hele dikke knuffel voor jou lieve Pompoen, je komt altijd zo sterk over hier en weet alles zo feilloos te verwoorden. Dat kan ik alleen maar bewonderen. Sterkte :hug:
Drie meiden maken ons geluk compleet! 04-01-2009 / 16-05-2012 / 19-02-2014
<<

Anoniem229

Bericht 28 Jan 2018 09:19

Re: Depressie of toch een burn-out?

.
Laatst gewijzigd door Anoniem229 op 28 Mrt 2018 06:09, in totaal 1 keer gewijzigd.
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 28 Jan 2018 10:14

Re: Depressie of toch een burn-out?

Bedankt voor je reactie Dobby, heel helder daar heb ik wat aan.

Ik heb zó akelig gedroomd over A.
We waren met zijn lijk, of misschien leefde hij wel nog ergens ver weg, aan het slepen omdat we moesten vluchten en toen kreeg hij allemaal messteken. En we hadden muziek gemaakt en daarvoor hadden we stukjes piano gebruikt wat A. speelde. En ineens dook hij ergens op en leefde nog soort van. Hij hing halfdood in een stoel. Toen knuffelde ik hem en toen kreunde hij helemaal van blijdschap. En ik zei dat hij afgeschreven was maar hij zei, nee hoor, dat kan wel zijn maar ik ga toch stukken schrijven.

Ik droom nooit over A., echt heftig dit!
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 29 Jan 2018 21:03

Re: Depressie of toch een burn-out?

Vandaag was een enerverende dag. Of nou ja, de dag was eigenlijk heel rustig, de fysio heeft mijn rug en heup weer losgemaakt en alle megaknopen uit mijn nek en schouders losgemaakt met dry needling, ik had nu in ieder geval voor het eerst in twee weken geen knallende koppijn 's middags. Ik heb een beetje zitten werken aan een vloerkleed wat ik aan het maken ben (al ruim een jaar mee bezig maar ach, het houd me van de straat) en een serie gekeken. Ik voelde me doodop de hele dag en medium somber.
Aan het einde van de dag werd het eigenlijk pas enerverend. Eerst had ik zangles, mijn tweede, jaren terug ook een tijd zangles gehad bij een andere docent. Mijn doel is om het plezier in zingen terug te vinden. Ik vind zingen ook echt heel lekker, maar die zangles, mensenkinderen ik ben echt totaal gestresst elke keer. Zweten, koude en klamme handen, bibberen, ademhaling megahoog en dat soort grappen. Ik wil het zo graag goed doen. En het is zo'n lieve juf, ik denk echt dat ze me er mee kan helpen, ik heb me deze zangles meer ontspannen gevoel dan ik me volgens mij ooit bij zangles eerder heb gevoeld. Alleen dat was dus nog steeds mega gespannen en ik stonk gewoon naar angstzweet na afloop. Maar het is wel een goede oefening denk ik, want ik beleef echt plezier aan zingen, zelfs nu nog, maar als ik zangles heb dan raak ik gewoon al half in paniek van het idee dat ik alleen mijn liedje moet zingen en dan totaal in de war raak van de timing etc.
En weet je wat, ze had het gewoon door, ze vroeg niks maar zei, kom we gaan nu eerst even dit liedje doen en dan beginnen we gewoon samen en ze gaf alles aan en als ik even begon te twijfelen zong ze gewoon weer even mee. Ik voelde mijn paniek echt een beetje zakken en begon te genieten van het zingen.

En daarna thuis was alles me te veel en ben ik naar het souterrain gevlucht nadat ik uit was gevallen tegen Lu. die onafgebroken om een koekje aan het zeuren was op hoge en harde toon terwijl hij ongeveer in me zat. Echt even veel te veel.
Uiteindelijk ben ik wel boven gaan eten, ik weet dat ze het fijn vinden als ik er ben, maar het was wel een strijd, ik voelde me door alles aangevallen, elke opmerking was persoonlijk. En bizar genoeg had ik uiteindelijk een heel mooi gesprek met Lo. over mijn ketting met trouwringen van mij en A. en over haar overleden moeder. En toen begon ze ineens heel hard te huilen dat ze haar moeder zo miste en ik begon ook heel hard te huilen. En toen hebben we met zijn drieën geknuffeld.
En nu ben ik uitgeknepen, of nee dat was ik eigenlijk al. Maar mijn emoties zitten weer op slot, maar ze zitten er wel, heel hoog. Wat een rotgevoel.

Verder vind ik het echt heel spannend om morgen naar mijn andere therapeut en de psychiater te gaan. Ik wil dat ze het eens zijn met de emdr-therapeut, ik wil niet meer vechten. Ik ben zo moe.

Mijn man zegt dat het slechter met me gaat dan de laatste slechte periode, ik zie het niet, ik voel me gewoon net zo kut. Maar hij zegt dat ik nog veel minder doe, dat ik me nog meer terugtrek en de kleinste dingen niet zie zitten. Hij vroeg zelfs of hij mee moest naar de therapeut, in september (of zoiets) is hij meegeweest een keer omdat hij zich zorgen maakte en bang was dat ik niet duidelijk genoeg tegen de therapeut zou zeggen hoe het met me ging.
Maar hij hoeft niet mee, ik zit er doorheen en dat ga ik mijn therapeut vertellen.
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Silly-One

Gebruikers-avatar

Stamgast

Berichten: 8759

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:18

Woonplaats: G.elderland

Bericht 29 Jan 2018 21:18

Re: Depressie of toch een burn-out?

Pompoen ik wil je even een grote knuffel geven.
Toch lees ik tussen de regels door dat je nu veel beter door hebt wat er allemaal speelt. Ik vind je bericht een stuk positiever klinken dan een paar maanden terug. Ik heb heb idee dat je veel meer aan het doorpakken bent.
Tevens zoek je wel, met moeite, de ‘gezelligheid’ op van je gezin.
Ik vind het ook positief klinken dat je nu aangeeft dat de emoties er zijn.

Succes morgen met weer een hoop nieuwe veranderingen.
_
BAM
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 30 Jan 2018 17:55

Re: Depressie of toch een burn-out?

Thanks Silly-one, ik denk wel dat het klopt, ik heb het gevoel steeds beter te kunnen voelen.

Ik heb vandaag gesproken met mijn eigen therapeut en de psychiater. Ik vond het wel lastig, hij vond de manier waarop die andere therapeut over antidepressiva was begonnen niet zo proffesioneel. Ik had een beetje het gevoel dat ik haar moest verdedigen, maar ik heb besloten dat dat niet in mijn eigen belang was, ik vond het belangrijker om het te hebben over wat ik nu nodig heb. In eerste instantie aan het begin van het gesprek gaf hij aan dat hij eigenlijk een beetje tegen medicatie was. Maar we hebben het er heel goed over gehad en hij vond uiteindelijk dat ik hele goede argumenten had om het wel te willen. Mijn hoofddiagnose waarvoor ik daar onder behandeling ben daarbij is AD juist niet geïndiceerd. Maar hij denkt (net als ik) dat de depressie niet veroorzaakt word door die hoofddiagnose maar wellicht een onderliggend probleem is veroorzaakt door ADHD, een disthyme stoornis en/of biologische problemen en dat vond hij een goede reden om toch AD te gaan proberen. Ook omdat het al meer dan een half jaar beduidend slechter gaat dan daarvoor en omdat ik het traject voor behandeling van mijn hoofddiagnose goed heb doorstaan maar de depressie eigenlijk overeind bleef. |

Daarna had ik een afspraak met de psychiater, die stond er hetzelfde in als de therapeut, hij twijfelde dus. Hij heeft me een uur lang het vuur aan de schenen gelegd en allemaal vragen gesteld. We hebben het gehad over de voor- en de nadelen en over het waarom nu en niet nog langer wachten. We hebben het gehad over de risico’s, de bijwerkingen, de risico’s van de combinatie met amitryptiline wat ik al slik om te kunnen slapen. Ik vond het een uitputtingsslag, maar ik heb het gevoel dat hij echt heel gedegen heeft afgewogen of ik wel of geen AD moest gaan gebruiken en besloten om mij inderdaad AD voor te schrijven. Ik mag de amitryptiline blijven gebruiken maar moet wel goed opletten op de symptomen die ik krijg. Ik krijg maar de helft van een normale startdosering de komende twee weken omdat het in combinatie met de amitryptiline waarschijnlijk geen 1+1=2 is maar 1+1=3 of iets dergelijks.

Ik vind het heel spannend, maar ben blij dat dit de uitkomst is, ik ga morgenochtend de eerste dosis slikken, ik vind het eng, ik reageer vaak zo heftig op medicijnen. Maar omdat hij ook op de hoogte is van mijn verleden met adhd medicatie wilde hij ook juist beginnen met een lagere dosering. En eventueel heel voorzichtig gaan doseren ook met druppels, dat kan ook nog. Maar voor nu begin ik met een half tabletje.

Ik hoop zo dat het me helpt, dat dit het juiste middel is, ik hoop ook dat een half tabletje genoeg is en de bijwerkingen mee vallen. We gaan het zien. Tenslotte reageer ik wel supergoed op die lage dosering amitryptiline en reageer ik daarop zoals voorspeld en bedoeld was.
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Fiederilsje

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6077

Geregistreerd: 31 Aug 2013 20:44

Bericht 30 Jan 2018 20:27

Re: Depressie of toch een burn-out?

Wat een uitputtingsslag. Er is wel heel gedegen gewikt en gewogen, zo te lezen. Wel spannend nu. Als ik iets voor je kan doen..
Afbeelding
Afbeelding
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 6437

Geregistreerd: 31 Aug 2013 22:04

Bericht 31 Jan 2018 19:41

Re: Depressie of toch een burn-out?

Thanks Fiederilsje!
Ik heb vandaag mijn eerste pil genomen, vond het wel superspannend. Maar ben de dag best goed doorgekomen terwijl ik vannacht echt een slechte nacht had. Voel me wel een beetje gejaagd en nerveus, heb weinig rust in mijn kont en ben een beetje beverig en ik had hoofdpijn vanmiddag maar ik heb ook voor het eerst in weken gewoon de vaatwasser uitgeruimd zonder paniek en vanavond gekookt terwijl ik de afgelopen weken steeds al in paniek raakte als ik er aan moest denken en met enige regelmaat in huilen uitbarstte als ik er aan dacht.

Ik voel me niet fijn, maar ik voel me ook niet zo slecht als ik verwacht had, het voelt alsof ik iets oppeppends heb gebruikt en het helpt me in ieder geval om een paar dingetjes in huis te doen. Ik hoop dat ik vanavond wel kan slapen :palm: .
AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding
<<

Minx

Gebruikers-avatar

Major Yipyapper

Berichten: 5059

Geregistreerd: 15 Jan 2014 00:42

Bericht 31 Jan 2018 20:39

Re: Depressie of toch een burn-out?

Knuffel,

Wat een gek gevoel lijkt me dat. Hopelijk kom je wel weer wat meer tot rust snel
08-08-2015
Vorige

Terug naar Persoonlijk

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers