Welkom op Zeg maar Yes!

Waar het Yesforum stopte gaan wij door. Meld je nu ook aan en klets mee! Om deel te nemen aan een discussie op het forum moet je jezelf registreren. Hier kun je kletsen over alles wat je bezig houdt. Je kunt een discussie starten of reageren op andere topics. Wanneer je een nieuw topic opent, zorg er dan voor dat je dit in de juiste pijler doet, anders heb je kans dat deze door een van de burgemeesters wordt verplaatst. Zorg er ook voor dat je je aan de regels houdt. Deze kun je teruglezen in de Moderatortopics. Vragen of klachten over een topic? Stel of meld deze dan in het moderatortopic van de desbetreffende pijler of via de button met het uitroepteken in het topic zelf. Daarnaast kun je de burgemeesters ook een PM of een mail sturen naar het mailadres: zegmaaryes@gmail.com. Veel forumplezier!  


Depressie of toch een burn-out?

<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5661

Geregistreerd: 31 Aug 2013 23:04

Bericht 20 Mei 2017 11:19

Re: Depressie

Wat een lief berichtje Quizzle, ik bespreek deze gedachten ook met mijn therapeut, ik merkte dat hij het ook begrijpt, dat hij niet gelijk denkt: 'oh nee ze maakt zichzelf van kant' maar dat hij vroeg of ik dat echt als een oplossing zag. Ik kon toen goed uitleggen dat het meer de donkerheid van het gevoel is die dat in me oproept dan dat ik daadwerkelijk denk dat dat een oplossing zou zijn en dat ik veel meer voel voor dit 'verdragen' dan om mezelf iets aan te doen.

Mijn therapeut belt me dinsdag weer en houd zo een vinger aan de pols. Doordat ik in het natraject van mijn therapie zit is in principe eens in de twee weken het maximum wat ik kan krijgen. Dat hij mij belt is ook echt voor het eerst, dat heb ik gedurende de hele therapietijd niet (nodig) gehad. Als er echt crisis is dan kan ik in de andere weken terecht bij een sociotherapeut, die me dan ook meer praktisch zal proberen te helpen.
En hij heeft ook nog achter de hand dat ik naar de psychiater zou kunnen gaan, maar hij wil dat eigenlijk niet omdat ik dus mijn hele therapietraject ben doorgekomen zonder medicatie en zo ver ben gekomen. Hij zou dat zonde vinden. En ik...ik zit op het punt dat het me eigenlijk niet meer zo veel kan schelen. Als pillen mij van dit rotgevoel af zouden helpen dan neem ik ze met alle liefde. Maar tegelijk is het wel zo dat ik echt heel graag zonder zou willen kunnen.
Mijn vriend zei gisteren dat hij mij nog niet eerder zo had meegemaakt en vroeg of ik het eerder zo had gehad. Maar ik weet het oprecht niet, ik ben van nature en optimist dus als het voorbij is dan wis ik het liever uit. Ik heb me vast zo gevoeld in de periode na A.'s overlijden, maar toch was dat ook anders, echter, duidelijker, ik was toen ook meer ondersteboven. En wat ik gisteren ook zei tegen mijn vriend, ik voel me nu ook anders, ik ben veel bewuster geworden van mezelf en mijn lijf dus ik ben ook minder goed in staat gevoelens weg te stoppen.
En tegelijkertijd voelt het nu als het ergste wat ik ooit gehad heb qua somberheid, maar ik denk dat dat ook is omdat alles nu voelt als erg, groot, te veel, somber etc..
Misschien moet ik inderdaad een ander blog maken, ik ga daar eens over denken.
Afbeelding
<<

Stanley

Gebruikers-avatar

Lady-post-a-lot

Berichten: 1308

Geregistreerd: 25 Jan 2014 18:24

Bericht 20 Mei 2017 19:29

Re: Depressie

Ik heb niks zinvols te zeggen, maar het heel naar om te lezen dat je je zo voelt Pompoen.
Ik wil je alleen maar een dikke knuffel geven vanaf hier. :hug:
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5661

Geregistreerd: 31 Aug 2013 23:04

Bericht 21 Mei 2017 23:07

Re: Depressie

Ik ben toch maar een blog gaan schrijven. Het was een idee van hier wat in mijn hoofd was blijven hangen. Misschien dat het helpt, in ieder geval om wat dingen op een rijtje te krijgen. Ik geloof alleen dat mijn eerste brouwsel tamelijk warrig is geworden.
Voor wie het lezen wil: https://donkergrijs.wordpress.com
Afbeelding
<<

Quizzle

Gebruikers-avatar

Lady-post-a-lot

Berichten: 1638

Geregistreerd: 01 Sep 2013 19:35

Bericht 22 Mei 2017 03:57

Re: Depressie

Goed dat je weer schrijft! En, ik vind t niet warrig, als t ooit warrig lijkt voor je dan maakt dat niet uit. Je schrijft voor jezelf.
Tel est mon destin
Je vais mon chemin
Ainsi passent mes heures
Au rythme entêtant des battements de mon cœur
<<

Minx

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 4349

Geregistreerd: 15 Jan 2014 01:42

Bericht 22 Mei 2017 07:39

Re: Depressie

Ik heb hier nog helemaal niet gereageerd, maar wil je even een dikke knuffel geven. Je blog is absoluut niet warrig het is heel duidelijk geschreven. Ik las het en dacht nee nee nee dit denk je echt fout dit is echt niet zo. Maar dat is dan de depressie die spreekt. Je bent een hele sterke vrouw! En ik gun je zo om je niet zo te voelen! Een hele dikke knuffel en wat een ontzettend goede stap om toch weet anoniem te gaan bloggen!
08-08-2015
<<

Moederkoekje

Gebruikers-avatar

Kwebbel

Berichten: 292

Geregistreerd: 16 Jun 2015 15:05

Bericht 22 Mei 2017 14:38

Re: Depressie

Lieve Pompoen, ik heb je blog net gelezen en het raakte me enorm. En voor mij las het totaal niet warrig, eerder enorm helder en pijnlijk herkenbaar. Dat wilde ik je laten weten: dat wat je schrijft herkenbaar en belangrijk is om te lezen en ik blij ben dat je het hebt gedeeld.

Ik vraag me de laatste weken af of ik depressief ben. Ik weet het niet, misschien hoort het nog wel bij het rouwproces na het verliezen van mijn vader. Maar ik voel me verschrikkelijk en merk dat ik me steeds verder afsluit en terugtrek. Het enige waarvan ik echt geniet zijn de kinderen, en tegelijkertijd vreten ze mijn energie volledig op. Ik val huilend in slaap Als ik eraan denk dat ik de volgende dag weer moet werken en wat je zegt over willen verdwijnen: dat is precies wat ik voel en denk. Ik wil verdwijnen, of slapen, want als ik slaap hoef ik niks en vooral niet te piekeren.
<<

Marilyn

Gebruikers-avatar

Lady-post-a-lot

Berichten: 1289

Geregistreerd: 23 Okt 2014 22:13

Bericht 22 Mei 2017 15:14

Re: Depressie

Ik vraag me eerlijk gezegd af waarom men je zo graag pillen als laatste optie geven. Na wat er allemaal
In jouw leven veranderd is, hoe heftig het is geweest, volgens mij kan het ook heel goed dat jouw stresshormoonhuishouding van het padje af is en wat echt miet meehelpt voor een depressie. Ik heb het 3,5 jaar iets minder dan een half jaar geslikt en het heeft mij echt wel geholpen. Gewoon omdat ik het ook zo zwart in zag. De weg naar boven was moeilijk. Misschien zijn die pillen voor jou net wel het zetje weer naar boven.
Afbeelding
<<

Parisienne

Gebruikers-avatar

Major Yipyapper

Berichten: 3479

Geregistreerd: 01 Sep 2013 00:55

Bericht 22 Mei 2017 15:25

Re: Depressie

Ik ga ook even reageren. Momenteel zit ik ook in een dergelijke situatie. Ik zit al een aantal maanden niet goed in mijn vel. Het werd steeds erger, ik werd steeds onrustiger, tot er een moment kwam dat ik paniekaanvallen en huilbuien (om niks) kreeg en er van binnen iets crashte. Bij de huisarts geweest, haar conclusie was flink overspannen en depressief. De dag erna kon ik terecht bij de POH en daar verder gepraat. Uiteindelijk op het advies van zowel de huisarts als de POH ben ik akkoord gegaan met medicatie. Deze moet ervoor gaan zorgen dat ik rust in mijn hoofd krijg. Dat ik dan ook pas verder kan werken aan die weg naar boven.

Ik slik ze nu 1,5 week en heb nog wat last van lichte bijwerkingen, maar ook dat valt me alles mee. Na een week of 6 kan het zijn dat ik de werking van de medicatie ook echt pas ga merken. Ik hoop het. Ik wil rust, ik wil die chaos in mijn hoofd weer op orde krijgen. Ik wil mijn huis weer op orde, ik wil weer kunnen genieten van dit weer samen met mijn dochter. Ik wil de dag weer beginnen met zin in plaats van tegenzin. Ik hoop voor zowel mezelf als voor jou, Pompoen, dat dit moment weer (gauw) gaat komen.
<<

Sawadee

Gebruikers-avatar

Lady-post-a-lot

Berichten: 1358

Geregistreerd: 02 Jan 2016 16:21

Bericht 22 Mei 2017 15:37

Re: Depressie

Even snel reagerend op Parisienne, slik je antidepressiva? Zoja, kleine tip; sat zou ik als ik jou was enkel doen als een psychiater je dat voorschrijft en onder controle houdt. Huisartsen hebben hier te weinig kennis over en antidepressiva is geen medicijn om maar beetje mee te rommelen of te proberen (wat huisartsen tevaak doen).
Zou er echt heel voorzichtig mee zijn.
ไม่เป็นไร / Mai Pen Rai / TukTuk
<<

Olijfje

Gebruikers-avatar

Yipyapper

Berichten: 2095

Geregistreerd: 17 Sep 2013 10:58

Bericht 22 Mei 2017 16:55

Re: Depressie

Eens met Sawadee.
Ik heb vorig jaar ook ad geslikt, voorgeschreven door de huisarts. Ik heb achteraf gezien veel te weinig informatie en begeleiding gekregen en mede daardoor is het daarna helemaal mis gegaan. De huisarts wist er veel te weinig vanaf. Uiteindelijk kwam ik onder behandeling bij crisiszorg en een psychiater en die konden mij echt goed begeleiden.
Afbeelding
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5661

Geregistreerd: 31 Aug 2013 23:04

Bericht 22 Mei 2017 17:49

Re: Depressie

Ja, mijn vriend stuurde me gisteren een artikel door via Blendle uit Volkskrant magazine over depressie en daar stond ook iets in over medicatie en dat het bij lichte depressies de boel vaak alleen maar erger maakt. Er stonden een aantal mogelijkheden om depressie te behandelen. Mijn vriend wilde er daarna er met over praten. Ik voelde me zo verdrietig en boos na dat artikel, het ging over dat je moet bewegen, dat mindfullness en cognitieve gedragstherapie écht helpt. En dat je dus vooral niet aan medicatie moet beginnen. Nou ja misschien als het echt erg is.
Mijn vriend vond het een heel waardevol artikel, dát zou me wel eens kunnen helpen. Ik voelde me daardoor juist heel ergonbegrepen. Natuurlijk weet ik dat bewegen goed is, dat cognitieve gedragstherapie echt kan helpen dat positief denken het medicijn is tegen negatieve gedachten. Maar ik heb verdorie net anderhalf jaar intensieve therapie achter de rug en mijn hele mindset is veranderd en toch zit ik hier met mijn kutgevoel op de bank. En juist positief denken, juist het gaan bewegen en alles krijg ik nu dus niet voor elkaar, terwijl ik er zo hard voor gevochten heb om het niet te laten gebeuren.
Het is ook wel heel zorgzaam en lief, mijn vriend wil graag iets voor me doen, mijn problemen voor me oplossen. Maar als ik zeg: nee, dit kan ik nu niet, dit werkt nu niet. Dan accepteert hij dat eigenlijk niet als antwoord en zegt hij: ja maar je moet iets doen, je kunt niet hier stil blijven zitten dus nee het is geen goed antwoord.
Heel ingewikkeld dus, want deels heeft hij gelijk en deels werkt zijn druk averechts, voelt het nog harder als falen.
Gelukkig hebben we daar ook wel goede gesprekken over die echt werken. Hij luistert echt wel naar me, dat is fijn.
Morgenochtend spreek ik mijn therapeut weer, dan belt hij mij om te checken hoe het gaat. Ik baal er van dat ik hem moet vertellen dat het eigenlijk nog slechter gaat. Shit.

Lieve Moederkoekje, heb jij al aan de bel getrokken? Want dan zou ik dat doen? Natuurlijk mag je verdrietig zijn om je vader, maar de lijn tussen wat 'normaal' is en wat niet die is onduidelijk en bovendien zijn zulke dingen soms ook net het zetje wat je nodig hebt om diep weg te zakken in de donkerte.

Parisienne, knuffel voor jou, ik hoop dat je gauw baat hebt bij de medicatie.
Afbeelding
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5661

Geregistreerd: 31 Aug 2013 23:04

Bericht 23 Mei 2017 08:46

Re: Depressie

Ik heb nog een blog geschreven. Gisteren had ik een iets betere dag, vandaag lijkt het wel een extra slechte.
https://donkergrijs.wordpress.com/2017/ ... jes-licht/
Afbeelding
<<

SoGood

Gebruikers-avatar

Major Yipyapper

Berichten: 3306

Geregistreerd: 11 Sep 2013 12:54

Bericht 23 Mei 2017 09:26

Re: Depressie

Ik zou je willen zeggen dat je je niet rot hoeft te voelen en dat je lekker naar buiten moet gaan om van de zon te genieten, maar ik weet niet hoe jij je voelt. Iemand in mijn nabije omgeving heeft ook weleens depressies (bipolair) en het lijkt me zó moeilijk om daar mee om te gaan. Heel veel sterkte, ik vind het bijzonder knap van je dat je dit aanpakt en dat je een blog schrijft met daarin je gevoelens. Hopelijk gaat het snel wat beter met je..
<<

Teun

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 4772

Geregistreerd: 31 Aug 2013 18:59

Bericht 23 Mei 2017 10:26

Re: Depressie

Ik heb je blogs gelezen. Fijn dat het je wat helpt! Wat naar dat dat gevoel er overal en iedere dag is, wat moet dat verstikkend zijn. Knap dat je het erkent en zo eerlijk bent naar jezelf en je vriend. Sterkte!!
20-02-2016
<<

Caro

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5230

Geregistreerd: 31 Aug 2013 19:26

Bericht 23 Mei 2017 10:42

Re: Depressie

Ik vind het zo lastig om je iets bemoedigends te zeggen, want alles voelt voor jou wellicht als extra druk. Ik hoop dat je je rust gaat vinden en ik denk dat je vriend nu uit alle onmacht gewoon iets WIL doen. Hij wil iets pragmatisch doen maar die druk kan jij er niet bij hebben. Je bent het stadium voorbij van dat artikel, zo denk ik dat het in elkaar steekt. Jij bent het voorbij dat je door 'even naar buiten te gaan' en met 'mindfullness te aarden', alles wel weer goedkomt. Dat is het nu niet. Er is iets ergers aan de hand, iets groters en hoe je dat moet aanpakken is de grote vraag,

Ik weet niet of medicijnen nu juist goed zijn of niet, dat kan ik niet inschatten. Wie weet is het nu allemaal gewoon even te veel voor je, komt het er ALLEMAAL uit wat je de afgelopen paar jaar hebt opgespaard. Vergeet niet dat je zo gigantisch veel op je bord hebt gekregen en nu met je nieuwe huis, en nu alles echt 'af' is, dat je daardoor juist nu al dat verdriet zo hard voelt dat nog in je huist. En val je nu wel in dat grote gat.

Vorig jaar heb ik het geuit naar mijn vriend dat ik soms voelde dat mijn verdriet in me zat, en ik me heel hard aan de rand vasthield om maar niet te vallen. Dat grote, akelige zwarte gat vol verdriet in te stappen. Maar dat zorgde ook voor interne stress. Door dat te uiten kon ik mijn eigen weg wel naar boven vinden en ging het daarna beter. Maar ik weet wél nog hoe dat voelde. En dat is totaal niet te vergelijken met jouw pijn, maar zoiets kan ik me nu wel voor jou voorstellen.

Ik vind het zo rot voor je dat je zo hard werkt en er weer zon akelige depressie om de hoek komt kijken :-(.
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5661

Geregistreerd: 31 Aug 2013 23:04

Bericht 23 Mei 2017 11:41

Re: Depressie

Thanks meiden!

Mijn therapeut heeft niet gebeld en nu zit ik in de stress. Bah, heb er wel al achteraan gezeten hoor, maar ze weten niet wanneer hij mij kan bellen en hebben een mail gestuurd dat hij mij zo spoedig mogelijk moet bellen.
Ik moet van alles doen want de kinderen mogen morgen verkleed naar school en daarvoor moet ik nog wat kopen en vanmiddag hebben we een fotoshoot waar ik en tegenop zie en waardoor ik dan dus in principe niet zo goed bereikbaar ben. Bluh!

En morgen kan ik helemaal niet bellen want ik zit van 8.15-17.00 u op mijn werk en donderdag is het Hemelvaart dus dan werkt hij niet en vrijdag werkt hij ook niet daar.

Nou ja, ik merk dat ik dus gelijk een beetje er ondersteboven van ben.

@Caro, ik weet ook niet of medicatie de oplossing is, maar ik ben wel op een punt aangeland dat ik het niet erg zou vinden om dat te proberen. Wat je zegt over dat ik dat artikel voorbij ben zeg maar dat raakt me wel, het voelt herkenbaar maar ik zou willen dat het niet zo was.

@SoGood, ik ga ook wel naar buiten en op mijn manier geniet ik er ook wel van. Alleen is alles omgeven door zo'n sombere sluier. Thanks voor je woorden.

@Teun, thanks voor je aanmoedigingen :) .
Afbeelding
<<

Marilyn

Gebruikers-avatar

Lady-post-a-lot

Berichten: 1289

Geregistreerd: 23 Okt 2014 22:13

Bericht 23 Mei 2017 13:26

Re: Depressie

He Pompoen, wat als je niet meer tegen die somberheid gaat vechten maar het er gewoon even laat zijn? Er klinkt uit je verhaal dat je na anderhalf jaar vechten hier nu in zit en je nog steeds kut voelt. Moet je je goed voelen? Was dat je verwachting? Kun je die somberheid laten zijn om er achter te komen wat er achter zit? Verdriet misschien? Vaak zijn we hard bezig om onszelf beter te gaan voelen maar hebben we niet door dat het juist echt voelen heel veel op kan lossen.

Just a thought. Xx
Afbeelding
<<

Marilyn

Gebruikers-avatar

Lady-post-a-lot

Berichten: 1289

Geregistreerd: 23 Okt 2014 22:13

Bericht 23 Mei 2017 13:31

Re: Depressie

Kennen jullie de app Headspace al? Echt een aanrader.. ik ben nu ruim 3 weken bezig en ik merk eat ik steeds vaker momenten heb dat ik van een afstandje naar mezelf kan kijken. Dat ik niet helemaal op hoef te gaan in een sombere gedachte. En er ook sneller uit kom. De eerste 10 lessen zijn gratis. Ik heb inmiddels een abonnement (spotify premium en headspace voor €9,99 per maand) genomen.
Afbeelding
<<

Marilyn

Gebruikers-avatar

Lady-post-a-lot

Berichten: 1289

Geregistreerd: 23 Okt 2014 22:13

Bericht 23 Mei 2017 13:34

Re: Depressie

Afbeelding
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5661

Geregistreerd: 31 Aug 2013 23:04

Bericht 23 Mei 2017 19:23

Re: Depressie

Ja dat kan best hoor, dat ik te hard wil. Vandaag belde ik in de middag half in paniek (omdat ik niet wist of ik mijn therapeut nog te spreken zou krijgen) de telefoon van mijn therapie. Ik heb daarna een tijd met de sociotherapeut gepraat aan de telefoon en ik merkte dat door met haar te praten de knoop wat losser kwam te zitten ik ik me iets minder onrustig en in paniek voelde. Dat was prettig.
Vanmiddag eind van de middag belde mijn therapeut alsnog, we hebben afgesproken dat we gaan 'opschalen' (zo noem ik het zelf maar), ik krijg nu de ene week bij hem gesprek en de andere week bij de sociotherapeut (die ik aan de lijn had en) die me ook gedurende het hoofdtraject onder behandeling heeft gehad geloof ik. Moet er nog even vorm aan geven, maar zo ongeveer zal het er uit gaan zien. De sociotherapeut gaf ook aan dat ik misschien maar vaker met de therapietelefoon moest bellen om de sombere gevoelens uit te spreken. Mijn therapeut vond het overigens erg goed dat ik een blog ben gaan schrijven.
De psychiater en medicijnen blijven nog even on hold, dat houdt hij wel als optie achter de hand, maar heeft nog steeds niet zijn voorkeur. Daar kan ik wel achter staan.
Waar ik wel erg van baal is dat hij er volgende week dinsdag niet is op het moment dat wij onze afspraak hebben. Nu moeten we dus een ander moment zien te vinden, maar ik werk op de andere dagen dat hij werkt dus het is wel erg lastig.
Afbeelding
<<

Carra

Gebruikers-avatar

Lady-post-a-lot

Berichten: 1648

Geregistreerd: 01 Sep 2013 09:50

Bericht 23 Mei 2017 22:51

Re: Depressie

Pompoen er is vandaag een ander artikel verschenen naar aanleiding van het artikel van dit weekend.

http://www.volkskrant.nl/opinie/waarom-een-depressie-niet-verdwijnt-door-gewoon-even-wandelen~a4496383/?utm_source=twitter&utm_medium=social&utm_campaign=shared%20content&utm_content=free

Er zijn heel veel reacties gekomen op dat eerdere artikel. Ik zou dit ook aan je vriend laten lezen.
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5661

Geregistreerd: 31 Aug 2013 23:04

Bericht 25 Mei 2017 11:05

Re: Depressie

Thanks Carra. Ik heb het mijn vriend laten lezen. Het hielp niet echt, hij had vervolgens nog allemaal argumenten waarom hij het toch een behulpzaam artikel vond. Maar hij zei wel dat hij begreep dat het voor mij niet zo voelde.

Mijn vriend vraagt mij elke dag of ik een cijfer aan de dag wil geven. Hij begrijpt niet goed hoe het werkt bij mij, wat goede dagen zijn en wat niet. Ik laat het niet echt zien aan de buitenkant, ja ik ben humeuriger, prikkelbaarder en zit regelmatig somber te zijn op de bank, maar het verschil tussen een slechte dag of een matige dag is moeilijk af te lezen aan hoe ik me gedraag. Ik ben een ster in voor de buitenwereld doen alsof er niets aan de hand is. Hoewel ik wel een aantal vriendinnen verteld heb hoe het met me gaat. Dat is voor mij eigenlijk een hele overwinning.
We houden de pijnscore van het ziekenhuis aan waarbij 0 geen pijn is en 10 de meest heftige pijn die je je kunt voorstellen. Maar dan meer in geestelijk lijden of zo. Ik vind het wel nuttig, daardoor moet ik zelf ook even stilstaan bij hoe het ging vandaag en zie ik bijvoorbeeld dat het echt wel beter ging dan gisteren of eergisteren. Het blijft natuurlijk iets relatiefs van mij. Maar voor mijn vriend is het ook een hulpmiddel om er iets meer grip op te krijgen.

Gisteren had ik best een aardige dag, ik had een werkdag waarin alles een beetje anders liep dan anders waardoor ik veel afleiding had. Dat hielp merkte ik. Was wel doodmoe aan het einde van de dag en ik had hoofdpijn. Dinsdagavond ben ik bovendien gaan zwemmen, ik heb me opgegeven voor een borstcrawlcursus. Hoewel ik me er niet heel positief over voel (ik vat alles negatief op, ook gewoon instructies) was het zwemmen wel heerlijk.

Ik heb ook weer een blog geschreven: https://donkergrijs.wordpress.com/2017/ ... -mijn-arm/
Afbeelding
<<

Pompoen

Gebruikers-avatar

Orakel

Berichten: 5661

Geregistreerd: 31 Aug 2013 23:04

Bericht 31 Mei 2017 20:58

Re: Depressie

Even een update, mijn therapeut denkt dat de diagnose Burn-out beter past. Hij is er nog niet helemaal 100% zeker van, omdat ik werkgerelateerd niet zo'n last heb (behalve dat ik er elke keer weer als een berg tegen op zie en in paniek raak als ze me bellen voor een extra dienst), maar verder zijn er erg veel dingen die er op wijzen. Ik ben in het verleden 3x eerder overspannen geweest (op mijn 14e, op mijn 20e en op mijn 25e) en ik herken ook daar veel van, alleen de somberheid wat minder, maar goed, alles bij elkaar genomen lijkt het wel behoorlijk goed te kloppen. Ik heb ook zeker een hoop symptomen van een depressie, maar het klopt gewoon niet helemaal. Niet somberheid maar tomeloze vermoeidheid speelt de boventoon.

Ik heb er een tijdje over na zitten denken en met mijn vriend over gepraat en ik kwam tot de conclusie dat ik heel lang symptomen van overspannenheid vertoon. Ik ben continue overprikkeld, moe, snel gespannen en dat soort dingen. Ik denk dat het misschien ook wel logisch is, toen A. ziek werd ben ik in de overlevingsstand gegaan en toen hij overleed moest ik nog een versnelling harder want ineens moest ik alles regelen én voor mijn baby zorgen. Ik kon niet anders maar ik heb eigenlijk al jaren het gevoel dat ik op mijn tandvlees loop en dat ik het op pure wilskracht moet doen. Ik heb twee jaar lang gemiddeld niet meer dan 5 uur per nacht geslapen, vaak nog onderbroken ook. De laatste jaren slaap ik wel beter, maar heel vaak toch te kort, mijn zoon slaapt pas sinds een paar maanden door. Ik voel me al heel lang een soort rupsje nooit genoeg wat rust betreft. Heb altijd het gevoel dat het te weinig is, dat ik te veel moet.
Dus misschien klopt de diagnose wel en eigenlijk ben ik er wel opgelucht om, het is ook een soort erkenning voor iets wat ik al jaren voel en zeker het afgelopen half jaar heb gevoeld: ik ga ongewild echt heel hard over mijn grenzen.
Afbeelding
<<

Salome

Gebruikers-avatar

Yipyapper

Berichten: 2481

Geregistreerd: 01 Sep 2013 10:33

Bericht 31 Mei 2017 21:06

Re: Depressie

Wat fijn Pompoen dat je wat erkenning hebt.
Als je al zo'n lange tijd over je grenzen gaat en op je tandvlees loopt is dat best logisch dat je zo moe bent.
Kun je op een bepaalde manier toch meer slaap krijgen dan dat je nu krijgt?
16-05-2016

Afbeelding
<<

Guattari

Yipyapper

Berichten: 2293

Geregistreerd: 23 Jul 2015 22:23

Bericht 31 Mei 2017 21:17

Re: Depressie

Misschien voelt het als opluchting voor je dat er een diagnose is? Ga je met je werkgever praten en de ziektewet in? Dan heb je tijd en rust om te herstellen. Sterkte!
VorigeVolgende

Terug naar Persoonlijk

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers